ik geloof omdat het absurd is [of 'zoiets'?]!

*

Ik
was helemaal
vergeten wat voor
dag het was
vandaag.

Voor
de zoveelste
keer op de bank
in slaap gevallen 's avonds laat
en 's morgens wakker
geworden.

Medicijnen
ingenomen, wat sap,
melk en koffie gedronken en verder
doorgegaan op
myDi.

En dat alles
totaal automatisch
zonder er verder bij stil te staan
of na te denken welke dag het was.
Wel gistermiddag nog bij Dinah langsgegaan met tien kilo scharrelkippenvoer
en gepraat over van alles en nog wat en dat kan zij heel goed:
kletsen, kwebbelen, 'ouwehoeren', 'roddelen',
stoom afblazen e.d.

Terwijl ik me eigenlijk
al zo'n zestig jaar afzijdig hou
van het z.g. "normale" getuttel & getrottel!
Als kind doe je immers gewoon
wat men je zegt
om te doen?

Eten en drinken,
wassen en aankleden,
naar scholen en gaan spelen,
meehelpen en werken enzovoorts.
En na al die scholen en werkkringen,
vervangende krijgsdiensten, gevangenschappen en tijdreizen
ga je langzamerhand steeds meer beseffen
wat we 'eigenlijk aan het doen zijn'
met ons leven
op aarde.

Na het leren
van al die kunstjes
zoals kruipen, lopen en staan, lezen en schrijven en wat al niet
ga je 'gewoon' verder met 'bestaan' en je min of meer aanpassen
aan jouw omgeving ...

Totdat
'het einde nadert'
en het tot je doordringt via lichamelijke
en geestelijke spijsverteringen
wat je doet?

Maar goed,
we hadden het [al een paar jaar ofzo]
over de vraag of g d bestaat [en wijzelf?]!
Allerlei markante en twijfelachtige figuren
hebben daar gedurende de afgelopen duizenden jaren
allerlei uitspraken over gedaan en al of niet opgeschreven,
aangepast en overvloedig
toegepast ...

In het 'christelijke' Westen allereerst
en in de eerste plaats omdat hier al bijna tweeduizend jaar
'de bijbel' over 'g d' spreekt [via missionarissen, priesters, predikers enzovoorts]
als Iemand die de geschiedenis leidt
en de natuurkrachten
beheerst?

De
eerlijkheid
gebiedt dat te erkennen en
duidelijk te maken hoe
wij min of meer gewetensvol met
dit probleem [die achtergrond]
omgaan?

Vervolgens
zijn we nog niet van die vraag af
omdat nog steeds gedacht wordt
dat iemand die gelooft genoodzaakt is om te beweren 'dat God bestaat'!
Zelfs in de vragenlijsten van sociaal-wetenschappelijk onderzoek naar geloof
worden die twee verschillende zaken simpelweg
aan elkaar gekoppeld!

In de derde plaats
wordt in de theologie weliswaar rekening gehouden met de onmogelijkheid om te bewijzen dat God bestaat,
maar nog geen afstand genomen van de veronderstelling
'dat God bestaat' ...

Men zegt dat misschien
dan wel niet helemaal openlijk,
maar de niet-theologisch geschoolde lezer/schrijver krijgt toch maar al te vaak de indruk
dat je nog steeds kunt zeggen
'dat God bestaat'?

Sommigen denken zelfs
dat je als het ware 'verplicht' bent dat 'aan te nemen'!
DAN krijg je de absurde situatie die door een leerling uit het middelbaar beroepsonderwijs eens werd omschreven
toen hij antwoord gaf op mijn vraag WAT 'geloof' is: 'iets'
voor WAAR aannemen waarvan je zeker bent
dat 'het' NIET waar is ...

Hij bedoelde dat spottend,
maar het is een perfecte weergave van een klassieke theologische gedachte:
credo quia absurdum: 'ik geloof
omdat het absurd is'!

ZOVER
gaat bijna niemand meer;
daarvoor in de plaats is gekomen: 'ik geloof omdat het gepenbaard is'?
DIE uitspraak is iets minder gek dan op het eerste gezicht lijkt,
maar zij is niet te handhaven ...

DAT
vraagt
om een serieus onderzoek
naar de manier waarop in openbaringstheologie de vraag naar God
aan de orde
komt.

OF
als je dat niet
interessant genoegt toelijkt:
naar al die andere verschillende manieren waarop mensen over het algemeen
tot de conclusie komen of vermoeden [voor waar aannemen]
waar het in het leven om gaat en wat we
moeten en kunnen
doen en/of
laten.

@
07 jan 2007 - bewerkt op 24 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende