Hoelahoela Hupsakee & Hatsjekiedee onderweg op pad
Soms lijkt het wel alsof er nu al bijna net zo veel of meer verschillen tussen mensen zijn als tussen al die andere planten en dieren die zoveel op ons lijken in talloze opzichten: leven is een soort experiment van zichzelf dat alle kanten uitgaat door middel van zwaartekracht, elektromagnetisme & de namen die wij er
aan geven door middel van aantrekking/afstoting, verwantschap/vervreemding, liefde- en haatgevoelens.
Geen wonder dat de titel van 't boek Religie is zo gek nog niet: 'n introductie in de godsdienstpsycholo-gie van Joke van Saane verwijst naar 'n discussie die niet lang geleden over bekering werd gevoerd ...
Moet je gek zijn om je te laten bekeren of word je juist gek van 'n bekering? Vasthouden & veranderen is
nu eenmaal 'n basisgegeven van alle vormen van evolutie: men voelt, denkt, ziet, hoort & slaat op hol!?
Religie was meestal iets voor halve garen & onverlichten: maar gelukkig was dat slechts 'n kwestie van tijd
want met 't onvermijdelijk voortschrijden v/d modernisering zouden religie haast als vanzelf wel verdwijnen
zo dacht men nogal eens her & der op de aardkloot. 'n Misverstand: religie verdwijnt niet, je kunt net zo goed eisen dat de zwaartekracht wordt opgeheven. Er is ook weer oog voor de positieve functies ervan & religie maakt het leven leefbaarder. Daarbij past assertiviteit en geen schroom, dus 'zo gek nog niet' ook
al spreken sommigen liever over spiritualiteit dan over religie, zo stelt de schrijfster, docent godsdienst~
psychologie a/d VU @ A'dam. Religie gaat over allerlei tradities & instituties & staat voor regel & beperking,
terwijl spiritualiteit daarentegen authentiek is & gericht op ervaring en persoonlijke groei. In 't eerste van de drie delen behandelt JVS de aard v/h vakgebied ~ de empirische studie v/h religieuze gedrag van de mensen ~ en de geschiedenis v/d godsdienstpsychologie. Deel twee gaat over religieuze verschijnselen, zoals bijvoorbeeld religieuze ontwikkeling, gebedsgenezing, religie & gezondheid, & diverse godsbeelden.
Zo is er voor degenen die nogal onzeker over zichzelf zijn "God" de ideale ouder die ze in hun leven nooit
hadden, terwijl mensen met zelfvertrouwen 'n God hebben die juist sterk op de eigen ouders schijnt te lij-ken: ook religieus geweld & religieus fanatisme & fundamentalisme komen langs & passeren de revue, 'n
vast onderdeel inmiddels van iedere inleiding in dit vakgebied. Adspirant~terroristen menen in tijden van
crisis te leven en beroepen zich op die barre tijden om hun eigen geweld te kunnen 'rechtvaardigen'. Deel
drie geeft 'n overzicht van psychologische basistheorieen die belangrijk zijn voor godsdienstpsychologie ...
Die varieren van klassiek psychoanalytische tot de modern sociaalpsychologische theorieen die nu het aca-
demisch klimaat lijken te bepalen. JVS schrijft helder: ze zet complexe theorieen goed uiteen, vat belang-rijke discussies overzichtelijk samen & geeft veel voorbeelden die zorgen voor zout en peper. De titel doet
een polemisch betoog verwachten maar dat wordt niet echt waargemaakt. Het boek is beschrijvend & niet opinierend: dat maakt de introductie ook wat braaf ~ 't beschrijvende karakter roept de vraag op hoe we die verschillende basistheorieen moeten beoordelen! Zijn die allemaal wel even waardevol? JVS behandelt
de freudiaanse & jungiaanse varianten v/d psychoanalyse nevenschikkend aan sociaalpsychologische the-orieen, terwijl psychoanalyse i/h curriculum van psychologische faculteiten hoogstens nog bij de geschiede-nis v/d psychologie a/d orde komt? Dat vraagt om uitleg & stellingname & door t ontbreken daarvan loopt
de godsdienstpsychologie 't risico om 'n openluchtmuseum v/d psychologie te worden & daarvoor is ze te interessant! Kortom: als we voornamelijk denkend aanwezig zijn, dan verstaan we de taal van het lichaam
niet meer?! Aldus haptonome Dieuwke Talma in Het lichaam als verhaal. Maar zonder lichaamsbe-wustzijn geen verbondenheid, betoogt zij: 'De lichamelijkheid is de werkelijkheid die ons verbindt
met onszelf & de ander!' De grondlegger v/d haptonomie, orthopedagoog Frans Veldman 1921
- 2010, volgde tijdens de Tweede Wereldoorlog een medische opleiding en was geschokt door wat de oor-log bij mensen kan aanrichten. Maar hij zag ook dat mensen zich diep verbonden voelen met elkaar. Hap-tonomie brengt mensen bij zichzelf en elkaar: het is geinspireerd door fenomenologie ~ de uiterlijke ob-jectieve lichamelijkheid en de innerlijke subjectieve lichamelijkheid vormen een eenheid: 'Aan de hand van concrete gevallen uit de praktijk maakt DT haar punt duidelijk hetgeen 'n gevoel geeft van wel-
zijn zodra deze twee wereldden met elkaar in contact staan!' Al met al getuigt ons doorlopend bewustworden [als het goed is] van beweging als in genezend dansen. Oorspronkelijk was de buikdans ~ of Orientaalse dans, of Arabische dans, of slangendans, of hoochie koochie, of raqs sharqi ~ verbonden met religieuze verering, als uitdrukking van het mysterie van leven en dood. Maar toen de wat primitiever
vruchtbaarheidsreligie verdwenen, werd deze oeroude dansvorm slechts nog maar een werelds vermaak ...
In haar boek De slang van de Nijl vertelt Wendy Buonaventura, danseres & choreografe, het verhaal
van hoe de bekkendans 'hoelahoela' van aard veranderde & hoe hij naar 't Westen werd gebracht, waar hij
kunst & cultuur inspireerde. 'Het is het verhaal van een oude kunst die tegen wil en dank overeind
is gebleven ondanks alles!' Het woordje 'dans' komt van het Sanskriet 'tanha', zo schrijft de au-teur, wat levensvreugde betekent, en dansen is al sinds mensenheugnis zeer therapeutisch?! Buikdansen is
tegenwoordig heel populair, ook in 't Westen, en als je dit boek bekijkt, dan begrijp je waarom: 't is 'n erg
informatief boek vol historische achtergronden
& boeiende anecdotes & rijk
geillustreerd met
kleurenfoto's
...

So:
do have
a nice day:
and tell us all
about it if you
really want to
do so
...
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende