Ik hoor een stem van beneden die roept kom meteen!

Je
moest drie
keer per dag
op tijd eten &
's avonds vroeg naar bed
om 's morgens vroeg op te staan.

Je moest meer dan tien jaar lang naar school
& daarna tot je 65ste werken meer dan 8 uur per dag & 6 dagen per week:
alles leek overzichtelijk & je hield je meestal
aan vaste feestdagen, vakantie,
'de radio'.

Nu kun je kiezen uit scholen,
opleidingen, diploma's halen &
meer soorten werk op fabriek
& kantoor?

Eerder met pensioen gaan,
allerlei kranten, tijdschriften & boeken lezen,
talloze televisieprogramma's zien
& 'recreatief' zijn!

Alleen erger ik me
aan al die telefonische verkopers van alles en nog wat
met hun verkooppraatjes, ster{ren}reklames altijd en overal, schreeuwerige advertenties,
religieuze & politieke propaganda
en 'het nieuws'.

Ieder
voordeel heeft
z'n nadelen en
elk nadeel ook soms best wel voordelen?
Alles is wat dol-
gedraaid!

Meer,
groter, sneller,
beter, mooier, goedkoper/duurder,
'voordeliger', schoner/viezer,
wisselvalliger?

Mensen hebben de neiging
om vreselijk te overdrijven & door te draven: 'alles moe{s}t anders'.
En nu bijna 'alles anders is' moet het ook blijven veranderen om de economie aan de gang te houden.
Balans, evenwicht, matigheid, redelijkheid, schoonheid & welzijn i.p.v. welvaart lijkt nog niet eenvoudig.
Makkelijker en moeilijker tegelijk om te beslissen wat 'de juiste weg' is bij zoveel aanbod & verleidingen.
Twijfel, onzekerheid, onverantwoordelijkheid ook als we ons erdoor laten verwarren & 'doordraaien'.
't Goede kiezen & 't kwade nalaten, of, 't kwade overwinnen door 't goede te doen:
'n oud dilemma?!

Dat alles natuurlijk ook gesteund
& gestuurd door allerlei onbewuste processen.
Ons 'bewuste' is 't bekende 'topje v/d ijsberg'.
We werden opgejaagd door de 'verborgen verleiders'.
Onder de oppervlakte schuilen de oermonsters, zeestromingen,
globale golven van eb & vloed,
'kosmische krachtenvelden'.

We zijn allemaal voortgebracht
door het onbewuste en denken vaak nog steeds
dat ons bewustzijn de grote kroon is op de evolutie of het geloofsleven?
Zijn we werkelijk echt zoveel anders dan al die andere planten en dieren die ons 'voorgingen'
op alle continenten & in iedere oceaan?

Wat bedoelen we eigenlijk
met rationeel, verstandig & waarom hebben we psychologen, psychiaters & therapeuten nodig
om alles uiteindelijk toch weer 'op z'n pootjes' terecht te doen komen?

Opa Sigmund zag aanvankelijk 't onbewuste
als 'n vergaarbak vol ellendige herinneringen gemengd met dierlijke driften die door ons bewustzijn
weer 'beteugeld' moesten worden? Hij schijnt zelf desondanks nogal verslaafd te zijn geweest
aan bepaalde 'substanties'!

Terwijl ons onbewuste ook nu nog steeds
als puntje bij paaltje komt ons bewustzijn bestuurt & produceert.
Volgens deskundigen met een verwerkingscapaciteit die ongeveer 200.000 maal groter is
dan die van ons beroemde & beruchte bewustzijn, ons [wan]gedrag,
ons 'redelijk' denken & onze 'belangrijke' gevoelens.

Als je er dan toch met alle geweld een etiket op zou willen plakken
dan 'is g d 't onbewuste' en zijn wij de duveltjes in doosjes van vlees die denken 'oppermachtig' te zijn? Wat 'n bolle opgezwollen hoogmoed
en huichelarij
...


Iedereen herkent dus wel zoiets als ons 'geweten'
dat ons na een foute beslissing doet verzuchten: ik wist
het wel! Had ik het maar niet [of juist wel!] gedaan? Je had al 'n vaag gevoel dat iets niet helemaal okay was, maar je kon nog niet precies 'beredeneren' hoe of wat. "Verstandelijk" leek iets misschien wel
'n heel goed besluit, dus je dacht: hupsakee, vooruit met de geit!
Naderhand zit je dan met de gebakken peren.

Een mens
is blijkbaar vaak nog steeds een vat vol tegenstrijdigheden
dat ten offer valt aan hoop &
wanhoop
...

Betekent dit dan
dat ik voortaan alleen nog maar op zoiets vaags als mijn 'gevoel'
kan/moet vertrouwen?

En waarom hebben we dan
ons 'gezonde verstand gekregen'?
De geschiedenis van de mensheid is blijkbaar gevuld met vallen en opstaan,
struikelen & weer overeind krabbelen,
vastklampen & weer loslaten!

Er zijn en blijven dus altijd
[als het go{e}d is] verschillende keuzemogelijkheden voor mijn eigen gevoel?
Je hebt de 'snelle keus', waarbij je niet of nauwelijks nadenkt: de impulsieve manier.
Er is de 'onbewuste keus': ik neem de informatie die belangrijk is in me op & slaap er dan nog 'n nachtje [of wat] over.

En je kiest vervolgens wat 't 'best voelt'.

Daarna[ast] is er ook nog de 'bewuste keuze': ik neem alle informatie
in me op en ga vervolgens alles piekfijn analyseren & uitpluizen. Ik maak plus- & minpuntenlijstjes
& kies dan vervolgens dat alternatief wat 't best uit die analyse komt?

De meeste mensen schijnen nu te denken
dat die bewuste & beredeneerde keus ook de beste is.
Zeker bij ingewikkelde zaken waar heel veel vanaf hangt: dan kun je er bijna niet 'genoeg'
over nadenken?

Maar het grote probleem met 'nadenken'
is dat we argumenten gaan gebruiken die we meestal nogal 'goed kunnen verwoorden'.
Die argumenten kun je daardoor 'veel belangrijker' maken dan ze eigenlijk misschien wel zijn!
Juist bij belangrijke keuzes spelen mijn emoties een grote{re} rol & die laten zich nu eenmaal vaak
niet zo makkelijk verwoorden?

Maar ze moeten wel degelijk 'meegewogen' worden!

Daarnaast kan 'nadenken' er toe gaan leiden
dat we allerlei theorietjes gaan gebruiken [en misbruiken!]. Zo van:
de kans dat dit nu weer gebeurt,
is wel erg klein
...

We 'denken' dan
dat kans zichzelf corrigeert en dat het ook 'een geheugen' heeft?
En zien zo verbanden die er [eigenlijk helemaal] niet zijn.
Als zoiets helemaal mis gaat zijn we 't slachtoffer
van 'n ideologie: of van een hallucinatie ~
een soort van eenrichtingsverkeer waar geen pijl op te trekken is
dan slaafsheid en 'dolle drift' of dat soort van 'kortsluiting'.

Ons onbewuste bezit dus al met al
veel kennis en ervaring die nu eenmaal moeilijk[er] of vaak zelfs onmogelijk te verwoorden is.
Je weet 't wel maar weet niet waarom!

Toch zit die kennis er wel & kan ik er ook nog gebruik van maken.

Hoe?

Door 't onbewuste voor me aan
't werk te laten gaan. Door er letterlijk 'n nachtje [of wat] over te slapen.
Meestal worden beslissingen er beter door als we er meer tijd aan [kunnen] besteden.
Niet zozeer door er meer over 'te denken', maar 't
gewoon 'los te laten' & 'rustig' af te wachten
tot we weten wat we moeten
[kunnen] doen.

Zoiets kan ieder
dan ook zelf toepassen in eigen leven.
Na een paar dagen 'bezinken' is er dan geen twijfel meer, want er
is 'ondertussen' een duidelijke{r} keus ontstaan.

Zoiets werkt natuurlijk niet zomaar automatisch voor al mijn beslissingen.

Er is een verschil
tussen simpele beslissingen en complexe beslissingen. Het lijkt soms
dan misschien wel alsof het bewuste 'nergens goed voor is',
maar het is wel heel precies en accuraat voor bijvoorbeeld het berekenen van sommen,
zoiets komt regelrecht uit je 'bewuste' aan de oppervlakte gedreven:
2+2=4!

Sta je voor een eenvoudige keus dan kun je dat ook prima rationeel aan.

Maar zodra die
hoeveelheid af te wegen informatie meer wordt
neemt de kwaliteit van mijn bewuste af omdat het dan nu
simpelweg 'overbelast' raakt.

DAN
moet ik vertrouwen op mijn onderbewuste
dat al die deeltjes informatie in zich opneemt, optelt & aftrekt
& combineert met wat plukjes emotie & pluisjes smaak tot ik eindelijk zo
weet wat ik moet doen.

Terwijl ik er rustig achterover bij zit.

En
geroepen wordt
'van beneden'.

Tot straks.

Of later.