Hij vroeg om meer diepgang
Een snel geschreven kladje, nog mee bezig, heb er nog geen seconde over nagedacht :
Ik wil jouw vuur
Je ingehouden woede
Je tranen
Ookal komen ze maar sporadisch
Ik voel ze ergens liggen te wachten
Totdat iemand ze ziet
Ze hoort
In de stilte
Tussen al die momenten
Van schaterlachen
Ik wil jouw schaterlachen
Ik verwarm mij aan jouw schaterlachen
Je maakt me stil met jouw schaterlachen
Want daarin zit jouw levenslust
Die gelukkig nog altijd groter is dan jouw donkerte
Ook jouw donkerte wil ik volledig
Bij mij
Voelen
Zodat ik nog dichter bij je ben
Wanneer dat allemaal begon
Toen jouw grote hart niet werd gezien
Of te vaak werd plat getrapt
Door elkaar geschud
Uitgewrongen
Gestolen
En niet meer teruggegeven
Tot ons
Tot ik jou weer vond
Erop durfde te vertrouwen
Dat je mij nog zou voelen
Want ik voelde jou altijd
Ookal was je er niet
Ik kon niet anders dan mijn hart parkeren en wachten
Ondanks misverstanden
En onbegrip
En de leegte daartussen
Die slechts met omstandigheden en anderen te maken had
Dat alles lijkt nu een ver verleden
Ik vond altijd al dat ze niet aan jou mochten komen
Hopelijk doen ze dit nu niet meer
En laten ze je heel
Jouw hart is veilig bij mij.
Het is net zo groot
Soms te intens
Teveel gevoel
Voor anderen
Maar niet voor ons
Je kent mij
Ik hoef jou maar heel weinig nog uit te leggen
Jij voelt mijn tranen voordat ik ze zelf voel
Je voorspelt wat ik ga zeggen
En ik hoor jouw stem in mijn hoofd de hele dag
Jouw stem
Is als mijn adem
Mijn rust
Mijn veiligheid
Wat ik nergens ervaar
Jouw armen
Dat is de enige bescherming die ik ooit wil voelen
Want
Op dat eiland van jou en mij
Wil ik leven
Daarbuiten
Is alles ruis
Ik wil jouw vuur
Je ingehouden woede
Je tranen
Ookal komen ze maar sporadisch
Ik voel ze ergens liggen te wachten
Totdat iemand ze ziet
Ze hoort
In de stilte
Tussen al die momenten
Van schaterlachen
Ik wil jouw schaterlachen
Ik verwarm mij aan jouw schaterlachen
Je maakt me stil met jouw schaterlachen
Want daarin zit jouw levenslust
Die gelukkig nog altijd groter is dan jouw donkerte
Ook jouw donkerte wil ik volledig
Bij mij
Voelen
Zodat ik nog dichter bij je ben
Wanneer dat allemaal begon
Toen jouw grote hart niet werd gezien
Of te vaak werd plat getrapt
Door elkaar geschud
Uitgewrongen
Gestolen
En niet meer teruggegeven
Tot ons
Tot ik jou weer vond
Erop durfde te vertrouwen
Dat je mij nog zou voelen
Want ik voelde jou altijd
Ookal was je er niet
Ik kon niet anders dan mijn hart parkeren en wachten
Ondanks misverstanden
En onbegrip
En de leegte daartussen
Die slechts met omstandigheden en anderen te maken had
Dat alles lijkt nu een ver verleden
Ik vond altijd al dat ze niet aan jou mochten komen
Hopelijk doen ze dit nu niet meer
En laten ze je heel
Jouw hart is veilig bij mij.
Het is net zo groot
Soms te intens
Teveel gevoel
Voor anderen
Maar niet voor ons
Je kent mij
Ik hoef jou maar heel weinig nog uit te leggen
Jij voelt mijn tranen voordat ik ze zelf voel
Je voorspelt wat ik ga zeggen
En ik hoor jouw stem in mijn hoofd de hele dag
Jouw stem
Is als mijn adem
Mijn rust
Mijn veiligheid
Wat ik nergens ervaar
Jouw armen
Dat is de enige bescherming die ik ooit wil voelen
Want
Op dat eiland van jou en mij
Wil ik leven
Daarbuiten
Is alles ruis
06 mrt 2026
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 23 apr 2008 Haat = liefde ( 3 )
- O 27 feb 2008 Wake up call ( 1 )
- O 24 jan 2008 Onrust ( 1 )
- O 29 dec 2007 Driften
- O 22 dec 2007 falling in and out of love.. endlessly ( 1 )
- O 16 nov 2007 Voortvluchtig
- O 14 aug 2007 Gaming ( 1 )
- O 08 jul 2007 keep falling in and out of love
- O 19 mei 2007 Relaties
- O 01 feb 2007 A lesson for my next pink cloud.. ( 2 )
- O 25 jan 2007 Vragen... ( 1 )
- O 19 jan 2007 Terugkeer valt tot nu toe mee...
- O 04 jan 2007 dublin was kort, moet het zo zijn? ( 1 )
- O 28 dec 2006 HIJ IS VREEMDGEGAAN, iemand advies? ( 6 )
- O 15 dec 2006 Dublin