hiv/aids kanker depressie paranoia dementie enzo

Hoe
dan ook:
voor mij blijft
myDiary nog 't best
te vergelijken met tijd- & ruimtereizen@NL!
Er schijnt zoiets te zijn als 'n virtueel cyberspeciaal internetspace
waar 'n ieder zich kan begeven om er iets mee te delen of te verkennen,
zelf iets aan toe te voegen of iets uit te leren:
wat dan ook beweren
& op allerlei manieren & wijzen aan deelnemen.
Vroeger ging dat aanvankelijk via spraak & beelden op rotswanden,
vertellingen rond het kampvuur, verhalen die waren doorverteld, opgeschreven, heilig verklaard?!
Tegenwoordig zijn we niet alleen
maar afhankelijk van
EEN
taal, beeldenschat,
cultuur, religie of brainwash
met aanverwante hersenspoelingen,
maar kunnen we zelf beslissen
waar we kennis uit opnemen
of aan toe willen voegen.
Ooit had je al die heidense oervertellingen
over Wodan & Donar, Freya & Irmin of Ba'al & Jehova,
Mammon & Moloch, Marduk & Isjtar, Osiris & noem ze allemaal maar op via Genesis/Apocalyps, Odysseus/Homerus: die lijst is eindeloos & vaak allang weer helemaal vergeten
en al of niet vervangen door de 'nieuwe goden & godinnen',
afgoden, idols, toppopsterren, tv-oenen &
geile populistische
politici
...
Maar
via myDiary
zijn ze allemaal
min of meer bereikbaar:
iedereen kan hier ook googelen/goochelen &
wikipedie bedrijven, kletspraatjes verkopen in babbelboksen,
chattershithyves, contactshit & maniakaal mongolisme, debiel tijdverdrijf & kwekkwek,
kwakkwak & quickquick?!
OF
echt op
reis gaan en
andere landen & tijden bezoeken,
mensen leren kennen die totaal anders zijn
of 'precies hetzelfde',
wat men maar wil!?
De ene kwaal,
afwijking of kundigheid
is nu eenmaal iets 'sexyer'
dan de andere. Dagboeken bijhouden
& ziektes beschrijven, afwijkingen, normaliteiten & abnormaliteiten:
het is allemaal niet even sexy & leuk.
De patient is mondiger geworden en is opener
over zijn of haar ziekte, saaiheid,
eenzaamheid &
pijn
...
Dat is
EEN
van de verklaringen
voor de ware hausse aan egodocumenten
& cyberspeciale boodschappen.
Geen ziekte of gebrek tegenwoordig,
of er is wel een boek over geschreven.
Lotgenoten hebben er blijkbaar allemaal meestal ook baat bij:
"Het is prettig om jezelf te herkennen in de ervaringen van anderen
of om samen op reis te gaan naar anderen plaatsen,
tijden & personen, goden
& geesten!"
Er zijn tegenwoordig dan ook boeken,
verhalen, tijdschriften, dagboeken & sprookjes
of vertellingen
over bijna alles
rond oppervlakkige
& diepere verschijnselen als depressies,
schizofrenie, [borst]kanker, dementies & beroerten,
kinderziekten & ouderdomsverschijnselen,
dodelijke ondiepe verveling en ueberdiepe eenzaamheid,
maar ook over seksuele porno~escapades,
al of niet uit duimen en dingen gezogen,
borstfetishisten & al
die andere billenknijpers,
penisaanbidders, vaginaal gefrustreerden,
saaipieten, lefgozers & bendeleden?
Rabbij's & Bopiekanto's, Soploeloes, Joeri~
ouwehoeries & Dipdumbo's hadden we hier ook bij de vleet ...
Maar over darmkwalen, tenenkaas & tandbederf weer heel wat minder?
Ze zijn er nauwelijks! En soms is 't
ook moeilijk om scheidslijnen te trekken
tussen al die lichamelijke, geestelijke & sociale kwalen & balen.
Uit sommige mydiverhaaltjes, reportages en boeken
blijkt overduidelijk
de vaardige hand van de ene of andere professionele schrijver
die al of niet ook patient & slachtoffer is geworden
van de tand des tijds of zoiets?!
Dat geldt bijvoorbeeld ook voor
"Hopjesvla met slagroom"
waarin Anita Greter
schrijft over haar leven met hiv.
Zij heeft een eigen marketing- & communicatiebureau. En in
"Stemmen van de ziel"
[uitgeverij Elikser]
beschrijft communicatiedeskundige Hans Siepel
in een meeslepende stijl hoe zijn demente moeder
ondanks haar aangetaste hersencellen
een pijnlijk geheim prijsgeeft.
"Geen haar op mijn hoofd! ~ Borstkanker in beeld"
[De Nieuwe Haagsche] is een fotoboek met tekst.
Fotograaf Bart Versteeg heeft de behandeling van de borstkanker
van zijn vrouw Liset Noorduyn in beeld gebracht. Zij beschrijft haar overlevingsstrijd.
Gezondheidsjournalist
Jan van der Ven nam interviews
met de behandelaars voor zijn rekening.
Stella Braam beschrijft in
"Ik blijf"
[Nijgh & Van Ditmar]
haar strijd ook tegen de instanties om te voorkomen
dat haar moeder na een beroerte naar het verpleeghuis moet.
Vaak realiseer je je pas achteraf wat er is gebeurd?!
En het helpt dus best wel {als vele duizenden jaren lang!} als je ergens
iets kunt lezen
over wat ook jou aangaat
en betreft
...
Er zijn ook
talloze amateurschrijvers,
bijvoorbeeld Bart de Ruijter die in
"Keerpunt ~ van psychose naar herstel"
[te bestellen bij Plan-Support, Assen]
op aandoenlijke wijze beschrijft hoe hij zijn
psychoses de baas is geworden!
Mooi is ook het verslag van Anna E.
over de behandeling van acute leukemie
bij haar man Jack.
Het loopt goed af laat ook de titel zien:
"Van kanker naar kanjer"
[Aspekt].
Een goede afloop is er niet voor Lienka Otten.
Deze jonge studente psychologie hield drie jaar lang
een weblog bij over haar strijd
tegen haar hersentumor.
Uitgeverij Aspekt bundelde de stukjes in
"Kopzorgen"!
De levenslust
spettert van de pagina's,
maar ook het enorme verdriet,
als blijkt dat ze het
niet zal redden.
Zij overleed
onlangs.
~@~