ik kap!

Na bijna 20 jaar valt uiteindelijk het doek - ik stop met blowen!! Momenteel ben ik erg gemotiveerd en wil er alles aan doen om te slagen in mijn opzet. Het is natuurlijk niet de eerste keer dat ik een poging doe, maar intussen is het toch makkelijk 5 jaar geleden dat ik langer dan twee weken niet heb geblowd. Het probleem is dat ik geen die-hard pothead ben; ik rook zelden meer dan één joint per dag - maar wel dagelijks. Ik blijf mezelf wijsmaken dat ik niet verslaafd ben en dus ook kan stoppen wanneer ik daar zin in heb - totale bullshit natuurlijk, weet ik zelf goed genoeg. Voor mij ligt de valkuil er voornamelijk in van gestopt te blijven. Het stoppen op zich is voor mij niet zo moeilijk, maar ik vind van mezelf dat ik na bijvoorbeeld twee weken niet blowen wel een beloning heb verdiend en dit perfect onder controle kan houden - niet dus! Wiet is een erg verraderlijke drug; op zich niet fysiek verslavend, sociaal aanvaard en altijd binnen handbereik. Ook is blowen schering en inslag in mijn sociale netwerk. En vergis je niet, het gaat hier niet om een hoop nitwits of lowlifes die hun leven aan het vergooien zijn; het zijn allemaal volwassen mannen en vrouwen met jobs en kinderen. Er zijn er ook enkele bij die dit volledig onder controle hebben: ze blowen zonder er andere dingen voor te laten en blijven ambitieus. Bij mij is het wel anders: ik loop over van goede ideëen en ben meer dan gemiddeld verstandig, maar wanneer actie is vereist rook ik eerst een jointje. Gevolg: ik ben alleen nog maar in staat tot handelingen die niet te veel nadenken vereisen. Ik kan onder invloed van cannabis bijvoorbeeld beginnen poetsen als een gek (onmiddellijk resultaat), maar de iets minder aantrekkelijke taken worden steeds verder op de lange baan geschoven.

Vorig jaar ben ik voor de eerste keer vader geworden en ik had altijd gezworen om te stoppen zodra ik kinderen kreeg. En opnieuw steken de excuses de kop op: ze is toch te jong om het te beseffen, ik doe het enkel wanneer ze slaapt, ik zal nooit roken in haar buurt, ... (altijd wel een excuus om je druggebruik te verantwoorden). Binnen drie maanden komt er een nieuwe spruit bij en dit keer is het menens; daarom dat ik er nu reeds aan begin!

Begrijp me niet verkeerd; ik heb zalige tijden beleefd onder invloed van cannabis, maar ook enorm veel tijd, geld, vriendschap en wat niet weggegooid! Ik ben altijd moe (op tijd het bed inkruipen is uit den boze onder invloed, want wie gaat er nu slapen als hij stoned is; je wil er ten volle van genieten!), mijn conditie is ver onder nul en ik word dikker met de dag! Nu is het tijd om een nieuwe weg in te slaan, want het begint moeilijk te worden om echt van iets te genieten zonder onder invloed te zijn. Bij alles wat ik doe denk ik: 'Met een jointje zou het nog beter zijn!' Vicieuze cirkel natuurlijk, want na de high komt altijd de low en maar één manier om die weg te werken...

Ik wil terug nuchter zijn en ten volle kunnen genieten van mijn gezin, familie en vrienden zonder hulp van roesmiddelen. En ik weet dat ik me er veel beter bij zal voelen, maar ik moet vertrokken geraken en dan standvastig blijven. Dit is de reden waarom ik alles hier zal neerschrijven; bij wijze van zelfcontrole en de nood om het uit te spreken. Ik ga elke dag laten weten hoe het gaat en wil graag mijn ervaringen delen met anderen, dus aarzel niet mij te contacteren!

Cheers!