hey jude {take a sad song} and make it better ...
Messy
Jas? Strange
Overcoat? Maffe Muts?
Mal Hoofdoekje? Gek Petje?
Kale Kop? Long Hair?
Strange Fashion
Cut?
Ja,
dat kan
allemaal! En daar
komt 't ook op neer
als je kijkt wat ons brein produceert
aan zeer vreemde en exotische hersenspinsels,
hippe hallucinaties en krankzinnige verklaringen
voor al die romantiek en/of
pikzwarte dagelijkse
nachtmerries
waar sommige {?} mydimensen in leven
van hun geboorte
tot het graf.
Ook daarvoor
& daarna heeft onze lieve heer
heel veel vreemde kostgangers,
trouwhartige timmerlieden, vervelende vissers
& lullige behangers
...
Pas wanneer je
door die puinhoop heenkijkt
en die interpretaties loslaat,
welke dan ook,
dan kunnen we de werkelijkheid tegenkomen
zoals die 'werkelijk' is?
Want die is mooi
noch lelijk, edel noch onedel, liefdevol
noch liefdeloos,
of misschien wel al die uitersten tegelijkertijd,
in afwisseling en totale willekeur
& toeval!?
De dingen zijn
simpelweg zoals ze zijn.
Ik deed vandaag m'n middagdutje:
ik lag op m'n bankje en sliep,
en wat zag ik in m'n dromen tot mij komen?
Oude kennissen, vreemde bed- & badgasten,
strange bedfellows & uebergeile geesten,
vette andersoortige geestesvoorstellingen vanuit de afgelopen zestig jaar:
'n maelstroom van afwisselende associaties & wilde woeste wijsheden,
waanzinnige werkelijkheden & wanstaltige wizzards
met wijnkleurige warhoofdige gewoontes
& de gekste gewaarwordingen!
Maar
wanneer we ze echt
zouden kunnen laten 'zoals ze zijn',
zonder interpretaties, wordt het mooie dat we aanraken
van droefheid doordrongen,
de liefde die we hebben leren kennen
wordt verdiept door spijt,
en onze passie wordt vergroot
door gevoelens van
afgescheidenheid?
Het komt maar
heel zelden voor dat we het leven in z'n heelheid doorvoelen:
meestal beleven we slechts
EEN
kant tegelijkertijd.
De ene keer
voelen we genegenheid voor
onze partner of geliefde, en de volgende keer hebben we een hekel aan hem of haar.
Wanneer het ons ego naar de zin gemaakt wordt, dan zijn we blij en opgetogen.
En wanneer ons ego gekwetst wordt, dan zijn we boos en verdrietig.
Deze slingerbeweging tussen al die uitersten van onze mentale en emotionele beleving
is dan ook tekenend voor de
meeste mensen?
Het maakt niet uit
met wie we 'n relatie hebben
Wanneer we ooit in de gelegenheid zijn een lange periode in afzondering door te brengen,
begrijpen we hoe waarheidsgetrouw
deze uitspraak is!
De ups & downs
in ons emotionele leven
komen niet van die anderen: ze vinden hun oorsprong in ons eigen bewustzijn.
In deze zin maakt het niet uit met wie we een relatie hebben:
we beleven dezelfde ups & downs als wanneer we
alleen zijn.
In de meeste gevallen
toch beleven de uitersten echter intenser in gezelschap van een partner
dan wanneer we helemaal
alleen zijn?
Plezier
en verdriet
worden vergroot doordat we het met een partner kunnen delen.
Als we
DAN
blij zijn en gelukkig,
dan kijken we onze geliefde in de ogen en zien een
ongelooflijke
blijdschap?
Maar ook is
het tegendeel evenzeer waar:
wanneer we boos of verdrietig zijn, dan kunnen we de ander in de ogen kijken
en een genadeloze afstand
en afwijzing zien!
We denken ten onrechte
dat die ander ons blij of verdrietig maakt, want dat is niet waar:
dit is de illusie van het toneelstuk
waar we mee bezig zijn!
We willen al
die anderen verantwoordelijk maken
voor wat we denken en voelen: het is om de ene of andere reden heel erg moeilijk om toe te geven
dat we zelf negatieve gedachten en gevoelens hebben en daar nu dan ook
echt onze verantwoordelijkheid
voor te nemen?
En toch kunnen we,
zolang we dat niet doen,
niet loskomen van het wiel der overtredingen oftewel wat men vroeger ook wel
'karma' noemden! Toegeven dat we oordelen, 'n erge grote hekel aan iemand hebben,
toegeven dat we anderen kwetsen en aanvallen helpt ons
om toch wel contact te maken met de diepte en
intensiteit van onze eigen zelfhaat en
zelfveroordeling.
Door onze eigen
negatieve gedachten en gevoelens te erkennen,
geven we ze niet langer meer de macht onbewust ons leven te beheersen!
Zodra iemand onze gevoelige plekken raakt en we op die ander gaan reageren,
houden we voor ogen dat hij of zij alleen maar raakt aan onze eigen
lading en bedrading
negativiteit
...
En we
houden ermee op
om die ander verantwoordelijk te maken
voor ons ongelukkige gevoel!
DAT
is het wat 't
betekent het als we zeggen
dat je de onschuld van de ander moet blijven zien:
we kunnen naar de ander kijken en zijn verdriet en ellende zien,
een volmaakte afspiegeling van die van ons,
maar toch weten we dat hij niet de oorzaak van ons verdriet is,
en dat wij evenmin de oorzaak zijn
van zijn verdriet!
Jas? Strange
Overcoat? Maffe Muts?
Mal Hoofdoekje? Gek Petje?
Kale Kop? Long Hair?
Strange Fashion
Cut?
Ja,
dat kan
allemaal! En daar
komt 't ook op neer
als je kijkt wat ons brein produceert
aan zeer vreemde en exotische hersenspinsels,
hippe hallucinaties en krankzinnige verklaringen
voor al die romantiek en/of
pikzwarte dagelijkse
nachtmerries
waar sommige {?} mydimensen in leven
van hun geboorte
tot het graf.
Ook daarvoor
& daarna heeft onze lieve heer
heel veel vreemde kostgangers,
trouwhartige timmerlieden, vervelende vissers
& lullige behangers
...
Pas wanneer je
door die puinhoop heenkijkt
en die interpretaties loslaat,
welke dan ook,
dan kunnen we de werkelijkheid tegenkomen
zoals die 'werkelijk' is?
Want die is mooi
noch lelijk, edel noch onedel, liefdevol
noch liefdeloos,
of misschien wel al die uitersten tegelijkertijd,
in afwisseling en totale willekeur
& toeval!?
De dingen zijn
simpelweg zoals ze zijn.
Ik deed vandaag m'n middagdutje:
ik lag op m'n bankje en sliep,
en wat zag ik in m'n dromen tot mij komen?
Oude kennissen, vreemde bed- & badgasten,
strange bedfellows & uebergeile geesten,
vette andersoortige geestesvoorstellingen vanuit de afgelopen zestig jaar:
'n maelstroom van afwisselende associaties & wilde woeste wijsheden,
waanzinnige werkelijkheden & wanstaltige wizzards
met wijnkleurige warhoofdige gewoontes
& de gekste gewaarwordingen!
Maar
wanneer we ze echt
zouden kunnen laten 'zoals ze zijn',
zonder interpretaties, wordt het mooie dat we aanraken
van droefheid doordrongen,
de liefde die we hebben leren kennen
wordt verdiept door spijt,
en onze passie wordt vergroot
door gevoelens van
afgescheidenheid?
Het komt maar
heel zelden voor dat we het leven in z'n heelheid doorvoelen:
meestal beleven we slechts
EEN
kant tegelijkertijd.
De ene keer
voelen we genegenheid voor
onze partner of geliefde, en de volgende keer hebben we een hekel aan hem of haar.
Wanneer het ons ego naar de zin gemaakt wordt, dan zijn we blij en opgetogen.
En wanneer ons ego gekwetst wordt, dan zijn we boos en verdrietig.
Deze slingerbeweging tussen al die uitersten van onze mentale en emotionele beleving
is dan ook tekenend voor de
meeste mensen?
Het maakt niet uit
met wie we 'n relatie hebben
Wanneer we ooit in de gelegenheid zijn een lange periode in afzondering door te brengen,
begrijpen we hoe waarheidsgetrouw
deze uitspraak is!
De ups & downs
in ons emotionele leven
komen niet van die anderen: ze vinden hun oorsprong in ons eigen bewustzijn.
In deze zin maakt het niet uit met wie we een relatie hebben:
we beleven dezelfde ups & downs als wanneer we
alleen zijn.
In de meeste gevallen
toch beleven de uitersten echter intenser in gezelschap van een partner
dan wanneer we helemaal
alleen zijn?
Plezier
en verdriet
worden vergroot doordat we het met een partner kunnen delen.
Als we
DAN
blij zijn en gelukkig,
dan kijken we onze geliefde in de ogen en zien een
ongelooflijke
blijdschap?
Maar ook is
het tegendeel evenzeer waar:
wanneer we boos of verdrietig zijn, dan kunnen we de ander in de ogen kijken
en een genadeloze afstand
en afwijzing zien!
We denken ten onrechte
dat die ander ons blij of verdrietig maakt, want dat is niet waar:
dit is de illusie van het toneelstuk
waar we mee bezig zijn!
We willen al
die anderen verantwoordelijk maken
voor wat we denken en voelen: het is om de ene of andere reden heel erg moeilijk om toe te geven
dat we zelf negatieve gedachten en gevoelens hebben en daar nu dan ook
echt onze verantwoordelijkheid
voor te nemen?
En toch kunnen we,
zolang we dat niet doen,
niet loskomen van het wiel der overtredingen oftewel wat men vroeger ook wel
'karma' noemden! Toegeven dat we oordelen, 'n erge grote hekel aan iemand hebben,
toegeven dat we anderen kwetsen en aanvallen helpt ons
om toch wel contact te maken met de diepte en
intensiteit van onze eigen zelfhaat en
zelfveroordeling.
Door onze eigen
negatieve gedachten en gevoelens te erkennen,
geven we ze niet langer meer de macht onbewust ons leven te beheersen!
Zodra iemand onze gevoelige plekken raakt en we op die ander gaan reageren,
houden we voor ogen dat hij of zij alleen maar raakt aan onze eigen
lading en bedrading
negativiteit
...
En we
houden ermee op
om die ander verantwoordelijk te maken
voor ons ongelukkige gevoel!
DAT
is het wat 't
betekent het als we zeggen
dat je de onschuld van de ander moet blijven zien:
we kunnen naar de ander kijken en zijn verdriet en ellende zien,
een volmaakte afspiegeling van die van ons,
maar toch weten we dat hij niet de oorzaak van ons verdriet is,
en dat wij evenmin de oorzaak zijn
van zijn verdriet!
20 jul 2007 - bewerkt op 14 aug 2008
- meld ongepast verhaal
-
Wisse
vrijdag 20 juli 2007 19:38
dat liedje vind ik chillend van hey jude (H)
-
Asih
vrijdag 20 juli 2007 23:49
@wisse:
it sticks inside your brain ~
I must have heard it for the first time in the summer of '68
after coming back hitchhiking through Turkey, Iran, Afghanistan, Pakistan & Kashmir, from India/Lahore/Amritsar/Old Delhi ~
Madras ~
Kerala/Calcutta/Varanasi} with Sue & Clive.
It seems to be about
divorce {written for Julian Lennon}?
In the Dutch 'concentrationcamp' we were listening to Beatles & Rolling Stones almost every day in '65 & '66 ...
Strange years, funny songs, wild times, provo's, witte fietsen, kroning & krakers, cartoons, demonstraties voor en tegen van alles en nog wat
en de opkomst van hash/hemp/lsd/innocence & all kinds of connected normal
& strange psychedelic experiences, beatniks, tramps, folksongs, Vietnam~
wars, napalm, agent Orange, massive bombing, anarchists, students &
all kinds of other stuff like that ...
{I was only 'sixteen' and I loved her so:
but she was too young to fall in love & I was too young to know ... so sentimental & naief & innocent till after 23/24 &
even up till now ...
sommige mydiertjes blijven kleine kinderen ook al worden ze misschien wel 80 [of 120] ... ~~~
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 02 sep 2023 45171151De tèkst stamt uit de late middeleeuwen...
- O 02 sep 2023 45170150MóederDrama:Ewa,Miryam,Mia,Els,Ria,Saartje
- O 02 sep 2023 45169149’t Gegéven van ‘t Láátste Óórdeel is naast
- O 01 sep 2023 45168148 Víer jaar eerder componeerde Antonio
- O 01 sep 2023 45 167 147 Alle andere personages in de passies,
- O 01 sep 2023 45166146’n Link van Liturgisch Spel naar OratorIum
- O 01 sep 2023 45165-145In de Filmwereld kwam Pier Paolo Pasolini
- O 31 aug 2023 45163145 De kèrn van ‘n tekstboek voor een muziek-
- O 31 aug 2023 45161144 De persoon YÈSJ werd in ‘n muzikaal drama
- O 30 aug 2023 45160 Partij Van De GroenLinkse ArbeidStrijdVlag?
- O 30 aug 2023 45159pvdgla: Bulderend, dreigend, huilend, zalvend
- O 30 aug 2023 45158 De titel zou een vingerwijzing blijken naar
- O 30 aug 2023 45157143PS’Intensiteit Van Hartstocht Ìs Zó Hévig,
- O 30 aug 2023 45156 142 Dáár stáán we dan. Bij de voederbak van
- O 29 aug 2023 45155 141 Tom Waits is nog mild? Is Christ bíj hèm