Homo sapjens in 't blauwwit grijs zon fris enzo!?

{KA}
De
vroegste teksten
die er bestaan van de homo sapiens
wijzen erop dat we onze eerste 'kunst'~vormen
ongeveer in dezelfde perioden cre-eerden als onze religieuze stelsels
en vaak om dezelfde redenen: onze neocortex heeft ons tot wezens gemaakt
die naar betekenis(sen) (blijven) zoeken?!

Daardoor zijn we ons scherp bewust van 't verwarrende & 't tragische van ons (meestal korte) leventje, en als we niet de ene of andere 'diepere' zin in ons leven ontdekken,
DAN
vervallen gemakkelijk(er) tot wanhoop (zin~ & doelloosheid, ziekte/geweld/twijfel/verveling & wat al niet) terwijl we juist in kunst/religie e.d. manieren kunnen ontdekken/ondervinden om ons te ontspannen, te gaan fantaseren & die 'zachtheid' en 'plooibaarheid' te ontwikkelen, die ons maar elk ander (toe)trekt.

Kunst & religie
brengen ons allebei naar nieuwe plekken binnenin onszelf: waar we in de 'spiegeling' die bepaalde mate van sereniteit kunnen vinden d.m.v. 'fris' opkomende associaties/creatieve
'hersenverbindingen'?

Tussen de ijs-tijden
werden we zo gedwongen om 'dieper' te gaan 'nadenken' om te kunnen overleven
onder veranderende omstandigheden!


De vroegste
grot-tekeningen d.m.v. krassen,
kleuren, vuur, verf & vergezeld door rituelen,
geluiden, zingen, dansen, muziek, de vertellingen, ons toneelspel, jaargetijden & 'wat te doen' met veranderende seizoenen, kudden, zaad & oogst e.d. die onze voorouders in 't Paleolithicum/'oude steentijdperk' enkele tiendui-zenden jaren geleden o.a. In Zuid~Frankrijk & Noord~Spanje vervaardigden & 'ervoeren'/'ondergingen', hadden vrijwel
zeker relirituele
functies
....

Vanaf
'ons allereerste begin'
waren zo vanaf toen ook 'kunst & religie' met elkaar verbonden: deze inscripties & wandschilderingen hebben 'n es-thetische 'kracht' die de toeschouwers (ook nu nog steeds) 'van ontzag vervult'?!

Hun weergave van de dieren waarin jagersgemeenschappen zó geheel & al afhankelijk waren, heeft 'n spiritueel karakter: de 'eerste' jagers waren gericht op de verwerving van voedsel - het primair overlevings-mechanisme ~ maar hun bloeddorstigheid werd tegelijkertijd ook getemperd door 'n zichtbare vertedering voor & verbondenheid met de dieren en mensen die ze 'moesten doden' om te kunnen overleven!?

De visie die lang geleden aan al die grottekeningen e.d. ten grondslag lag, was moge-lijk te vergelijken met 'n spiritualiteit die vandaag de myDidag ook nu nog steeds te zien is onder onze 'laatste' inheemse jagersgemeenschappen.

Deze 'bijna naakte' volksstammen zijn verontrust door 't feit dat hun leven afhankelijk is v/d 'rituele' slachting v/d dieren die ze als vrienden & be-schermers beschouwen, & ze temperen hun angst in riten die respect voor & empathie met hun prooien oproepen: iets dergelijks klinkt door in de oeroude bijbelvertellingen 'vanaf 't begin' ~ droomtijden, taalvaardigheden, 'oerherinneringen' & 'heilige geschriften' in diverse ontwikkelingsstadia.

:lovesickgaap!_O
14 jun 2012 - bewerkt op 14 jun 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende