ik moet durven.
Ik las de woorden op mijn beeldscherm. Het was precies raak. Precies raakte hij mijn gevoelige snaar. Ik voelde tranen naarboven komen. Ik voelde woede, en vooral veel verdriet. Hoe kon die eikel zoiets over mij gezegt hebben? Hij kent me niet eens goed. Ze zeggen altijd; 'de mensen waar je het meest van houdt kunnen je het meeste pijn doen''. Dat dacht ik ook altijd. Tot dat ene moment. Ik hou niet van deze jongen, het is geen eens een vriend. Het is eigenlijk helemaal niks van mij. En het liefst zou ik willen ... dat ik hem nooit had leren kennen.
Op het moment dat ik hoorde dat deze jongen zo hard en gemeen over mij gepraat had, wilde ik naar hem toe gaan en 'm helemaal kapot schelde. Ik was zo boos. En ik riep tegen mijn beste vriendin; als ik hem ooit nog tegen kom, dan laat ik hem wel zien dat niemand zo over mij kan praten! Nu net fietste ik naar huis, ik kwam terug van een vriendin. Een jongen op een scooter rijdt langs mij, en ik hoor; Heee! lang geleden!. Ik schrok. Hij was het. Het was al weer een tijdje geleden nadat ik had gehoord wat hij over mij gezegt had. Maar nog steeds staat het als een scheur in mijn hart. Ik weet niet hoe het kan, maar ik riep heel vrolijk; Heee! zeker, alles goed?. terwijl ik hem van binnen wel eens even de waarheid wilde vertellen. Maar waarom deed ik dat niet? Waarom ben ik niet boos geworden? Nog nooit heeft iemand mij zoveel pijn gedaan ...
Hij had me diep gekwetst. Terwijl ik de jongen niks misdaan heb. Ik deed altijd vriendelijk tegen hem.
Ik voel me zo rot. Waarom moet ik aardig tegen hem zijn? Ik heb geen enkele reden om hem te vriend te houden! Maar ik durfde het niet ..
Terwijl die ene jongen in mijn hart een diepe deuk gemaakt heeft, die er altijd zal blijven.
Op het moment dat ik hoorde dat deze jongen zo hard en gemeen over mij gepraat had, wilde ik naar hem toe gaan en 'm helemaal kapot schelde. Ik was zo boos. En ik riep tegen mijn beste vriendin; als ik hem ooit nog tegen kom, dan laat ik hem wel zien dat niemand zo over mij kan praten! Nu net fietste ik naar huis, ik kwam terug van een vriendin. Een jongen op een scooter rijdt langs mij, en ik hoor; Heee! lang geleden!. Ik schrok. Hij was het. Het was al weer een tijdje geleden nadat ik had gehoord wat hij over mij gezegt had. Maar nog steeds staat het als een scheur in mijn hart. Ik weet niet hoe het kan, maar ik riep heel vrolijk; Heee! zeker, alles goed?. terwijl ik hem van binnen wel eens even de waarheid wilde vertellen. Maar waarom deed ik dat niet? Waarom ben ik niet boos geworden? Nog nooit heeft iemand mij zoveel pijn gedaan ...
Hij had me diep gekwetst. Terwijl ik de jongen niks misdaan heb. Ik deed altijd vriendelijk tegen hem.
Ik voel me zo rot. Waarom moet ik aardig tegen hem zijn? Ik heb geen enkele reden om hem te vriend te houden! Maar ik durfde het niet ..
Terwijl die ene jongen in mijn hart een diepe deuk gemaakt heeft, die er altijd zal blijven.
04 sep 2008
- meld ongepast verhaal
-
Jniet (opgeheven op 30-10-2008)
donderdag 04 september 2008 21:50
Het is natuurlijk kut, maar je weet zelf dat het niet waar is wat hij over je zegt.. Dus wees de verstandigste.. En niet zo kinderachtig als hij, laat hem lekker gaan, hij verdient het helemaal niet dat jij zelfs nog maar aan hem denkt.. Wat ik eigenlijk probeer te zeggen is dat ik denk dat als je hem uitgescholden zou hebben, dat ook niet alles opgelost zou hebben..
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 19 nov 2008 vertrouwen
- O 15 sep 2008 een schok. ( 1 )
- O 10 sep 2008 voor jou. ( 1 )
- O 04 sep 2008 ik moet durven. ( 1 )
- O 14 aug 2008 6maanden.1liefde.-picture! ( 1 )
- O 18 mei 2008 'wat zal je missen aan míj?' ( 1 )
- O 15 mei 2008 bang. ( 1 )
- O 14 mei 2008 waar ik nu sta. ( 1 )