Ik ben een onbescheiden groot criticus

van onbescheidenheid, van de gedachte dat 'wij' het allemaal wel weten, van de gedachte dat de wetenschap tot alles in staat zou zijn.

Ik begrijp daarom weinig van de grootheidswaanzin van Richard Dawkins, die zo hard hij kan, roept dat de wetenschap heeft aangetoond dat God niet bestaat, van de platte filosofie van 'n Daniël Dennett, die religie slechts als 'n evolutionair bijproduct ziet, & van de baarlijke nonsens die Bas Haring schrijft wanneer hij stelt: 'De evolutietheorie heeft 'n flinke deuk geslagen in het imago van God.' Stuk voor stuk zijn dit schetenwappers & philosophen die kennelijk (nog steeds) geen (enkel) idee hebben wat geloven kàn betekenen, & die niet verder komen dan 't bekritiseren van naïeve & kinderlijke geloofsvoorstellingen. Het is allemaal zo plat, zo zonder enige spirituele diepgang, zon-der werkelijke betekenis! 't Is buitengewoon niet-spiritueel om als wetenschapper uitspraken te doen die niets met wetenschap te maken hebben, ze presenterend als wetenschappelijke uitspraken.

Bovenstaande voorbeelden beschreven het gebrek aan (enig?) spiritueel besef in sommige atheïstische kringen, maar spiritualiteit staat in principe los van religieus geloof. Ik ken atheïsten die buitengewoon spiritueel leven, & ook christenen bij wie ik hiervan geen sporen zie:
zoals ik al zei begrijp ik weinig van bovenstaande geluiden uit de atheïstische hoek, maar ik ben net zo verbaasd over sommige geluiden uit het orthodoxe christendom die mij willen doen geloven dat het christendom de enige ware religie is, & wier aanhangers net zo onbe-scheiden te werk gaan als hun atheïstische wetenschappelijke tegenstanders. Ik vind die exclusieve interpretatie van het christendom net zo onbevredigend als het atheïstisch sciëntisme, vanwege dezelfde onbescheidenheid, dezelfde manier waarop een overtuiging vaststaat, hetzelfde gebrek aan ervaringsachtergrond. Ik erken uiteraard dat er geen logische ongerijmdheid bestaat wanneer je als christen denkt dat alle anderen er domweg náástzitten, maar ik kan maar niet begrijpen hoe je tot 'n dergelijke gedachte zou kunnen komen. Ik doe niet aan geloven i/d zin v/h aanvaarden van bepaalde absolute waarheden: mijn geloof & spiritualiteit richten zich op heel andere zaken, nl. o/d omgang van mensen met elkaar in 'n wereld die op de ene of andere manier de hunne niet lijkt te zijn, & die hier zo goed & zo kwaad als 't kan mee om willen gaan.