hoe deden ze het vroeger en hoe doen we het nu????


~*~

Lag
ik heerlijk
te dromen en
begint hamertje tik weer
opnieuw!
Hoe lang nog?
Meteen maar flowerpower-powermuziek
opgezet uit de jaren
zestig
...

Status Quo
Fifth Dimension
Buffalo Springfield The Band Steppenwolf Iron Butterfly Grace Slick
Jefferson Airplane Ten Years After Sly and The Family Stone Bob Dylon Beachboys
& stuff like that
om hamertje tik
maar uit te drownen als irritante
getikte tikker
...

In
dromenland
was ik weer eens
tegelijkertijd 12,
21 en '61':
een groep schoolkinderen uit mijn klas
was teruggekomen van hun reis naar The States
en met mijn lagere schoolhoofd uit 1952 wachtte ik in de Bijlmer
[die toen nog alleen maar boerengrasland was met de boerderijen van
de Bijlmerpolder onder Diemen] op hun
terugkomst
...

Ze
waren vergezeld
van een paar
100 kilo zware opgezwollen
Amerikaanse pubers van twee meter
ofsow
...

Het
beroerde was
dat ze op
een veel te hoge torenflat zaten
waar je alleen maar kon komen
door een houten [?] paal
te beklimmen van tientallen meters hoog
en ik het hoogtevrees,
dus daar ga je
alweer
...

Weird!

En
zo zie
je maar weer
eens hoe het de
verbeelding is vergaan
als greep uit
de chaos:
't Middel
van Vroeger
en de Middelen
van Nu
...

Hoe
deden ze 'het' vroeger
en hoe gaat het
nu?

Onze
verre voorouders
maakten zich de chaos tot een bivak
door het middel van de verbeelding [imagine
all the people] in te zetten:
wat hen overkwam,
waarom alles ging zoals het ging,
ze brachten er orde
in aan
[Ordnung
MUSS
sein
&
an order is an order/bevel is
bevel!]
door
hetzelfde anders
te zien
...

En
daarmee
hun stempel
[net als wij het onze als zijnde voor 'n tijdje een plaats van g d]
op hetzelfde [de chaos]
te drukken
...

Neem
de dood
als voorbeeld,
obstakel tot op de mydidag
van vandaag,
einde van alle illusies,
hij laat de nabestaanden
het nakijken
...

Verandert
de dood
als je hem
'anders ziet'?

Nee,
doodgaan blijft
zoals het was,
en zoals het is
en zoals het zal zijn!

Geboren worden
trouwens net zo:
buiten jouw wil om kom je ter wereld,
en buiten je wil om [meestal]
ga je dood.

TOCH,
door hun kijk erop,
door betekenis aan doodgaan te verlenen,
konden de vroege{re} voorouders
er wat mee beginnen.

En dat
is nog zo,
tot op de mydidag
van vandaag?

Verbeelding
is een menselijke kracht
die we moeilijk kunnen overschatten.
Als mensen denken dat ze naar de hemel gaan wanneer ze sterven,
is sterven plotsklaps iets heel anders voor ze
dan het stomme feit van de vertering in de groeve!
Zoals een overstroming iets heel anders wordt
als je er een straf van God [ofsow] in ziet:
dan wordt het ineens
een Zondvloed?

Door
gegevens
die zelf niets zeggen
een betekenis te verlenen,
laat je ze als het ware bij wijze van spreken
en schrijven met steeds andere woorden weer [alweer!]
spreken, worden ze uitgetild uit de chaos
en in een denkbeeldige orde geplaatst,
waarin ze iets voorstellen, zoveel voorstellen
dat je er tenminste over kunt praten met elkaar,
en proberen je leven erin in te bedden
of - omgekeerd -
ze in te bedden in jouw
leven
engel
~@~
26 jul 2006 - bewerkt op 31 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende