holy smoke{s}
G d
is natuurlijk
'n menselijke
fictie.
Wat
nog niet
betekent dat 'hij/zij/het'
helemaal niet zou
'bestaan'.
Het
hangt er
maar net vanaf
welke definitie je
gebruikt [of juist
niet!].
Over
het algemeen
bestaat die dan
ook uit de vaststelling
van het feit dat wij onwetend zijn
en dat g d datgene vertegenwoordigt
'wat wij nog niet weten'.
Als we stellen
dat we leven in een oceaan van onwetendheid
dat heet deze oceaan "G d" en zijn wij als de vissen in het water
die een vermoeden hebben omtrent datgene wat ons leven uitmaakt:
waar we vandaan komen, waar we ons bevinden
en waar we naar 'op
weg zijn'.
Die vergelijking
uitbreidend is g d
niet alleen maar de oceaan
of het land maar de hele aarde,
het 'omringende' heelal en de 'eeuwigheid':
allemaal zaken die we ons niet kunnen voorstellen
dan met heel veel moeite, fantasie
en verbeeldingskracht.
Wat we dan ook doen!
Met of zonder
gebruik van het
drieletterwoordje
'g d'?
Kortom:
G d is
HET
'brandpunt' van ons bestaan,
de kern van onze aanwezigheid die we niet 'kennen',
maar alleen maar zo nu en dan veronderstellen
als aanname voor de aanwezigheid van
al het andere dat er 'is'
[was & zal zijn]!
Het heeft dus totaal geen zin
om te proberen om 'anderen' onze gedachten omtrent het al of niet 'bestaan' van g d op te dringen: gelooft men 'iets' dan is dat immers
een persoonlijke zaak?
Wat er wel toe doet
is een samenleving waar rechtvaardigheid,
vrede en liefde kansen krijgen!
Ieder mens
heeft zijn/haar eigen individuele verantwoordelijkheid tegenover zichzelf en anderen:
het doel van opvoeding is het dus om kinderen te leren daarmee om te gaan,
net zoals we ze leren om te reageren op moedermelk,
de helpende hand, het vertrouwen in elk ander,
het plezier in kijken, horen,
spelen, kruipen, staan en lopen, zingen en praten,
ontdekken en op~
groeien
...
Geloof
[met of zonder gebruik
van 't woordje g d] is onze persoonlijk religieuze identiteit:
de grond van ons bestaan.
En het is dus totaal zinloos om te proberen om anderen te overtuigen van iets tegen hun wil!
Het maakt niet uit
of mensen zeggen al of niet in 'g d' [o.i.d.] te geloven
[dat is slechts verpakking],
het gaat in werkelijkheid om de inhoud van ons bestaan:
welke waarden willen we hanteren op grond van
welke oorzaken en gevolgen?
Wat is
de kern van ons bestaan:
dat moet een ieder voor zichzelf uitmaken.
Wie zegt niet in 'n g d te geloven moet nog steeds bepalen
waar hij/zij levensvoorwaarden vandaan haalt
om te kunnen bestaan.
Wie aanneent
dat g d zogenaamd 'alwetend',
'barmhartig', meedogend & 'almachtig' e.d. is
doet niets anders dan vaststellen dat we leven in de oceaan,
op aarde, in het 'heelal' van
'eeuwigheid'.
Allemaal termen
die ver boven ons eigen petje gaan
en waar we met ons vissenkopje niet bijkunnen
en waar we als 'zoogdieren' nog steeds met de mond vol
bokitotandjes staan?
We zijn en blijven
in de grond van de zaak mucho macho bonobo's?!
Is g d daarom ook meteen King Kong, Bokito, Magilla Gorilla of iets dergelijks?
Volgens vele religies heeft hij/zij vele [ontelbare 'namen'] en is zowel
EEN
als 'velen'?
Het allergrootste
& allerkleinste, de alfa & de omega:
allemaal leuke & interessante veronderstellingen en wetenswaardigheden,
maar het gaat wel om de praktijk van ons bestaan
[wat we doen en laten]
en niet meer zozeer [alleen maar] om fantasierijk gemompel,
gebrabbel of gebabbel!
Trouwens
in die zin zou zelfs myDi 'god' zijn:
als babbelboks en oneindige kletsbreikous van/voor/door puberale vissen,
veelkleurige vogels & allerlei vage figuren die op zoek zijn naar zichzelf
en elk ander?
Met
dat soort termen
kun je alle kanten
uit!
Alle profeten
waren tijdgebonden.
Alle evangelisten kinderen van hun tijd.
En wij van 'de onze'!
Het staat
een ieder dus [alweer] helemaal vrij
om daarmee te doen of te laten
wat men maar wil.
Dat is je eigen verantwoordelijkheid.
Zolang het maar niet
de spuigaten uitloopt en we er een onverdraaglijk potje van maken
zoals gekke Geert, malle Adolf, Big Brother Bushbush, Ayatollah Ammehoelah,
Paus Pickwick, Dominee Gremdaat of zoveel hoogstmerkwaardige andere scherpslijpers,
betweters, machtswellustelingen, opgeblazen brulkikkers
en dergelijke malle figuren die menen
'de waarheid in pacht'
te hebben?
Of
te 'be~
zitten'!
Tijd
voor iets anders:
eten, drinken, boekje,
filmpje, zondagsrust &
'sjabbatsheiliging':
de aparte zevende
[of achtste?]
dag
...
Have
a nice day
[and don't forget to pray or write in your own way?]
if you want to & have something
to say or
play!
is natuurlijk
'n menselijke
fictie.
Wat
nog niet
betekent dat 'hij/zij/het'
helemaal niet zou
'bestaan'.
Het
hangt er
maar net vanaf
welke definitie je
gebruikt [of juist
niet!].
Over
het algemeen
bestaat die dan
ook uit de vaststelling
van het feit dat wij onwetend zijn
en dat g d datgene vertegenwoordigt
'wat wij nog niet weten'.
Als we stellen
dat we leven in een oceaan van onwetendheid
dat heet deze oceaan "G d" en zijn wij als de vissen in het water
die een vermoeden hebben omtrent datgene wat ons leven uitmaakt:
waar we vandaan komen, waar we ons bevinden
en waar we naar 'op
weg zijn'.
Die vergelijking
uitbreidend is g d
niet alleen maar de oceaan
of het land maar de hele aarde,
het 'omringende' heelal en de 'eeuwigheid':
allemaal zaken die we ons niet kunnen voorstellen
dan met heel veel moeite, fantasie
en verbeeldingskracht.
Wat we dan ook doen!
Met of zonder
gebruik van het
drieletterwoordje
'g d'?
Kortom:
G d is
HET
'brandpunt' van ons bestaan,
de kern van onze aanwezigheid die we niet 'kennen',
maar alleen maar zo nu en dan veronderstellen
als aanname voor de aanwezigheid van
al het andere dat er 'is'
[was & zal zijn]!
Het heeft dus totaal geen zin
om te proberen om 'anderen' onze gedachten omtrent het al of niet 'bestaan' van g d op te dringen: gelooft men 'iets' dan is dat immers
een persoonlijke zaak?
Wat er wel toe doet
is een samenleving waar rechtvaardigheid,
vrede en liefde kansen krijgen!
Ieder mens
heeft zijn/haar eigen individuele verantwoordelijkheid tegenover zichzelf en anderen:
het doel van opvoeding is het dus om kinderen te leren daarmee om te gaan,
net zoals we ze leren om te reageren op moedermelk,
de helpende hand, het vertrouwen in elk ander,
het plezier in kijken, horen,
spelen, kruipen, staan en lopen, zingen en praten,
ontdekken en op~
groeien
...
Geloof
[met of zonder gebruik
van 't woordje g d] is onze persoonlijk religieuze identiteit:
de grond van ons bestaan.
En het is dus totaal zinloos om te proberen om anderen te overtuigen van iets tegen hun wil!
Het maakt niet uit
of mensen zeggen al of niet in 'g d' [o.i.d.] te geloven
[dat is slechts verpakking],
het gaat in werkelijkheid om de inhoud van ons bestaan:
welke waarden willen we hanteren op grond van
welke oorzaken en gevolgen?
Wat is
de kern van ons bestaan:
dat moet een ieder voor zichzelf uitmaken.
Wie zegt niet in 'n g d te geloven moet nog steeds bepalen
waar hij/zij levensvoorwaarden vandaan haalt
om te kunnen bestaan.
Wie aanneent
dat g d zogenaamd 'alwetend',
'barmhartig', meedogend & 'almachtig' e.d. is
doet niets anders dan vaststellen dat we leven in de oceaan,
op aarde, in het 'heelal' van
'eeuwigheid'.
Allemaal termen
die ver boven ons eigen petje gaan
en waar we met ons vissenkopje niet bijkunnen
en waar we als 'zoogdieren' nog steeds met de mond vol
bokitotandjes staan?
We zijn en blijven
in de grond van de zaak mucho macho bonobo's?!
Is g d daarom ook meteen King Kong, Bokito, Magilla Gorilla of iets dergelijks?
Volgens vele religies heeft hij/zij vele [ontelbare 'namen'] en is zowel
EEN
als 'velen'?
Het allergrootste
& allerkleinste, de alfa & de omega:
allemaal leuke & interessante veronderstellingen en wetenswaardigheden,
maar het gaat wel om de praktijk van ons bestaan
[wat we doen en laten]
en niet meer zozeer [alleen maar] om fantasierijk gemompel,
gebrabbel of gebabbel!
Trouwens
in die zin zou zelfs myDi 'god' zijn:
als babbelboks en oneindige kletsbreikous van/voor/door puberale vissen,
veelkleurige vogels & allerlei vage figuren die op zoek zijn naar zichzelf
en elk ander?
Met
dat soort termen
kun je alle kanten
uit!
Alle profeten
waren tijdgebonden.
Alle evangelisten kinderen van hun tijd.
En wij van 'de onze'!
Het staat
een ieder dus [alweer] helemaal vrij
om daarmee te doen of te laten
wat men maar wil.
Dat is je eigen verantwoordelijkheid.
Zolang het maar niet
de spuigaten uitloopt en we er een onverdraaglijk potje van maken
zoals gekke Geert, malle Adolf, Big Brother Bushbush, Ayatollah Ammehoelah,
Paus Pickwick, Dominee Gremdaat of zoveel hoogstmerkwaardige andere scherpslijpers,
betweters, machtswellustelingen, opgeblazen brulkikkers
en dergelijke malle figuren die menen
'de waarheid in pacht'
te hebben?
Of
te 'be~
zitten'!
Tijd
voor iets anders:
eten, drinken, boekje,
filmpje, zondagsrust &
'sjabbatsheiliging':
de aparte zevende
[of achtste?]
dag
...
Have
a nice day
[and don't forget to pray or write in your own way?]
if you want to & have something
to say or
play!
12 aug 2007 - bewerkt op 23 aug 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 22 mei 2026 1944 Doordat Engeland die Nederlanden steunde kwam
- O 21 mei 2026 De Spaanse koloniën: door de Vaart op AMERIKA & ‘t
- O 21 mei 2026 Ofschoon al de Joden in getto’s gescheiden leefden
- O 21 mei 2026 In 1537 verklaarde Hendrik VIII de Kerk in England
- O 20 mei 2026 Het herontdekken en lezen van de klassieke litera-
- O 20 mei 2026 Renaissance, reformatie, getto & Spaanse kolonies
- O 20 mei 2026 Luryah zàg in dit kosmisch drama voor de Joden een
- O 20 mei 2026 ‘43 and so on ~~~ de grootste mystieke denker daar
- O 19 mei 2026 1943 Joodse mystiek: ook al vóór het jaar 1000 had
- O 19 mei 2026 1942? In 1481 was de Spaanse Inquisitie dus ook al
- O 19 mei 2026 42 De Spaanse Inquisitie? Spanje was niet immuun….
- O 18 mei 2026 Maar ‘t pauselijk beroep op ‘t gezond verstand was
- O 18 mei 2026 Wanhopig zocht men naar ‘n verklaring èn middel om
- O 18 mei 2026 41 De Pest in de 14de eeuw, waarin ontelbare Joden
- O 17 mei 2026 Omdat Frankrijk aanvankelijk ‘n rustig land was en