in den beginne


Iemand
bouwt met succes een groot bedrijf op vanuit het niets.
Na de onderneming jarenlang te hebben geleid, besluit hij het wat rustiger aan te gaan doen.
Hij wordt bestuursvoorzitter, een eervolle taak
met een rustig karakter.

Omdat hij ziet
dat zijn kind net zoveel [zo niet meer] talent heeft als hijzelf,
beloont hij haar met de helft van de aandelen en een directiefunctie.
Maar de promotie blijkt een probleem voor de jonge vrouw.
Haar vader heeft het bedrijf met bloed, zweet en tranen groot gemaakt.
Ze waardeert het wel dat hij haar dit alles wil geven, maar het voelt als een aalmoes
die ze in handen gedrukt ktijgt zonder er iets voor
te hebben gepresteerd.

Ze wil best
bedrijfsleider worden en de helft van de aandelen bezitten,
maar dan wel onder de juiste voorwaarden.
Ze komt met een plan.
In het bedrijf werken duizenden mensen.
Niet iedereen kent haar.
Ze gaat solliciteren in een van de warenhuizen.
Maandenlang werkt ze daar.
Na een tijdje krijgt ze promotie.
Later nog een keer.
ZO werkt ze jarenlang keihard,
totdat ze alle facetten van het bedrijf heeft leren kennen.
Ten slotte wordt ze op eigen kracht
president-directeur.

WAT is nu het verschil
tussen de eerste en de tweede weg naar de top?
Het zal duidelijk zijn:
in het laatste geval kan ze trots zijn op zichzelf,
omdat ze die toppositie verdiend heeft met hard werken,
terwijl ze in het eerste geval zichzelf
niet hoefde te bewijzen.

De dochter wist
dat als ze het leiderschap zou bereiken op eigen kracht,
ze kon genieten van alles wat haar vader haar wilde geven.
Met andere woorden: alleen door dit proces te doorlopen
kon het doel van haar vader
worden bereikt.

Het is belangrijk te beseffen
dat haar vader tijdens die lange weg naar de top niet kon ingrijpen.
Als zijn dochter problemen zou hebben gekregen of ontslagen zou zijn,
dan had hij zich afzijdig moeten houden om zijn dochter in de gelegenheid te stellen
zichzelf te redden.
Hoe pijnlijk dat misschien ook voor hem en haar
zou kunnen zijn geweest?

Deze vader had vertrouwen in zijn dochter.
Tenslotte had hij haar opgevoed en wist hij dat ze gezegend was met zijn karakter en talent.
Hij wist dat ze de top zou kunnenhalen op eigen kracht.
Pas DAN zou ze dat geweldige gevoel van levensvervulling ervaren,
dat hij haar gunde.

In dit mydiverhaaltje
is de dochter een metafoor voor de mensheid ~
het Vat.

De vader
is een metafoor voor het Licht.
Het Vat wil haar talent om proactief te handelen ontwikkelen en is het zat om van
het voorgeplande Bord het Brood der Schaamte te moeten eten
om te kunnen
leven.

Om proactief te kunnen worden,
hebben we uitdagingen nodig!

Voor de verandering
van reactiviteit naar proactiviteit
kunnen niet zonder een
'tegenstander'.

EN ZO
zijn we bij de vraag [alweer] aangekomen:
wie is onze tegenstander?

blozen
04 jul 2006 - bewerkt op 27 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende