Mensen
zijn verdeeld
als 't gaat om
de betekenis van woorden
& begrippen naar vorm en inhoud.
Neem bijvoorbeeld secularisatie/ontkerkelijking/verwereldlijking e.d.:
een levenslang pijnlijk onheil voor sommigen & groot heil voor anderen met nieuwer inzichten!
Dat blijkt ook meer & meer 'n paraplubegrip waaronder meerdere verschijnselen of ontwikkelingen kunnen
schuilgaan: in de talrijke beschouwingen die hieraan gewijd zijn, kun je onder andere de volgende elemen-ten keer op keer tegenkomen. Allereerst heeft secularisatie te maken met het verdwijnen van God & gods-
dienst uit het publieke domein. Allerlei terreinen in de maatschappij maken zich al vele tientallen jaren los
van de invloedssfeer van de godsdienst{en}. Heel duidelijk is dit in NL zichtbaar in de ontzuiling van onze
samenleving. Ten tweede verwijst secularisatie naar een teruggang in traditionele godsdienstigheid, die nu
vooral concreet wordt in minder aandacht voor kerkgang & religieuze gebruiken als het gebed: in verband hiermee worden termen gebruikt als kerkverdamping & geloofsverslapping. Armen zien allang geen hulp meer opdagen of voordeel uit lidmaatschap van de ene of andere kerk & rijkeren gaan soms nog voor de
vorm: waar men niets meer in ziet vervangt men het door iets anders of gewoon helemaal niets, er zijn nu
nog wel wat vage tradities, religieuze gewoonten & oude gebouwen met concerten, gezangen en rituelen ...
Nauw hiermee verbonden ['n derde vorm van secularisatie] is 't proces van aanpassing van het geloof aan
seculiere denkbeelden. Men spreekt hier over verwereldlijking v/d godsdienst, met als ondertoon niet eens
zozeer verslapping als wel vervaging. Ten slotte duidt secularisatie, volgens sommigen toch wel de meest ingrijpende verandering, op 't verdwijnen van de vanzelfsprekendheid van [een] God. Er is in de cultuur al-lang geen algemeen aanwezig klankbord meer voor religieuze uitingen: ze worden door de omgeving niet
meer herkend, gewaardeerd of begrepen. Geloven blijkt een v/d vele perspectieven op de werkelijkheid, &
daarmee een optie naast allerlei andere gewoonten geworden. Het wordt ook steeds vaker als uitzonderlijk
gezien, en kan zelfs als ongewenst gelden, en toch laten al deze ontwikkelingen zich niet eenzijdig uitleg-gen als [alleen maar] negatief: secularisatie kan nu eindelijk ook eens wat meer gezien zorden als nood-zakelijk reinigend proces van 'n kerk die te zeer gewend was aan macht, invloed & wereldse status quo ...
Of als een verwerkelijking in de cultuur als geheel v/d belangrijkste christelijke waarden als solidariteit, au-tonomie & mondigheid. Het staat ons vrij om te kiezen uit talloze organisaties, voedingsproducten, kleder-drachten, hoofdbedekkingen, spraakgebruiken, neo-modeverschijnselen
en/of de oeroude "sentimentele" begrippen van ooit
die we kunnen aantreffen in de
geschiedenis van de afgelopen
duizenden jaren all
over the
world
...
