ik probeer 't wel te snappen, maar dat lukt niet?!
Ik blijf 't maar 'n vreemde zaak vinden: dat idee om Yehosjoea te laten lijden & kruisigen om God zo de zonden van alle mensen die dat geloven te doen vergeven. Zoiets als 't beste wat je hebt opofferen om iets daarvoor terug te krijgen. Of 'n onschuldig zusje uitleveren aan de erg boze familie van 'n onschuldig slachtoffer om haar broer die 'n misdaad begaan had? Dat merkwaardige idee van zo'n soort traditionele God, die boos is & om 'n offer vraagt van 't beste voedsel, leven, dier, mensenoffer & dergelijke streken. Je kunt 't over de hele aarde in alle tijden terugvinden onder bijna alle groepen mensen, maar snappen? Net zoiets als boete, straf, pijn, dood, martelingen, ziekten & al dat soort gedoe! Yesjoea zelf is nog wel te volgen in wat hij zegt & doet, maar dat plaatsvervangende lijden & sterven ontgaat me volledig, net als die opstanding, verrijzenis, hemelvaart & dergelijke. Gevoelsmatig is 't nog wel enigszins in te denken: 'n mens is nu eenmaal 'n merkwaardig samenspel van angst & beven, schuldgevoelens, berouw & straffen?! Om zoiets letterlijk te nemen & er op zo'n manier in te geloven als die eerste discipelen/apostelen & vol-gelingen deden na die arrestatie, kruisiging & 'opstanding', ik snap 't niet & geloof 't niet. Ik kan me wel die geschiedenis van drie jaar omzwervingen voorstellen in die tijd, onder die omstandigheden met al die verschillende mensen in grote armoede, nood, onderdrukking, wreedheid, opstanden & controversies & 't feit dat Yesjoea's benadering heel uniek, origineel & creatief was, gestoeld op de psalmen en profeten ... Je medemensen behandelen zoals je zelf liefst behandeld zou willen worden door hen, hulp verlenen, ze genezen, eten & drinken geven, van ieder naar vermogen & aan ieder naar behoeften, samen alles delen en niet stelen, roven, doodslaan, pesten & martelen, maar juist geven & nemen zonder stress, geduldig & behulpzaam onder alle omstandigheden, liefhebben, koesteren & samen zo meer ontdekken wat we wel & niet kunnen: dat wel! Maar al dat bovennatuurlijke zonde, straf, lijden, dood & verzoeningsgedoe? Nee ... Dat niet.