IDiOchtendErectieMakingLoveWithYeshuAllTheTime
~
kennen
en gekend worden~
via allerlei heel diverse myDi~verhalen &
~verkenningen van viriliteit en creativiteit door de straling
van eeuwen heen ~
liefst alert uitdagend
om telkens een stap
verder te gaan ~
wie nadert tot mij:
nadert tot het vuur ~
we willen allen blijkbaar
Onszelf & de Ander leren kennen ~
o.a. via Yeshua:
we blijven 'hem'/'haar'/'het'
in onszelf en anderen opzoeken
in cirkels
die steeds dichter bij zijn/haar/onze 'eigen'
leefwereld
komen!
~
Brood
& Water ...
Bread
& Roses ...
Water
in de Wijn?
Parels
voor de Zwijnen?
De Schat
in de Akkers
van onze Eigen
Lichamen!
Crossword~puzzles + nieuwe myDi~verhalen:
b.w.v.s. ~
Voorbij talloze
'Blijde' & 'Boze' Boodschappers:
iedere myDi~ 'profeet' met eigen rijke synthese ~
staan ook wij als het ware bij wijze van spreken als dwergen op 'hun' schouders en 'wroeten' in de woorden uit 'hun hoofd' om
via/via {'wie of wat dan ook'?}
'het'/'hem'/'haar'/ONS
van zeer nabij te leren kennen:
te zien, te horen en te doorleven om
door te leven en
verder te
gaan ...
~
Maar
'het schone is moeilijk'?
En wat moeten we zeggen als we het Allerschoonste opzoeken?
Is ook dit niet even verrukkelijk en ongrijpbaar
als verterend
vuur?
~
"Kennen"
wordt doorgaans beschreven
als een proces van ontmoeting tussen een Subject {'wij'}
dat zich richt op een Object {'de ander'}?
Maar wat gebeurt er als dit Object {'g*d'} zelf Subject {'ik'} is!
Meer nog,
en dat blijkt ten diepste het geval met "G*D" of 'het g*ddelijke':
als je te maken hebt met een object
dat zich nooit simpelweg
laat objectiveren!
Valt g*d {'het andere'}
dan helemaal niet
te kennen?
~
En blijf je,
verrast en bedremmeld,
wat verder nadenken, dan rijst de vraag:
als je g*d {het onbekende en de oergrond van ons bestaan} nooit
tot object {onderwerp} kunt maken
omdat 'het'/'hij'/'zij'/'wij'/'ik' als subject {'yhwh'}
je eigen subjectiviteit steeds een stap voor is,
moeten we dan niet stellen dat g*dskennis op de eerste plaats
een door G*D gekend zijn
inhoudt?
~
Ik
ben gekend,
en mijn kennis van de Ander is zelf van binnenuit geschraagd
door zijn kennis van
mij.
~
G*d is
mij inniger {binnenin mij} gegeven
dan mijn eigenste intimiteit &
verhevener {superieur aan} het hoogste
in mij.
~
Of: 
met een knipoog naar de 'tophit' van vandaag ~
"Dragoman the Dragon in You & Me" 





Wij zitten als het ware steeds weer
bij wijze van spreken met z'n allen eigenlijk in 'hetzelfde' schuitje:
'jij en ik onder de bloesemende lindeboom in mei' &
de bloemetjes en de bijtjes vieren feest
elk jaar weer 'to make
honey' ...
~
Kortom:
wij zijn deel
van de 'levensboom'
en 'gedoemd' tot het 'kennen' van
de vruchten van goed en kwaad en dus staat
een dergelijke inversie of ommekeer {'bekering'/'verkering'}
van de vertrouwde kenperspectieven
ons {allen?} vroeg of laat te
wachten ...
~
ALLE
echte mystici en 'g*{u}dzoekers' {van alle tijden?}
staan er borg voor {waar ook ter
wereld}!
~
G*dskennis
heeft dus blijkbaar heel veel te maken met het zich laten kennen
door h*m/h**r, H*M, en de daarin gewonnen zelfkennis
bevrijdt op haar beurt de vermogens om g*d/de Ander
in waarheid te
kennen!
~
DAT
heet ook wel 'eerlijkheid', genegenheid, openheid, echtheid e.d.,
en we kunnen slechts schroomvallig,
in een immense ontvankelijkheid,
op die Onbekende Eeuwige Andere Aanwezige afgaan & ingaan,
steeds bereid om weer onverhoeds door h*m/h**r
te worden geraakt en
ingehaald.
~
Is
DIT
after all
ook niet de ervaring van kunstenaars en ware kunstminnaars:
wie zich langdurig op het Schone toelegt,
ondergaat onweerstaanbaar
de inwerking
ervan.
~
Alles
in hem of haar
zal op den duur niet slechts in de eis voor het Schone delen,
maar in het Schone
zelf.
~
ZO
ook met het Goede:
wie kan het Goede aanhoudend ter harte nemen
zonder dat zijn hart erdoor wordt aangedaan,
ja
omgevormd?
~
ZO
geven we antwoord:
al of niet staande, geknield, zittend, liggend,
aanschouwend, biddend, in stilte, verwonderd inziende ~
met het hoogste, verhevenste en heiligste
mogen we ons voorbereiden op
een WARE omwenteling en
'bekering'/'omkering':
wat ons aanvankelijk al te opvallend
langs alle kanten overstijgt,
is in staat om ons
van binnenuit
om te
vormen.
~
Boven
onszelf verheven, worden we ~
vroeg of laat ~
in de kern van onszelf bevrijd,
ja 'verheerlijkt',
ZO
spreekt ook zowel Yochanan als Paulus {aka Sja'oel},
evenals heel de traditie
in hen ...
~
Is dit
ons nog nooit overkomen,
laten we dan stil genoeg zijn in onszelf
en ontvankelijk:
"ZIE,
IK sta aan de deur en klop" ~
ZO luidt de stem van die vreemde Nabijheid
{Apok 3:20} ...
~
Wie weet
of het ons niet 'overvalt',
juist in de nu ondernomen
myDi~tocht ~
wie er
weet van heeft
realiseert zich dat DIT dus eigenlijk zoiets is als
'genade op
genade'
{JOH 1:16}
...
'oemiemlo'o lakachnoe choelanoe chesed al~chesed'
~ kie hatorah nietnah be'jad~mosjeh vehachesed veha'emet ba'oe al~jadei jesjoe'a hamasjiach ~
...
en zie:
de zevende
{rustdag} was aangebroken
het ochtendlicht schijnt naar binnen
en ik ga nog een uurtje slapen
als dat lukt
voordat
Trouw
aan de beurt komt
ondertussen
wens ik een ieder die dit leest:
salaam/sjaloom/sayonara/namasteh/namaskar & hasta la pasta:
arrivederci/marchabah and so on
hope to see you again soon
with or without any
spoon












..
..
~@~
chai avo
@ irminlo
Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende