hieperdepiephoera & nog vele vruchtbare jaren toe~

gewenst


Uit
al die
diverse crises
kunnen we heel anders
& verschillend te
voorschijn
komen.

Onaangedaan,
beschadigd of gelouterd.
Het is maar net hoe je zoiets beleeft,
ervaart, ondergaat, inziet,
'uitbuit' & verwerkt.

Je kunt het aan.
Of niet. Alleen. Samen met 'anderen'.
We zijn al vele duizenden jaren bezig om
nieuwe werelden te ontdekken en te herscheppen,
om te vormen, aan te tasten & 'anders te leren zien'.
Met of zonder meer zorg voor elkander & harmonie of wanorde,
schoonheid & destructie. Al of niet min of meer bewust.
Tussen hemel en hel. Zelfs elke droom kan
ons bestaan veranderen.

Ons lichaam
en onze geest veranderen terwijl wij ons maar zeer
ten dele ervan 'bewust' zijn. Bewuster worden. Vandaar dat we het "G d" genoemd hebben:
als spiegel van onszelf. Je noemt 't naar wat je ervaart.
Met of zonder bovennatuurlijke toestanden
& achterdochtigheden?

't Maakt de massa
waarschijnlijk maar heel weinig uit
of & wat men massaal aan 't aanbidden slaat: zelf~hypnose, massa~hysterie, auto~suggestie, gebeds~rituelen, offeranden, religieuze bijeenkomsten compleet met hand-geklap, voet-gestamp,
op de borst of rug slaan, dansend,
rennend, knielend &
voort-huppelend!

Zo
kunnen we
ook alle goede
en slechte dingen op
rijtjes zetten & er onze conclusies uit trekken met wat
er aan ons bekend is over onze persoonlijke, sociale & mondiale {klimaat~}crises.
Al{s} vanouds hebben we te maken met droogtes & hongersnoden, branden & hittegolven,
extreme regenval, lawines, aardverschui-vingen & ~bevingen, hevige tropische cyclonen & gigantische overstromingen, vulkaanuitbarstingen en de ijs~ & eindtijden, tsunami's, ziekteverschijnselen & epidemische golven van oude & nieuwe ziektes,
al die wisselwerkingen tussen verleden,
heden & [on~]mogelijke
toekomstvisies.

Meestal vrijwel onvermijdelijk!

Onverbiddelijk,
maar niet helemaal onveranderlijk.
Zoiets kan heel geleidelijk gaan, maar er zijn ook reele kansen dat 'r
plotselinge & vreselijk dramatische effecten zullen/kunnen optreden. Vele miljoenen,
soms ook wel miljarden lijden schade of komen om
in een oogwenk door overstromingen &
voedselschaarste zo
nu en
dan.

En
we weten
telkens weer niet
hoe we daar als individu of als mensheid op moeten reageren: haat &
destructie, mededogen en creativiteit? Eerst dus maar even wat eten & drinken.
Onze zoon werd geboren op 'n dinsdagochtend om tien voor half vier alweer 33 jaar geleden
& 't lijkt als de dag van gister. Dertig & zestig jaar vliegen voorbij
in steeds sneller vaart lijkt het wel! De
dagen der menschen
zijn als
grass!

Op
naar de keuken
& straks of later zien we
dan vast wel weer verder. Ik blijf me
dag in dag uit verbazen over ons mensenleven
& alles wat daarbij tevoorschijn
komt zo nu
& dan.
blozen
engel
03 feb 2009 - bewerkt op 03 feb 2009 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende