In '72 stelde de filosoof René Girard ~~~~~~~~~~~~
in La Violence et le Sacré dat geweld & het heilige onafscheidelijk samengaan en werkt hij zowel de rol van het 'grondleggend geweld' uit als die van de 'zondebok'. (FL 3
Het offer is geen verzoenende daad, verklaart hij, maar een middel om het geweld dat inherent is aan elke groep af te wenden, er een uitlaatklep voor te vinden, een zondebok, en zó de stam te beschermen tegen deze neiging die onlosmakelijk met de groep verbonden is.
RG definieert het offer als 'n 'ware collectieve overdrachtshandeling die ten koste van het slachtoffer wordt verricht en die steunt op interne spanningen, wrok, rivaliteit, alle neigingen tot onderlinge agressie binnen de gemeenschap'.
Als voorbeeld geeft hij het bijbels geval van de zonen van Adam en Eva: Abel, de veehoeder, en Kajien, de landbouwer. De één offert aan G d het eerstgeboren dier uit zijn kudde, terwijl de ander alleen zijn oogst te bieden had en zich daarom gespeend zag van offer als uitlaatklep.
We wéten HÓE het Verhaal afloopt: Kajien ontsteekt in dodelijke woede wanneer G d zíjn offer niet aanvaardt, maat wèl dat van Abel, en viert het geweld dat hij in zich heeft bot door zijn broer te vermoorden. G d vervloekt hem, verjaagt hem van de vruchtbare akker tot in het land van Nod, 'ten oosten van Eden', en veroordeelt hem tot zwerven. Toch is de zuiverende kracht van het offer alleen maar werkzaam als het mechanisme ervan in zekere zin voor de mens is verborgen, anders kan het geweld niet worden overgedragen en het slachtoffer niet worden verwisseld. Om te slagen moeten de gelovigen de rol die het geweld erin speelt niet kunnen doorzien, evenmin als de middelen die worden gebruikt om het geweld af te leiden. We komen er wellicht op terug: eerst even naar droomland ~~~~~~~
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende