hoe het nu gaat

Zomaar twee stukjes uit eerdere verhalen over het beginnen aan mijn master:

"En hoewel ik het al tegen meerdere mensen heb verteld, viel gisteren bij die ene collega pas het kwartje. Ik wil zó graag beginnen in februari, maar mentaal geeft mijn lichaam aan dat dat veel te snel is. Vriend zegt thuis dat het slimmer is om te stoppen met mijn baan als ik ga beginnen met studeren en ik weet dat dat het slimste is om te doen, maar ik weet dat ik het niet kan. Ik wil alle balletjes hooghouden en ik voel me zwak als ik een balletje moet laten vallen, dat voelt als falen."

"Eenmaal thuis vanochtend ga ik over van alles twijfelen en vanmorgen nam ik ook de overhaaste beslissing om wel in februari te beginnen met mijn masteropleiding, omdat ik me dan weer mijn oude zelf zou gaan voelen. Omdat ik dan weer iets "bereik" in mijn leven. Dan heb ik waarschijnlijk ook weer dezelfde motivatie terug om meerdere keren per week te gaan sporten. Nu bak ik er niks van. Ik heb gewoon het gevoel dat ik op dit moment nergens goed in of voor ben."


Nu al bijna 1,5 maand bezig met mijn nieuwe opleiding. Het verbaast me nog steeds af en toe hoeveel beter het gaat, omdat ik nu eindelijk iets studeer wat ik leuk vind om te doen. Nog steeds met vallen en opstaan, maar als ik nog bezig was geweest met mijn vorige opleiding, kon ik al op twintig handen tellen hoe vaak het al (bijna) mis was gegaan. Het is echt een wonder dat ik de kracht heb gevonden om die opleiding af te maken.
Het motto is nog wel om meer voor mezelf te zorgen en studie niet op de eerste plek te zetten: work in progress vrolijk
07 mrt 2019 - 219x gelezen
Profielfoto van withlovexx
withlovexx, vrouw, 25 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.     vorige volgende