ikkepikkeporretjedemeesterheeft'nsnorretjedemeest

Ook is al reeds te vooren vaaker aangemerkt, by 't kruislijden van Yehosjoea, en 't verdeelen zijner kleederen, dat de Jooden doorgaans een onder- en opper-kleed droegen. En dit zegt het Grieksch, ependuteen, nadruklijk, want het zegt een kleed, dat men OVER een ander, of andere aanschiet, maar nademaal het opperkleed der Jooden niet om het lichaam sloot, gelijk het onze, en ruim en neder-hangende was, zo omgroden, die enig werk of voornemen hadden, doorgaans hunne kleederen, en schorten die op aan de lendenen. Zo deeden reizigers, krijgsknechten, en allen, die iets wilden uitvoeren.

Weshalven ook Paulus dus in zijne geestelijke wapenrustinge, zijnen geestelijken krijgsman vermaant, DAT HY ZIJNE LENDENEN MOET OMGORD HEBBEN MET DE WAARHEID, om manmoedig te staan, en bereid-vaardig te zijn. Waar van de GORDEL in 't Priesterkleed een zinbeeld was. Dus GORD zich Petros, om vaardiger en sterker te zijn. Dus schiet hy 't OPPERKLEED aan, om zijn eerbied voor JC te betuigen.

En waarom zoude Petrus minder ontzach hebben voor den Heere, dan wy voor onze vrienden, en geachte menschen, voor welker oogen wy in een behoorlijk gewaad verschijnen. Slordigheid, gelijk men zegt, en wel zegt, is geen heiligheid, en de kleederen zijn gegeven, om onze schandlijke naaktheid te bedekken.

PETRUS WERPT ZICH IN ZEE. om by YESJOE te komen. Tot wien konde hy anders en beter gaan?

Het grondwoord, ebalon, dat werpen is verduitscht, bepaalt niet, of Petrus zich nederwierp en ZWOM, dan of hy met gemaatigder beweging, uit het scheepken nederdaalt, en op DE ZEE WANDELDE. Dies zijn de gedachten der Uitleggeren hier over verdeelt. Die van gedachten zijn, dat Petros zich plotslijk in zee wierp, vermenen dus zijnen ijvergeest best te begrijpen; en besluiten uit het grond-woord, dat zo even gebruikt is, als de Discipelen hun vischnet in zee wierpen op 't bevel des Heeren, dat hy met eene heilige drift, zich ook nerderwierp: men kan ligt begrijpen, dat Petrus, zo bedreven in 't visschen, ook niet on-ervaren zal geweest zijn in 't zwemmen.

Gelijk een Kerklijk geschied-schrijver zegt: PETRUS DOOR BLAKENDEN YVER ONTFONKT, OP DE GOVEN ZWEMMENDE, liet nu en dan zeer aangenaam, het water in en uit, en spoeide zich naar zijn MOSJIACH!

Maar die van ander verstand zijn, vragen, waarom hy dan het opperkleed aanschoot, dat hem in 't zwemmen, niet nut, maar zeer hinderlijk konde zijn, en willen, dat hy indachtig, hoe DAT HY WEL EER OP
'T WATER WANDELDE, door en op 's Heilands grootmagtif bevel, zich dat nu ook voorstelde te konnen doen, nu de Heere hier tegenwoordig was.

Dat hy by gevolg zich niet in zee wierp, maar ijverig nederklom, gelijk toen, en dus voort wandelde.

Maar de zaak is van dat belang niet, dat wy ons daar over bekommeren zouden: en merken alleen aan, dat het geen onbesuisde drift, maar heiligen ijver, in Petrus zy geweest, die hem tot JC deed voort-ijlen;
terwijl alle andere Discipelen in het scheepken bleven, zelfs Yochanan des Heeren geliefde leerling.

Zo wonderlijk is "G d" in het uit- en toe-deelen zijner gaaven: Yochanan kent Yesjoe eerst, maar hy komt tot Yesjoea niet eerst. Petrus streeft hem, en alle anderen voorby. Was hy de zwakste in 't verlochenen van den Heiland: NU is hy de volijverigste in 't gaan tot Yeshosjoea.

Wie versmaad dan zijnen broeder, om dat hy gestruikeld en gevallen is? Wie verhovaardigt zich op de gaaven, die hy ontfangen heeft, als hadde hy die van zich zelven. Die in 't scheepken blijven, komen ook tot JC hoewel laater dan Petrus, maar komen met eenen gezegende vangst, want ZY SLEPEN HET NET MET DE VISSCHEN NAAR 'T LAND.


AL
MET AL
TOCH WEL DUIDELIJK
EEN ZEER BIJZONDER [R]EVOLUTIONAIR GEBEUREN
VERVAT IN ALLERHANDE MENS/GODSBEELDEN DOOR DE EEUWEN HEEN
DIE DE BANDEN HERSTELLEN TUSSEN AL DIE ONDERSCHEIDEN MINERALEN, PLANTEN,
DIEREN, MENSAPEN EN AAPMENSEN, BOOMKLIMMERS,
HOLBEWONERS, INSTRUMENTENMAKERS & TALIGEN
DIE HUN HANDEN EN OGEN, OREN
EN LIPPEN LEREN GEBRUIKEN
OM AL ONZE MYDI~
VERHAALTJES TE
VERZINNEN!