Hoi.

Zo, hier begint het dus.. althans, het was allang begonnen, mijn schrijven.
Al sinds ik in therapie zit hameren therapeuten erop dat ik toch echt meer zou moeten schrijven.. (en dat is inmiddels al het grootste gedeelte van mijn leven) Maar nu is het dan zo ver. Mijn huidige therapeute heeft mij i.c.m. een bak vrije tijd aan mijn kant en veel dingen om over te schrijven dan toch zo ver gekregen dat ik (meer) ben gaan schrijven.

In eerste instantie alleen in een zeer veilige omgeving waarin alleen zij toegang kreeg en ook kon reageren..
Ik schreef en schreef en schreef... maar intussen... intussen reageert ze niet meer regelmatig.. en ook al zou ik zonder moeten kunnen vind ik zelf... Het gevoel dat er mensen lezen wat ik schrijf en er feedback op kunnen geven geeft me tegelijk een soort rust en (een HELE lichte versie van) plichtsgevoel...

Dit maakt dat ik veeel meer van me afschrijf en veel meer rust heb in mijn hoofd.

Even voor alle duidelijkheid, ik ben dus een vrouw... een alleenstaande vrouw. Momenteel nagenoeg zonder werk (gelukkig wel met vooruitzichten) nog altijd voor mijn gevoel herstellende van een hele heftige "burnout" die ik jaren geleden had..
Sinds die burnout is er vreselijk veel voor me veranderd... maar ben ik nog altijd niet in staat (echt) tevreden te zijn met het leven dat ik heb. En tjah als werken voor een ander (waar werken voor geld eigenlijk altijd op neer komt) iets blijft waar ik veel moeite mee heb dan zal ik ook in de toekomst moeten leren tevreden te zijn met zeer weinig tot geen geld...

Momenteel is het zo dat ik de rode cijfertjes al raak vóór de nieuwe maand begonnen is... (en ik kan niet rood staan bij mijn bank)
Dit houd in dat ik gedurende ongeveer 5 dagen per maand geld op mijn rekening heb staan..
Het houd me scherp en creatief zullen we maar zeggen.

Want die creativiteit is wel mijn rode draad.. ik ben een artiest, een kunstenares.... Ookal zijn anderen daar meer van overtuigd dan ik.. Ik denk wel dat ik toch zal moeten toegeven dat dat zo is... ik barst van de talenten, maar heb gewoon net dát niet om het bij de mensen te brengen...

Wat "dát" is?
Ik durf niet... ik kan namelijk prima verkopen... kletsen, acteren enz... maar puntje bij paaltje draait het om kwaliteit en het geld wat je er tegenover zet.. daar heb ik vreselijk (verlammend) veel moeite mee...

Zo dat was mn zakelijke kant.. sociaal zijn er ook genoeg problemen die hieraan linken en waar verbanden in zijn, maar voor nu vind ik wel dat ik weer even genoeg (gezeur) getikt heb..