Hoe oud het wiel van Steenwijk ook is, ~~~~~~~~~~~
IN HET DRENTSCH MUSEUM @ ASSEN LIGT EEN BOOT DIE NOG VEEL OUDER IS: DE KANO VAN PESSE, ZO'N 8500 JAAR GELEDEN UIT EEN DIKKE DENNENSTAM GEHAKT!
In zulke vaartuigjes zochten onze voorouderlijke jagers & verzamelaars óók hun weg over al die rivieren & de meren van hun natte jachtterreinen: zó bleef men dat nog duizenden jaren doen, ook toen er niet meer gejaagd werd maar de mensen nog wel zo gemakkelijk mogelijk van de ene plaats naar de andere wilden komen! Op zee waagden de mensen zich ook al in de pre-historie, ook al hebben we dan daarvoor uit ons eigen landje (nog) geen directe bewijzen? Aanwijzingen zijn er genoeg: de al eerder & vaker genoemde vuursteen van Helgoland moest over zee naar het vasteland worden gebracht, & dat al meer dan 5000 jaar geleden; ook zijn er in de Bronstijd al contacten met Engeland geweest, waarvoor men regelmatig de Noordzee moet zijn overgestoken. Met de komst v/d Romeinen & hun Griekse vaardigheden werd de infrastructuur sterk uitgebreid, zowel wat de water~ als de landwegen betreft. De delta van Maas & Rijn diende tientallen jaren lang als dé uitvalsbasis voor veldtochten tot diep in het Germaansche Duitschland: de Romeinse militaire ingenieurs legden er versterkte havens aan en groeven kanalen ten behoeve van hun oorlogs~ & transportvloten. Over de Rijn, die niet alleen 'n hoofd-verkeersader was maar ook tevens de zwaar bewaakte grens vormde, voeren geplatboomde schepen met hun graan & bouwmateriaal voor de forten. Het leger had ook daar massa's hout nodig voor z'n veelzijdige activiteiten: dat werd vaak stroomopwaarts gehaald op hellingen van Duitsche heuvels; de soldaten zullen de stammen in de vorm van grote vlotten de rivier hebben afgedreven tot op de plaats van bestemming.
Dat kon bijvoorbeeld Valkenburg aan de Rijn zijn, één van de laatste forten voor die rivier in zee uitmondde: in het jaar 124 repareerde het leger daar fantoom een deel van de verbindingsweg die langs de zuidelijke oever van fort naar fort liep. In de uiterst slappe bodem voldeden de gebruikelijke traditionele Romeinse wegenbouwtechnieken niet die verder hun hele rijk van kaarsrechte verharde wegen hadden voorzien.
Híer moest de weg aan weerszijden worden gestut door ingeheide eikenhouten palen, waarvan er voor een kort stukje weg al vaak gauw vele duizenden nodig waren. In de meeste landen waar we in de jaren '60/'70 doorheenliftten & -liepen kwam je hun 'overblijfselen' nog tegen
...
In zulke vaartuigjes zochten onze voorouderlijke jagers & verzamelaars óók hun weg over al die rivieren & de meren van hun natte jachtterreinen: zó bleef men dat nog duizenden jaren doen, ook toen er niet meer gejaagd werd maar de mensen nog wel zo gemakkelijk mogelijk van de ene plaats naar de andere wilden komen! Op zee waagden de mensen zich ook al in de pre-historie, ook al hebben we dan daarvoor uit ons eigen landje (nog) geen directe bewijzen? Aanwijzingen zijn er genoeg: de al eerder & vaker genoemde vuursteen van Helgoland moest over zee naar het vasteland worden gebracht, & dat al meer dan 5000 jaar geleden; ook zijn er in de Bronstijd al contacten met Engeland geweest, waarvoor men regelmatig de Noordzee moet zijn overgestoken. Met de komst v/d Romeinen & hun Griekse vaardigheden werd de infrastructuur sterk uitgebreid, zowel wat de water~ als de landwegen betreft. De delta van Maas & Rijn diende tientallen jaren lang als dé uitvalsbasis voor veldtochten tot diep in het Germaansche Duitschland: de Romeinse militaire ingenieurs legden er versterkte havens aan en groeven kanalen ten behoeve van hun oorlogs~ & transportvloten. Over de Rijn, die niet alleen 'n hoofd-verkeersader was maar ook tevens de zwaar bewaakte grens vormde, voeren geplatboomde schepen met hun graan & bouwmateriaal voor de forten. Het leger had ook daar massa's hout nodig voor z'n veelzijdige activiteiten: dat werd vaak stroomopwaarts gehaald op hellingen van Duitsche heuvels; de soldaten zullen de stammen in de vorm van grote vlotten de rivier hebben afgedreven tot op de plaats van bestemming.
Dat kon bijvoorbeeld Valkenburg aan de Rijn zijn, één van de laatste forten voor die rivier in zee uitmondde: in het jaar 124 repareerde het leger daar fantoom een deel van de verbindingsweg die langs de zuidelijke oever van fort naar fort liep. In de uiterst slappe bodem voldeden de gebruikelijke traditionele Romeinse wegenbouwtechnieken niet die verder hun hele rijk van kaarsrechte verharde wegen hadden voorzien.
Híer moest de weg aan weerszijden worden gestut door ingeheide eikenhouten palen, waarvan er voor een kort stukje weg al vaak gauw vele duizenden nodig waren. In de meeste landen waar we in de jaren '60/'70 doorheenliftten & -liepen kwam je hun 'overblijfselen' nog tegen
...
01 mrt 2013 - bewerkt op 02 mrt 2013
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 29 dec 2025 5032294’t Is geen toeval dat de hemelse stem sprak
- O 29 dec 2025 5032193/8 De Zoon: Yehosjoea werd in de euangelies
- O 29 dec 2025 50320 De boodschap van het hemels godsrijk is deze
- O 29 dec 2025 5031993 Voor YESJ was ‘t godsrijk van de hemel dus
- O 28 dec 2025 50318Hier hebben we dus de ‘gerealiseerde eschato-
- O 28 dec 2025 50317 Wat kost de goedkoopste rollator en hoeveel
- O 28 dec 2025 5031692 Voor Yesj en de rabbijnen is het Godsrijk
- O 28 dec 2025 50315 Bij Schweitzer ging het nog om de pijnlijke
- O 27 dec 2025 5031491 De Waarschuwing v/d grote Christen & Reli-
- O 27 dec 2025 50313 Deze Mènsch kàn èn móet dus werken vóór deze
- O 27 dec 2025 50312 Griezels zijn ‘t stuk voor stuk Bibi, Vlad,
- O 27 dec 2025 50311 Toen Rav Yoch Ben Zakkai na deze Verwoesting
- O 26 dec 2025 50310 ‘Als Israël bij die RODE RIETZEE gezegd had:
- O 26 dec 2025 5030989 De overheersing van Israël door de vreemde
- O 26 dec 2025 50308Simpelkwesties van zoogdier, roofdier & mens?