hoi

Voor
mij was
Sergeant Pepper's Magical Mystery Tour
DE
LP van de zomer van '67,
net zoals Harry Potter
HET
jeugdidool van de laatste jaren was
met z'n 'levenslange' magische avonturen.
Figuurlijk gesproken dan natuurlijk.
Je kunt moeilijk Sergeant Pepper & Harry Potter letterlijk gaan nemen.
Maar ze blijven nog steeds boeien ook al is 't dan 40 & 10 jaar 'oud'?
Iets dergelijks met al die mydibijbelverhalen van meer dan 2500/3000 jaar geleden:
vreselijk interessant, boeiend, leuk, bezielend, emotioneel & hardstikke fijn
maar je moet ze niet gaan verafgoden, fixeren, aanbidden &
er voor de zoveelste keer
idols van gaan
en blijven
maken!

WAAROM
dat soort
tijd~ & ruimtereistreinen
zo gemakkelijk op dat verkeerde spoor
van 'echt bestaan' terechtkomen, laat zich eenvoudig verklaren ...
Mensen hebben kunnen constateren dat verbeelding werkt.
Welnu, datgene wat werkt moet wel 'n realiteit zijn:
ZO
vertaalden allerlei hooggeleerde dames & heren filosofen & theologen
die verbeelding weer terug
tot 'echte werkelijkheid'.
DAT
is nog 't ergste niet,
maar die 'echte werkelijkheid'
moest {!} worden aangehangen,
erkend, verdedigd, als ware het 'n waarheid, als was de verbeelding feitelijke informatie.
De wet van de terugvertaling, laten we 't zo maar noemen,
heeft zo dan ook 'het
geloof' de das om
gedaan en doet
dat nog
steeds.

Je moet er toch niet aan denken
dat je iets dergelijks uithaalt met Sergeant Pepper of Harry Potter?!
Of met wat voor boek dan ook uit de verre oudheid, het heden of de toekomst,
veda's, oepanishads, thora, TeNaCH, boeddha, bijbel
{OT of N(O)T},
koran & sektarisch geschrift
of moderne toppophitlist ...
Deze voorbeelden & al die hieraan voorafgaande mydibijbelverhaaltjes
over wat voor onderwerp dan ook dat we al eerder & vaker aansneden in myDi
kunnen ons misschien ook wat verder helpen om in het reine te komen met die schijnbaar eindeloze strijd over de vraag:
bestaat G d of
bestaat hij
niet?

~@~

Bestaat
Sergeant Pepper of Harry Potter?
Het blijft leuke muziek & interessant geschreven!
Maar je moet het niet gaan verafgoden &
gaan misbruiken om
oorlog te
voeren ...


DIE
'strijd' verder
voeren, is niet
alleen maar een vergissing,
hij is bovendien nooit echt te winnen [of helemaal te verliezen!]?
Dat DACHT die z.g. 'christelijke' {& 'mohammedaanse'} theologie overigens eeuwenlang WEL!
Via het denkmodel van de platonische filosofie heeft ze naast de fysica een terrein van metafysica aangenomen: een hoogstmerkwaardig {magical/mystery time~ & spacetravel} terrein dat betreden kan worden door het achterlaten van kennis die berust op menselijke ervaring.
ZEKER, ervaring levert wel kennis op, maar je kunt er NIET van op aan
dat het ook altijd ZEKERE kennis is:
ervaringen {BLIJVEN}
wisselen!


BETROUWBAAR,
in de zin van zeker.
is alleen maar die kennis
die buiten alle ervaring [wij zouden
zeggen: buiten tellen, meten & wegen] om
tot stand komt. En hoe kom je aan zekere,
onveranderlijke waarheid? Als je kennis verwerft
via de denkende Nous, en alleen via die "Nous", Grieks voor de Rede [met 'n Hoofdletter] ...
Die eerste christelijke theologen vonden dat wel prachtig: natuurlijk kon je "G d", 't Eeuwig & Enig Wezen, niet leren kennen door tellen, meten, wegen [e.d.], maar WEL door met de Rede, 't denken, tot het aller-uiterste te gaan. Als je Rede gebruikt, dan MOET je [haast] wel uitkomen bij "G d", de enige onveranderlijke 'waarheid' {op 'n soortgelijke wijze
als het je voorstellen dat
de Ruimte 'geen einde'
heeft & de
Tijd 'geen
grens'?} ...


DAT
soort van
redeneringen getuigt dan
dus ook best wel van 'denkkracht',
maar bewijskracht heeft ze niet: ze veronderstelt wat ze wil aantonen.
Wat bewezen moet worden, is dat we met ons denken ook kunnen bedenken wat buiten ons denken ligt:
g d die per definitie niet 'ons bedenksel' is & zou zijn?
Als je zegt dat mensen daartoe in staat zijn,
dan beweer je op z'n best wat die oeroude
'kerkvaders' ook al beweerden: mensen
hebben 'n splintertje Rede in zich, & we
kunnen om die reden ook
die kennis van de
onkenbare g d hebben:
gelijk 'kent'
gelijk
...


Voor 't overige
blijft 't 'n bewering
die met zichzelf in strijd is en blijft!
Wat buiten osn denken is, bedenk je niet.
En bedenk je iets, ook al was 't de ondenkbare 'go{e}dheid',
dan ben je al niet meer extramentaal bezig, maar 'met 'n gedachte'.
DAARMEE is dan ook 't misverstand opgeruimd dat onze beelden zo vreselijke krakkemikkig zijn,
omdat ze beelden zijn van 'de Onzienlijke'.
Die "Onzienlijke Zelf" is zelf helemaal
'van verbeelding', 'n gedachte van
mensen: altijd is 't 'n gedachte
van mensen ~ en daarom
is g d dan ook
voor ons
'vogelvrij'
12 okt 2007 - bewerkt op 15 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende