Oeroude instincten dus met telkens een nieuw jasje, petje, hoedje, hoofddoekje, pruikje en verfje:
de zondeval en de zondvloed, torens van Babel & spraakverwarringen, reuzen & dwergen, slavenhuizen en
bezettingen, deportaties, arrestaties, executies, dwangarbeid, ghettos, concentratiekampen en genocides.
Ook die lijsten zijn eindeloos van vele duizenden jaren geleden tot en met Tibet, Tsjetsjenia, Molukkers &
Armenen, Nepalezen, Zigeuners, Barbaren, Vandalen, Nomaden, Joden, Migranten, Terroristen, 'Vijanden'.
Compleet met kannibalisme, koppensnellen, kruisigen, kibbelende klootjesvolkeren & kleinerend gezwets.
Bij 't naderen van de Duits-Oostenrijkse troepen werden duizenden joden in veewagons gedreven en naar
verzamelplaatsen in 't Oosten gedeporteerd, waar ze de vijand geen hand- & spandiensten meer zouden
kunnen verlenen. De haat tegen al wat Duits was strekte zich in de geesten van officieren & soldaten ook
uit over de 'Duitssprekende' joden. Met uitzondering van het Armeense volk, dat tijdens de Eerste Wereld-oorlog in Turkije werd uitgeroeid of verdreven, heeft tot nu toe nog geen enkele andere groep tijdens deze
periode zoveel geleden als de joden van Oost-Europa, Dit bevestigde nog maar eens de stelling v/d Tsio-
nisten, dat joden nooit veilig zouden zijn, zolang ze geen eigen land bezaten. 't Is duidelijk dat dit argu-
ment z'n hoogste overtuigingskracht zal bereiken tijdens de fabrieksmatige volkerenmoord van de Tweede
Wereldoorlog, maar laten we het voorlopig houden bij de gevolgen van die nieuwe antisjemitische vervol-gingen voor het Tsionisme. In Europa hadden de joden, tenminste de demografische meerderheid ervan, nog eens ervaren dat ze in tijden van crises geen enkele bestaanszekerheid hadden en dat hun dorpen & wijken willekeurig door een toevallige militaire overwinnaar konden worden opgeruimd. Door de nederlaag van de Entente en vooral van de Turkse bondgenoten was het grote Ottomaanse wereldrijk in elkaar ge-stort en konden de Engelsen de voogdij over palestina in handen krijgen. En het waren toch de Engelsen geweest, die als eersten & voorlopig enigen een zeker politiek gemotiveerd 'begrip' hadden vertoond voor
't zionisme, zij het dan al niet om filosjemitische redenen maar omdat ze inzagen dat ze een kolonie van loyaal gestemde, gemotiveerde en gekwalificeerde settlers heel goed voor hun eigen belangen konden in-zetten. Twintig jaar voordien kwam het de Engelse regering beter uit om die mensen naar Oeganda te ori-enteren, waar de {Britse} behoefte groter was en waar men eventuele problemen met de Turken en de A-rabieren kon vermijden. Maar nu lagen de kaarten weer ietwat anders: door de nederlaag van Turkije was er een behoefte ontstaan aan een bufferzone in deze regio die hier de Engelse belangen kon verdedigen.
Alsof er nog steeds allerlei echo's doortrilden van Grieken & Perzen, Hunnen & Mongolen, Noormannen en
Vikingen, Germaanse stammen als de Gothen & Vandalen tot en met Macedonia, Kosova, Dafur & Balkan,
Atjeh & Ambon, Papoeastammen op hun berghellingen in Nieuw Guinea, Amerikaanse "Indianen" etcetera
