Imagine...
Wat als er geen grenzen waren..
Toch zou ik het gevoel hebben dat ik eruit zou vallen
Wat als er geen geloof bestond...
Toch zou ik geloven
Wat als er vrede was...
Zou ik daar bij kunnen horen?
Mijn gedachten en gevoelens vormen vier ondoordringbare muren. Ze sluiten zich langzaam. Ik probeer te vluchten maar ik ben te laat ik ben opgesloten.
Opgesloten in mezelf.
Toch zou ik het gevoel hebben dat ik eruit zou vallen
Wat als er geen geloof bestond...
Toch zou ik geloven
Wat als er vrede was...
Zou ik daar bij kunnen horen?
Mijn gedachten en gevoelens vormen vier ondoordringbare muren. Ze sluiten zich langzaam. Ik probeer te vluchten maar ik ben te laat ik ben opgesloten.
Opgesloten in mezelf.
10 mei 2014
- meld ongepast verhaal
-
BjornD
zondag 11 mei 2014 17:58
Gedachtes en gevoelens zijn een deel van jezelf.
Sommige verstikkend, opsluitend, schreeuwend boven alles uit.
Maar de macht die het heeft is de macht die je het (bewust/onbewust+vrijwillige/onvrijwillig) geeft.
Soms helpt het om te accepteren dat het een deel van je is, maar dat de rest ook zeker meetelt, ookal fluisteren die maar zachtjes.
Zodoende het geheel in balans brengen, er objectief naar kijken, rationeel beoordelen.
Of wat je niet zint later verminderen door een gedachte/gevoel naar voren te halen van jezelf die daar tegenover staat, zodoende het balans naar joun wil te verschuiven.
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 29 mei 2014 Op reis....(wat nu?)
- O 10 mei 2014 Imagine... ( 1 )