iets anders

Als
mens breng
je minstens een
derde deel van je
leven liggend
door.

Die tijd is net zo belangrijk
als lopen, rennen, zitten, rijden en zweven:
ons lichaam kan niet zonder.

Maar we zijn nogal eens vergeetachtig
als het gaat om hier ook aandacht aan te besteden.
We staan immers vaak permanent onder druk om te presteren:
we worden voortdurend weer opnieuw geprikkeld om ons te bewegen
~ je moet haast wel meelopen, -wandelen & ~joggen
of je nu wilt of niet?

Toch loont het alleszins de moeite
wanneer we wel over al deze aspecten van ons bestaan nadenken!
Er zijn zelfs mensen die het grootste deel van hun leven liggend of knielend moeten doorbrengen.
Liggend in een bed, gedwongen of vrijwillig ontdek je ook andere onvermoede kanten van het bestaan die ook voor gezonde, jonge & actieve mensen
van groot belang zijn.

Als je platligt,
dan beleef je lichamelijkheid heel anders dan wanneer je rechtop staat.
Wanneer we staan, houden we ons hoofd rechtop: we reiken de hoogte in en zijn standvastig.
Ons hoofd, onze hersenen, zijn actief. Ze sturen ons lichaam. Maar als je ligt, dan is alles ineens anders.
Het hoofd is plotsklaps niet meer allesbeheersend, maar het hart, de buik, je borst en heupen,
de zonnevlecht boven de navel, het centrum van ons bestaan
heeft een ander evenwicht gevonden.

Wanneer we liggen,
dan bevindt het zwaartepunt van ons leven zich ergens anders dan wanneer we staan.
We moeten dat zwaartepunt opnieuw leren ontdekken:
in gestrekte positie krijg je weer heel andere ideeen en fantasieen en gedachten ~
je neemt de werkelijheid anders waar en staat weer wat meer open voor zaken als reuk,
gevoelens en sfeer en wanneer we dit alles als onbetekenend afdoen,
beperken we ons leven nodeloos
tot louter activiteit.

Daar komt nog eens bij
dat je al liggend ongelooflijk veel beleeft:
kijk maar eens goed naar een baby ~ zo'n kind neemt op wat van buitenaf
door anderen wordt aangereikt en het kind
doet niet anders dan simpelweg bestaan,
het ligt en het ervaart ook
dat het afhankelijk is.

Wij
zouden ons
op dezelfde manier
dus op andere wijze
weer eens wat meer & iets
anders rekenschap moeten geven van onze
eigen afhankelijkheid van wat onder
en boven ons is
en ter linker
en rechter
zijde.

Slaap
maar lekker:
droom zacht en
tot morgen
...
31 dec 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende