Hormonale & kommersjele wederwaardigheden in myDia


~*!*~

Nu/hier
in de aanbieding:
mini~atoombommetjes.

Verkrachters schamen zich
blijkbaar niet om
hun gedrag?

Gifgashandel,
biohazard producten,
ongeboren & geboren vruchten
die er 'zomaar opeens'
ZIJN.

Moordzaken
& auto~ongelukken,
halfslachtig gedoogbeleid &
hangjeugd.

Fanatiek 'godsdienstige'
gewelddadigheden, vrouwenbesnijdenis.
Hell Angels~International in drugs, fire~arms
& feminisme/machismo.

Werkgevers & vakbewegingen,
ontslag & zwart werk.

Poetinisme
& Bushisme,
Chiracerij & Blairisme, Balkenenderij, Wiegelarij,
Bolkensteinisme,
SP, PVDABC,
Groen Links en
nieuw
rechtsen.

Moslims,
raketten, boeren, bidden,
big business.

Biologische botsautootjes
& breinkermis.

Ik kan me bij dit soort input
wel indenken dat sommigen liever ophouden
met nadenken, achtgeven en/of
aktievoeren.

Of zich
willen terugtrekken
op ego~eilandjes met make~up,
boy/girlfriend & 'n 'makkelijk' inkomen voor gnot & gebod:
neo~afgoderij & commercialisme als doekjes voor
't onophoudelijk wereldwijd &
individueel bloeien
en maar niet geestelijk
willen groeien?

Hoewel,
de jeugd van 'tegenwoordig' steeds langer
lijkt te worden?

De meesten hebben
een huisje, 'n boompje &
'n beestje.

Je moet toch ergens wonen,
tegenaan trappen & 'iets'
liefhebben!

Mr. & Mrs. Chimp-Bonobo
maken er een potje van.

Bruut geweld
& permanent geseks,
overeten & overproduceren & weggooien om weer snel
te vervangen, input & output van banaliteiten
&
hansworsterij
in de supermarkt
der verloren
zielen.

Oegema over Jellema:

"Iemand
die op eigen kracht
zijn religiositeit heeft herontdekt,
zonder behoefte aan binding
en gemeenschap.
Iemand die,
overdrachtelijk gesproken, de stad heeft verlaten,
de rivier heeft doorwaad en nu
in het open veld staat,
tegelijk verwonderd en beangst
door de
onbemensde
ruimte."

Voordat dit myDiLJVerhaal weer
{zoals maar al te vaak in de afgelopen dertien maanden?}
veel te lang wordt moet ik maar
ophouden.

Waar het me dus eigenlijk om gaat
is de 'onmogelijkheid' van 'zwartkijken'
& 'witwassen':
als ik alles van de TE kritische negatieve kant bekijk
dan ga ik er onderdoor en heb
geen leven meer.

En als ik de boel maar laat waaien
en me nergens iets van aantrak dan m'n eigen kortzichtige bevrediging dan voel ik me ook niet thuis
in m'n {tijdelijke} vel!

De kunst is het dus
om telkens weer een evenwicht te vinden
tussen die 'abnormale' uitersten van
'depressie' &
'manie'?

Gisteren gedrie wezen fietsen
naar Drie & Leuvenum voor een paar uur
langs de Groevenbeekse hei, bos en schapenkooi,
grote open vlakten en struikgewas, schapen & geiten,
dierenasyl dat Harderwijk wil 'omtoveren' in lokaal bordeel,
joglaan & speelwei:
pijnlijke billen, benen &
zonnig hoofd.

Brood versgebakken.

Tuinwerk & schuuropruimen.

Vuur,
water, aarde & lucht
om die hele verwarrende wereld te rubriceren
via brein &
buik.

Ik zou stoppen:
evenwicht proberen te vinden
telkens weer.

Tot straks of later.

verliefd
engel
21 mrt 2005 - bewerkt op 26 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende