Ik nam m'n zakagenda & schreef: 9 uur. Visioenen
van ...,
maar ik kwam niet verder:
alles speelde zich veel te snel af.
De balpen in m'n hand kwam me vreemd voor
en het geritsel van papier deed onaangenaam aan.
Ik herinner me enige ogenblikken later gezegd te hebben:
"Ik heb nu voor mijn hele leven genoeg kostbare schatten gezien. Bestaat er in het Paradijs geen menselijke schoonheid?"
Onmiddellijk daarna verdwenen de diademen, tiara's, kruisen & scepters, net zoals ook al die demonische gezichten verdwenen waren!
In hun plaats verscheen er 'n rij van vrouwelijke beelden,
die 't gewelf droegen, gelijkend op de Kariatiden: ze waren naakt, levend & bijzonder mooi!
Hun gezichten waren gesluierd; ik aarzelde om me aan erotische gedachten over te geven, uit vrees
dat de kariatiden zich veranderen zouden in vreselijke, duivelse creaturen, zoals die ook vaak
geschilderd zijn op Vlaamse schilderijen, de 'verzoeking
v/d Heilige Antonius'
voorstellend.
Ik bloosde bijna,
toen ik hen verjoeg?
Ik ging verder & bevond me
in 't volle daglicht!
Als "BDE/NDE":
de 'bijna Dood ervaringen'
of 'near Death experiences';
hallucinaties, visioenen, lucid Dreamscapes,
dromen vol afwisselingen tussen uitersten die blijkbaar/schijnbaar voorkwamen & blíjven voorkomen in eindeloze variaties overal op aarde onder alle volksstammen & zodoende hele culturen konden gaan domineren tot in de allerkleinste details
van al ons doen
& laten.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende