Huszta la puszta arrideverci in alle variatiesenz.

[{!I!I!}]
*

Van voren
naar achteren en vice versa:
perspectieven van gemeenschapsvorming ~
myDimogelijkheden in verleden en toekomst OOK weer
nu en hier uitentreure herkauwd en
verteerd?

~

We'll
SEE
{of
niet!}
...

~

We
beginnen dus
'voor het gemak' telkens
maar weer
opnieuw?

~

EVEN
'vergeten'
dat we allemaal 'voorgeprogrammeerd' zijn
en nu
proberen om
'fris en onbevooroordeeld'
te kijken, te horen,
te ervaren
WAT we aan het doen
waren en
nu & hier
'leren' zonder
vantevoren opgelegde
voorgekauwde
opinies!

~

WAT
gebeurt er dan?
Nu breekt de 'verlegenheid' aan!
Het resultaat is namelijk
onvoorspelbaar ...


~

OMDAT het
't meest creatieve moment is
van het horen en verwerken van
'de Schrift' als 'leerboek'
van de wereldwijde
'gemeenten' ...

~



SLECHTS
achteraf kunnen
de myDileerlingen {WIJ dus!}
zich enigermate rekenschap geven van de wijze
waarop zij/wij op 'het creatieve moment'
hoorden, lazen, ervoeren, aanvaardden {al of niet?}
en verwerkten ...

~

De myDigemeenten
en haar diverse 'voorgangers',
die het gesprek aangaan met 'de Schrift' {genetische codes & andere 'heilige boeken'?}
raken betrokken in een specifieke myDibeweging
ten opzichte van {minstens}
drie orientatiepunten:
de Schrift {AL
het geschrevene},
de Gemeente {ELKE
groep mensen}
en de Samenleving {HEEL
de wijde
wereld}!

~

Feitelijk
hebben wij dus allen
alreeds een heel proces achter de rug
waarin we diverse verbanden hebben gelegd
tussen die drie
'aandachtsvelden'.

~

We hebben ons
in onderlinge 'gesprekken' van jongsaf aan
en in allerlei vormen van samenwerking
als gemeenschaps'dieren'
bewogen tussen de taal van de Schrift/het vertelde/geschrevene
en de aard van de samenleving
waarin we ons
bevonden/bevinden ...

~

En het
myDiontdekkings~ en leer'gesprek'
~ schrijven/vertellen, uitleggen/verstaan en bespreken/reageren ~
zet deze al vele eeuwen VOOR ons aangevangen 'beweging'
niet stil, maar vormt zelf weer een
myDimoment in deze
beweging!

~

DAT
betekent,
dat de aandacht
ook hier en nu weer
opnieuw gestimuleerd wordt
om ons tussen deze {minstens} drie 'aandachtsvelden'
te blijven bewegen en wel met de uitdrukkelijke bedoeling om samen
{of alleen?} op zoek te gaan naar verbanden,
door middel van bewuste analogieen of spontane
myDiassociaties.

~

IEDER
van deze aandachtsvelden {schrift, groep & wereld}
heeft een eigen, unieke en onvergelijkbare
waarde.

~

De EEN
kan niet door de Ander
worden vervangen:
'verhalen' werden en worden verteld, doorverteld en opgeschreven,
'allemaal' horen we bij de EEN of Andere groep of 'gemeente' en
ZO maken we allen stuk voor stuk en samen deel uit van
de menselijke 'SAMENLEVING' ...

~

Het Paasgebeuren
en 't Paasbericht {bevrijding/verlossing}
van EXODUS kan niet zomaar klakkeloos worden ingewisseld voor
'het wereldgebeuren' of 'de persberichten' van alledag,
maar ze zijn WEL onverbrekelijk met elkaar verbonden, zoals
G*D/g*d en mens m/v/kind, hemel/heelal en aarde,
Israel en 'de volkeren' onverbrekelijk
met elkaar verbonden
zijn.

~

Het 'verband'
hoeft niet geconstrueerd te worden,
het is ~ dat bewijst onze 'geschiedenis' en 'huidige toestand' ~
van G*D/g*d/menselijke Werkelijkheid uit
gegeven.

~

Maar HOE
al deze verbanden liggen
is in iedere myDisessie {elke dag weer opnieuw}
van de myDigemeente steeds
een open
vraag?

~

Wat
gisteren vanzelf sprak
is vandaag weer onzeker geworden!
DIT daagt ons allen uit om TOCH steeds weer opnieuw
kleine signalen te ontvangen via onszelf en elk ander van
dat 'grote
verband'.

~

DAT
aandachtige,
kritische of intuitieve,
empirische of empathische 'myDisignaleren' is de 'opdracht'
van ons aller
'medium'.

~

IS
deze myDigang van zaken
in onze 'gesprekken' met 'onszelf
en elk ander' daarmee
'automatisch' overgeleverd aan de associatieve
willekeur van 'het
moment'?

~

Op
enige afstand gezien
lijkt dat inderdaad zeker zo!
"Keuzen" van Anderen doen altijd willekeurig aan
en werken hopeloos of op de lachspieren of
op de traanklieren?

~

WAT
bezielde
onze verre voorouders
om de meest vreemde en merkwaardige tempelprostituties,
dansen en gezangen, rituelen en liturgie
uit te voeren?

~

WAT
brengt ons constant
tot het 'produceren' van kunst, religie & filosofie,
'ontdekkingsreizen', bezettingslegers en 'kolonialisme',
of het vernietigen, terugtrekken, ombouwen
en opheffen
daarvan?

~

Wat
bewoog
een Amsterdamse 'predikant'
om over een glimp van het Rijk Gods te spreken,
toen hij bij de zegetocht van het nationaal elftal door de grachten van
Groot Mokum een vrouw ontwaardde die zich gekroond had met
een oranje vergiet? En DAT terwijl tezelfdertijd elders
in 'de kerken' gejammerd werd over de zonde
van de algehele fanatieke 'supporters'~
sportverdwazing?

~

En wat
doet ons
rondrijden in gouden koetsjes,
automobilistische blikken doosjes, strijdwagens,
tankregimenten en pantserdivisies of het langdurig verblijf in
paleizen, gevangenissen, bunkers, vliegdekschepen, onderzeeboten,
spaceshuttles, ziekenhuizen, scholen, kantoren, fabrieken
en begrafeniscentra of anderssoortige
crematoria?

~

En dan
hebben we het
nog geeneens over pretparken, darkrooms,
concentratiekampen en tropische
sportparadijzen.

~

Bij
nadere analyse
zal meestal wel blijken
dat er wel degelijk een bepaalde 'logica'
in zulke willekeur schuil
gaat ...

~

DEZE en meer
van dit soort 'vondsten'
ontspruiten namelijk aan zeer bepaalde,
theologisch of filosofisch weloverwogen overtuigingen
inzake 'geschiedenis', of van 'recht, gerechtigheid en rechtvaardigheid' en van 'de vrijheid van de
kinderen
g*ds'.

~

Maar
de vondst zelf
blijft uiteraard een tamelijk grillig
en tijdgebonden inzicht:
DIT VERWIJT van willekeur
heft de 'opdracht' van de 'groep', de 'gemeenschap' of het 'mensdom'
echter geenszins op om TOCH naar verbanden
te blijven
zoeken!

~

Sinds
we begonnen met
het hanteren van stokken en stenen
heeft de techniek niet stilgestaan en we blijven eveneens
op zoek naar ethische concepten en
rationalisaties?

~

WIE
GAAT WIE
overweldigen: de techniek en/of de ethiek?
Het kunnen of het mogen?
Doen of
laten?

~

Kortom
met andere myDiwoorden
bij wijze van myDispreken en als het myDiWARE:
DIE 'opdracht' van de 'gemeenschap'
vereist JUIST NU de inventiviteit,
de moed en het plezier om
zulke vondsten
te doen!

~

Wij
{o.a. van myDi!}
bevinden ons hier alweer voor de zoveelste keer
op het 'speelveld' {of 'slagveld'?}, waar zulke vondsten worden begroet als 'gefundenes Fressen', vreemd hemels 'manna', 'eendagsvliegen'
waarvan men 'weet' dat het slechts EEN dag
houdbaar
is.

~

DE VRAAG
is echter niet te vermijden:
KAN deze 'opdracht', deze 'jacht op zingeving'
slechts op willekeurige wijze
vervuld worden?

~

IS
de myDi~uitvoering
even oncontroleerbaar als het 'spreken in tongen'
of het 'klakkeloos produceren van nog veel meer sterreklame',
'verkiezingscampagnes' of 'aan de weg met wat dan ook
timmeren'?

~

De vraag
uit het begin keert
telkens weer tot ons allen terug:
WAT gebeurt er eigenlijk als
de 'wereldwijde christelijke gemeenschap'
de joodse Schrift laat resoneren in
onze huidige maatschappelijke
context?

~

DAT gegeven
brengt mij {en ons?} terug tot
en bij de 'vijf boeken van Mosje' en
de 'grondslagen' van ons
myDibestaan.

~

ONZE
myDiWERELD
is EEN DORP geworden
waar we allemaal onze eigen plaats
moeten {en kunnen?} leren
vinden vroeger of
later ...

~

Salaam/sjaloom &
'hasta la pasta' voor nu:
ik ga slapen {en dromen?} en
morgen {vandaag reeds!}
zien we wel
verder!

~

liefdesverdrietverliefd
gemeenverwardgaap!
bah!nahnahverdrietig
cool!erg vrolijkknipoog
vrolijk
engel
30 sep 2004 - bewerkt op 03 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende