hindboedzorojodyesjmosanarchisme?
Vaak
weten we
gewoon niet wie
of wat we
zijn ...
~@~
We
doen gewoon
meestal maar wat
op goed geluk zoals het ons
[naar 't schijnt]
't beste uitkomt?
Natuurlijk met de nodige
[al of niet 'bekende']
oorzaken & gevolgen!
Ik ben gek op mooie landschappen
en tuinen, planten, dieren en mensen & al wat leeft:
en op de geschiedenis die eraan vooraf ging
en waar dat allemaal 'heengaat'.
Maar aan de andere kant erger ik me
aan het feit dat mensen zich ook nogal eens vastklampen
aan allerlei loze kreten, boze lynchpartijen, haatzaaiers,
dictatoriale maatregels &
drukte, haast,
lawaai!
~@~
EEN
van de mooiste bewegingen
lijkt soms wel 't soefisme of de woorden
van Krishnamurti & Yesjoea?
Ondanks alle uiteenlopende verschillen
een echte
EENWORDENDE
wereld waarin steeds
meer mensen respect ontwikkelen voor 't geloof van anderen,
zonder fanatisme, waanzin,
extreem egocentrisme
& geweld!
~@~
De allermooiste
tijden van mijn leven
waren vooral 't alleen zijn 'in de natuur',
EN
't samenzijn
met al die andere
mensen in een ontspannen,
aangename,
'bevruchtende' sfeer!
Al van m'n jongste dagen af aan
voelde ik me thuis in die tuinen, die huiskamers & met mensen?
Al die diepe indrukken van 'ooit' zijn nu eenmaal
de basis van je bestaan?
Met natuurlijk dwars
daar doorheen 't gevoel van ontdekken:
tussen al die grassen, planten, struiken, bomen en boeken,
muziek & de natuur van binnen
& 'buiten'!
~@~
Een
open hart &
'n open mind: waardering voor elk ander &
'gezellige spelletjes' & 'eerlijkheid'/afwisseling!
Zoiets stond dan dan ook weer loodrecht op de ervaringen van 't tegendeel:
angst, eenzaamheid, uniformen, tralies, muren met gesloten deuren, mijnenvelden & prikkeldraad.
Sommige mensen & plaatsen vertegenwoordigen beide uitersten:
niet iedereen heeft precies dezelfde associaties
bij bepaalde gevoelens & gebeurtenissen,
maar in muziek, kunst, literatuur,
diep ademhalen en beweging
kom je dat alles telkens weer tegen,
waar & wanneer
dan ook?
~@~
Nou ja,
zo kan ik dus
wel uren doorgaan!
Zowel 't benadrukken
van 't goede als 't slechte kent geen eind.
Maar het blijft wel opmerkelijk
dat mensen aan de ene kant waanzinnig leeg en verdwaasd lijken te zijn
en aan de andere kant zo vreselijk benauwend klef, krampachtig, eenkennig & stompzinnig misdadig.
Het zal wel iets te maken hebben met de sfeer waarin je opgroeit?
Hoe je je eerste levensjaren doorbrengt & wat daarop volgt!
Welke ervaringen je al of niet opdoet
op bepaalde cruciale
momenten
...
~@~

~@~
Eerst
dus maar
wat eten, drinken:
't is nog donker buiten & vochtig,
Janosch wou al vroeg naar buiten vanochtend,
of was dat vanavond/vannacht?
Slaap ik nog of ben ik
wakker aan 't worden:
soms is 't verschil
tussen dromen & wakker zijn
behoorlijk 'minimaal'?
Al die bewustzijnstoestanden
blijven in elkaar overvloeien zonder eind
naar 't schijnt!
~@~
Totdat
't hart voor 't laatst slaat:
't laatste woord is gesproken en
stof terugkeert
tot stof
...
~@~
IN
the meantime:
maak er maar wat van
[of niet],
dat is voor ieder weer
'wat anders' & soms
't zelfde
...
~@~
Tot
straks
of later



Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende