Hot, hot, hot, hotter dan hot: water later .......
[
MEGILLOT
In TeNaCH,
het joodse 'oude' testament,
volgen na Spreuken de vijf "Megillot",
vijf oorspronkelijk op rollen perkament geschreven boeken.
In later tijd werden ze elk bij een van de joodse feesten of gedenkdagen
in de synagoge voorgelezen.
Dit gebeurt nu nog steeds!
&
In RUTH lezen we het verhaal over de Moabitische vrouw
die na de dood van haar man met haar schoonmoeder meegaat
naar Bethlehem in Yehoedah.
Daar trouwt ze met BOAZ,
die optreedt als 'losser'.
Ruth wordt een van de stammoeders van koning David,
die eveneens uit deze stad afkomstig is.
Hoewel in Ruth 1:1 wordt gezegd dat het verhaal zich afspeelt
'in de dagen dat de richters richtten'
menen de meeste onderzoekers op grond van voornamelijk taalkundige argumenten dat het boekje is geschreven in de tijd na de ballingschap:
eind zesde of vijfde eeuw.
In de synagoge wordt het verhaal,
dat speelt in de tijd van de gerste- en tarwe-oogst,
voorgelezen op het Wekenfeest.
&
Over het opnemen van het HOOGLIED in de canon
is naar het schijnt nogal wat discussie geweest.
Maar omdat de liefde tussen twee jonge mensen zoals die hier wordt beschreven,
kon worden uitgelegd als een beeld van de liefde tussen G*D en Israel
heeft het boek toch een plaats in de canon gekregen.
In de christelijke kerk werd deze liefde vergeleken met de liefde
van Yeshu tot zijn bruid, dat is:
de gemeente of de ziel!
In het Hebreeuws heet het boek SJIER HASJIERIEM, oftewel 'lied der liederen' , het 'schoonste' lied,
en het wordt sinds de middeleeuwen op de achtste dag van Pesach,
het joodse Paasfeest,
in de synagoge voorgelezen.
Sommigen beschouwen de teksten als volksliederen,
anderen karakteriseren ze als kunstliederen,
afkomstig uit de kringen der wijzen.
De ontstaanstijd van de verzameling als geheel is laat,
omstreeks 300 B.C.
Dit blijkt uit Aramese uitdrukkingen
en uit enkele woorden,
ontleend aan het Perzisch en Grieks.
&
De naam PREDIKER {Hebreeuws: QOHELLET, Grieks: ecclesiastes}
hangt samen met het Hebreeuwse qahal en het Griekse ekklesia {= gemeente/gemeenschap}.
Het boek behoort tot de wijsheidsliteratuur,
waarin naar Egyptisch voorbeeld een koning de wijsheid leert.
Aan Salomo werd bijzondere wijsheid en het dichten van Spreuken toegeschreven.
De schrijver van Prediker noemt zich dan ook:
Zoon van David, koning te Jeruzalem {1:1}.
&
Inhoud en stijl leiden echter tot de opvatting
dat een man uit veel later tijd,
waarschijnlijk omstreeks 300 voor Christos, aan het woord is:
door de hellenistische invloed denkt men wel aan een in Egypte wonende joodse schrijver.
Wegens de sceptische toon en het weinig uitgesproken godsvertrouwen is er lang geaarzeld het boek in de canon op te nemen.
Toch heeft het zich een vaste plaats verworven in de synagoge,
in de liturgie van het Loofhuttenfeest.
&
KLAAGLIEDEREN
Deze vijf liederen,
waarvan er drie beginnen echa! = ach hoe!,,
{Hebreeuwse naam van het boekje}, worden al in de Septuaginta toegeschreven aan Yimeyahoe/Jeremia,
waarschijnlijk op grond van 2 Kronieken 35:25.
De liederen bevatten klachten over de val van Yeroesjalajiem in 586 B.C.
Vier ervan zijn alfabetische liederen: de beginletters van de strofen
staan in de volgorde van het Hebreeuwse alefbet.
Een aantal ervan is geschreven in de speciale qina-maat,
bestemd voor klaagzangen.
Een aantal uitspraken in de Klaagliederen,
bijvoorbeeld 4:17 & 20, en 5:7. die van een jongere schrijver afkomstig zullen zijn, is moeilijk in overeenstemming te brengen met wat in het boek
Jeemia zelf geschreven staat.
Daarom twijfelen velen aan het auteurschap van de profeet.
Op de negende van de maand AV,
bij de herdenking van de verwoesting van de tempel,
worden de liederen in de synagoge
gelezen.
& tot slot voor nu:
Koningin ESTHER
redde het joodse volk
volgens dit verhaal van de ondergang
tijdens de regering van koning Ahasveros .......
Als herinnering daaraan wordt het Poeriemfeest gevierd,
waarop de veelal geillustreerde boekral van Esther
wordt voorgelezen
en de kinderen zoveel lawaai mogen maken
als ze kunnen met ratels
als de naam van de boze Haman
klinkt.
Het Poeriemfeest,
de 'feestdag van Mordechai' {2 Makkabeeen 5:36,37}
werd sinds de eerste helft van de eerste eeuw voor Christos in Palestina
gevierd maar Esther werd niet zonder bezwaar
in de canon
opgenomen.
Wanneer
het boekje is geschreven
valt niet met zekerheid te zeggen.
Dat Mordechai heeft behoord
tot de Jeruzalemse ballingen van 597
B.C. {2:6}, is in geen geval als historisch
aan te nemen.
Het verhaal speelt zich meer dan een eeuw later af!
Esther is het enige oudtestamentische boek waarin het woordje g*d
niet voorkomt en ook het enige boek waarvan in Qumran {mede daarom}
geen enkel fragment is
teruggevonden!

























Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende