Homo erectus



Op
de schoot
van 'MoRDeCH@i'
als 'Oude van Dagen'
zitten de lieve lezers nog steeds
als het ware
met Genesis 1:1
tot en met 2:3
...

Wij schrijven in myDi
omdat we onze wereld
vorm willen geven
in onze eigen ogen en
die van anderen
tegelijkertijd?

God maakt een wereld
in de ogen van bijbelschrijvers omdat
hij de mensheid wil
als beeld en gelijkenis van zichzelf:

vormgeving als voorafschaduwing
van het wordende!

Er hadden ook andere
motieven kunnen zijn.

Om er nog maar een te nemen
uit het Oude Nabije Oosten:
hij had een dienaar
gewild kunnen hebben
...

Of, als we wat verderop kijken
in ons eigen verhaal:
hij had een geliefde gewild kunnen hebben!

Hij had zelfs een aanbidder gewild kunnen hebben?

Maar op dit moment
{in den beginne -
beReSJieT?}
- te oordelen {in het
hoofd -
beRoSJ!}
naar wat hij zegt -
is hij/zij niet een god die liefde
of aanbidding wil of
iets anders wat gemakkelijk
benoemd kan worden,
maar:
hij/zij wil een
beeld
...

In
onze ogen is
G D's gedrag
omzichtig, maar
wat heeft hij/zij te verbergen?
We horen over
ONS
en
"Ons Beeld" en
we willen meer
horen
...

Als
'ons' beeld
mannelijk en vrouwelijk is,
zijn 'wij' dan ook niet mannelijk en vrouwelijk?
Dit zou de meest logische, directe conclusie zijn,
maar in het vervolg is er niets wat dit
meteen bevestigt?

In
de tekst lijkt g d
mannelijk en enkelvoudig.

En als deze g d een prive-
leven heeft
of zelfs een
'goddelijk sociaal leven' temidden van
andere goden,
dan laat hij ons daar niet toe.

Hij schijnt geheel alleen te zijn,
niet alleen zonder echtgenote
maar ook zonder broer,
vriend, dienaar of zelfs maar
een mythisch dier.

Deze g d is anders
dan de goden van omringende volkeren?

Alweer volgens de tekst:
zijn leven schijnt op het punt te staan om
'hopeloos verstrikt te raken' in het besluit
van zijn 'beeld' om
'beelden van zichzelf'
te maken
..............

En als het in gods leven
ontbrak aan menselijke
relaties,
wat voor leven zou dat dan zijn?
We kunnen er slechts naar gissen!

Hoe voelen wij ons zelf
in dergelijke situaties?

We zouden het best wel
zonder myDi kunnen stellen,
maar niet zonder 'beeldvorming'
binnenin onszelf!

Wat was er eerst:
woord of daad, kip of ei?
Uit niets blijkt dat hij zich echt heeft
ingespannen bij zijn wondere daden?

Zijn zes 'scheppingsdagen' lijken niet op
de twaalf werken van Hercules,
die bol stonden van gespannen spieren en
druipend zweet
........

Ongehinderde, moeiteloze soevereiniteit
heeft hem gekenmerkt.
En toch, op de zevende dag
'rustte hij van al het werk dat hij gemaakt had':
dus kostte het hem meer moeite dan wij
in de gaten hadden?

Is hij zwakker dan hij wil toegeven?
Zoekt hij achteraf een motief
voor menselijke wekelijkse rust
in zijn eigen
scheppingsverhaal?

Het resultaat van de zesde dag
is enigszins ambivalent.
Het bevel aan de man en vrouw
die hij net geschapen heeft, luidt:

"Wees vruchtbaar en word talrijk;
vervul de aarde en onderwerp haar!"
En in de tekst van het scheppingsverhaal
staat er dan vervolgens:
'en het was alzo!'

Maar het is nog niet zo,
myDi staat wel zwanger van betekenissen, maar
de man en zijn vrouw (wederzijdse hulpbetoners
en partners) hebben,
op dit moment van hun verhaal,
nog niet aangetoond vruchtbaar te zijn,
ze zijn nog niet zo talrijk geworden
als ze
NU
zijn in
Onze Dagen
...

G d
zegt op
dit punt van ons verhaal
over hem & ons
nog niet direct, zoals hij over
al zijn andere scheppingen doet:

"G d zag dat het goed was!"
Het uiteindelijke oordeel,
uitgesproken door de
toenmalige myDi verteller,
die op mysterieuze wijze
de gedachten van god leest,
slaat alleen op de schepping
in haar geheel:
"G d zag alles wat hij gemaakt had en
vond het zeer
go{e}d!"

"Zeer",
voor de eerste en enige maal,
maar pas na een licht verontrustende weglating
wat de mensheid betreft.
En dan plotsklaps deze hele dag rust.

God is nu al,
in het vroegste stadium
van ons verhaal over zijn daden,
een soort mengelmoes van kracht en zwakte,
vastberadenheid en
spijt
.........

Een tweede, afzonderlijk ourDi verslag
over de schepping,
uit een oorspronkelijk onafhankelijke bron
begint bij Genesis 2:4.

Hier is
"G D",
"ELOHIM",
vervangen door
"DE HERE GOD",
YAHWEH ELOHIM.
De godheid wordt bij zijn 'eigennaam' genoemd,
YHWH, met toevoeging van
de 'soortnaam'
(en niet 'n alternatieve eigennaam)
Elohim als een verklaring:
de nederlandse uitdrukking 'de Heer'
is eigenlijk een vertaling
van het hebreeuwse
'aDoNaI',
letterlijk
'mijn Heer'.

Het woord
'aDoNaI',
dat niet voorkomt in de tekst,
gebruikten vrome joden in de oudheid liever
dan dat zij
'de heilige eigennaam van G*D' ontwijdden
door deze uit te spreken
...

Later
in zijn lange myDi verhaal zal g d
soms 'eLoHiM' zijn,
veel vaker
YHWH
en zo nu en dan
een van de verscheidene,
minder gebruikte
namen
.............

Nicknames
als het ware
........
'de eeuwige'
...
Hoewel
uit de tekst blijkt
dat al die namen
verwijzen naar
EEN
EN HETZELFDE
"WEZEN",
gedraagt
'dat wezen'
zich, zoals we zullen zien,
enigszins anders
onder zijn verschillende namen in
Genesis
...

Dit
tweede verslag van de schepping
- dat als je gewoon doorleest,
natuurlijk meer een hervatting is dan een
'andere' versie van het eerste verslag -
toont meer een vereniging van het beeld
en een verhoging
van de spanning tussen 'schepper'
en 'mens'
...

De mensheid
wordt niet langer alleen maar meer
gesitueerd op 'de aarde',
als een gigantisch natuurlijk paradijs
waarin wij vruchtbaar moeten zijn en
talrijk moeten worden,
maar slechts in 'een Tuin van Eden, in het Oosten',
die god geplant heeft en
aan 'de mens'
gegeven
...

De Mens
moet die Tuin 'bewerken
en bewaren'.
En het 'vrije meesterschap'
dat de mensheid
als het beeld van g d
moest beoefenen, is ook ingeperkt:

"Van
alle bomen
in de tuin mag je vrijelijk eten;
wat de boom der kennis van goed en kwaad betreft,
daarvan mag je niet eten;
want zodra je daarvan eet,
zul je voorzeker
sterven'

{minstens:
zeer veranderen!}

(Gen. 2: 16 - 17)

De 'denkende
mens': homo
sapiens.

Australopithecus/'zuidelijke
aapmens'
...

Homo ludens
...
spelende mens!
Homo erectus
...
de rechtop lopende mens
...
Homo habilis
...
de {on}handige
mens
...

De
denkende,
gevoelige, aandachtige,
pratende, schrijvende &
lezende
mens
...

De
'verhaaltjesvertellers'
zoals wij zijn:
jij en ik


Van
in den beginne
tot aan het einde
'de praatjes-
verkoper'

'tegen
de klippen op hoper'

'de doper'
in water
en
geest
...

En alweer veel te lang
doorgegaan?!
(Geen
wonder dattie
30 kilo te zwaar is!)
Ga fietsen!
of lopen
...

vrolijkknipoogcool!verdrietignahnahbah!gaap!verwardgemeen
liefdesverdrietverliefdliefdesverdriet
gemeenverwardgaap!verdrietigcool!erg vrolijkknipoogvrolijk
15 mrt 2004 - bewerkt op 29 nov 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende