hey birddog

Eigenlijk
draait al dit gedoe om zingeving:
mensen kunnen niet meer leven
zonder zin!

Dat
kerken leeglopen
ligt dan ook deels aan de predikers
net zoals volle cabaret~
voorstellingen?

Preken is inderdaad [best wel!] prachtig,
maar toegeven dat je worstelt met preek is nog mooier en veel gevoeliger: de oude preek {& cabaretvoorstelling] schiet [letterlijk & figuurlijk]
hopeloos tekort!

Het draait nu niet meer zozeer
om 'hoe hipper, hoe beter', maar om 'hoe echter
& eerlijker, des te
beter'.

Als jij beeldend {s}preekt
dan creeeren mensen hun eigen beelden wel!
't Gaat om imagination?

Populisme
is dan ook maar al te vaak 'n voorlopig schaamlapje
voor 'n slecht gestructureerd
mydiverhaal!

Het grappige is
dat mensen dat best vaak wel doorhebben, maar uit gewoonte
'doen alsof hun neus bloedt'.

Enthousiast regeren op {s}preken
kan dus wel [als dat ook maar niet gaat ontaarden
in zieltjeswinnerij]!

De meest gemaakte fouten
zijn 'onheldere boodschappen', ongeloofwaardigheid
& gekunstelde volzinnen.

Bij de koffie
[of thee] na afloop
vragen kerkleden [en/of andere groepsleden & belangstellenden] dan:
"Waar ging 't nu eigenlijk allemaal over [of juist niet], &
snapten zij zelf wel wat
ze zeiden?"!

Kerkleden
zelf vinden de preek best wel belangrijk,
en toch wordt hij [meestal?] nauwelijks besproken.
Dat was in de jaren zestig vaak ook al zo!
Misschien krijgen we wel teveel prikkels [behalve de goede?]!
Een goede preek maken is voor een groot deel te leren:
op cursussen krijgen we gemotiveerde sprekers,
mensen die zo'n cursus misschien juist wel 't minst echt nodig hebben,
maar ze willen wel graag opgefrist worden
ook al krijgen we soms ook dominees &
priesters die echt vastzitten of
't verder best wel
'geloven'?

Maar toch
zoeken veel predikanten
naar hoe ze hun boodschap nou eigenlijk goed
[of beter] kunnen overbrengen ook al komen juist die vaak niet?
Want echt in 't openbaar toegeven dat je worstelt met jouw preek ligt nogal gevoelig:
als mensen kritiek hebben op je preek voelt dat als kritiek op jouw eigen[lijke] geloofsbeleving
en dat is ook zo want een preek
GAAT
nu eenmaal over jou
[en niet over de kat z'n kut
of 't ene of andere
tijdelijke {als
EEUWIG
voorgestelde} drogbeeld in
een verre hemel
of naburige
hel]!

Om die
WEL
goed te brengen
moet je het wel eerst zelf
hebben doorleefd? Je kunt nooit op routine varen!
Een goede preek is blijven zoeken en tasten: het allermoeilijkst
vind ik zelf als ik vragen opwerp, waar ik
geen antwoord op heb! Bijvoorbeeld
'wat er gebeurt met mensen
die nooit van
Yesjoe hebben
gehoord'
...

En dan heb ik het natuurlijk
NIET
over Jezus ['je zus'],
die nagemaakte poppenkop met lang blond haar of
't ene of andere mallotige afgodsbeeld a la Poppaus van Rome,
Reformatorische Betweters & Orthodoxe Oenen,
maar over de 'echte' Yehosjoea/Yesjoea/Yesjoe
die we eigenlijk niet [uit de eerste hand] kennen,
die staat voor de
INHOUD
van
DIE
'mentaliteit' & duidelijk
NIET
voor wat voor 'n opgehemelde [gepimpte] versie
dan ook!

Je kunt immers wel
misschien al vanaf de kleuter- of zondagsschool
'n grote behoefte hebben om al die mooie mydiverhalen over "Jezus"
door te geven aan mensen omdat ze jou zo diep raken & 'bezielen', maar
ook al speel je domineetje op de trap naar boven & verkondig je 'het Woord' aan 't volk
[broertjes, zusjes, neefjes, nichtjes & de buurkinderen die onderaan de trap naar boven
in de gang tussen de voor- & achterdeur zitten] het gaat niet zozeer meer in de eerste plaats
om die supersentimentele romantische drang tot 'goed doen' & 'leuke mydiverhaaltjes vertellen',
en ook niet alleen maar of vooral om echte 'preekkunde' [homilitiek],
dat is meer iets nuttigs voor kwakzalvers, ouwehoerende goeroes,
ratelbandige radeloze Yomanda's of
partijpanda's &
populisten.

Je
kunt dan
wel hele spannende
bijbelgedeeltes e.d. [of wat voor
'heilige' boeken dan ook] tegenkomen,
maar dat wil nog niet zeggen dat je dan ook echt in staat bent om echt
'n spannende preek te maken in plaats van 't zoveelste flauwe saaie massapreekje
voor een al of niet volle kerk of aandeelhouderpeptalk.
Dan kun je misschien maar beter een tijdje gewoon
pastoraal werk gaan doen met
'zielige zieke'
oudjes?

Maar toch
laat dat 'echte' preken je niet los:
het is een echte 'kunde', een 'gebeurtenis' of 'happening'!
De Nederlandse preekkunde was, inplaats van op Engels/Amerikaanse preekkunde,
tot voor kort meestal nof maar al te vaak geschoeid op "Duitse" leest: zeer eerbiedwaardig degelijk, gericht of verantwoorde tekstanalyse, een goede 'mooie'
uitleg en 'verkondiging van
DE
[enige echte] Waarheid'.
DIE
preken werden zelfs vaak
volledig uitgeschreven inclusief de gebeden,
psalmen en gezangen, opstaan en gaan zitten, knielen e.d.
Die ouderwetse manier voldoet [blijkbaar] toch niet meer,
men heeft er genoeg van en {s}teelt liever wat andere prikkels
a la moderne multimedia, indrukwekkende
nieuwe foefjes compleet
met lekkere
hapjes?

Door
de moderne
media van de tweede helft
v/d afgelopen voorbije eeuw
trad dus duidelijk een scherpe verschuiving op
van een woord- naar een beeldcultuur,
weer [terug?] van oor naar oog
& van 'kern' naar
'kastje'?

Maar
dat is
natuurlijk geen vrijbrief
voor het gewetenloze misbruik
van moderne hersenspoelingstechnieken
en de aanverwante brainwashmethoden met fladderende
veelkleurige toga's, hiphoppende hijgende rappers &
voorstellingspecialisten a la multimedia discotheek
met dansgroepjes, bingotombola's
& neploterijen
...

Het
belangrijkste gevolg
v/d moderne media voor
die echte waardevolle 'prediking' is
dat die 'oude' mydi-bijbelse boodschap
BOEIEND & BEELDEND
moet worden kunnen gebracht
zonder te ontaarden in goedkope poppenkastvertoningen,
populaire cabaretvoorstellingen compleet met 'n heel circus
van die jonglerende aapjes, freakende Freekjes, jolige Youpjes,
hobbelende Hansjes, pikpooierige Paultjes
laat staan malle Pimmetjes &
gekke Geertjes!

Het
gaat er
nu niet meer
in de allereerste plaats om
dat we de hoorders [waarde aanwezigen], lidmaten & toeschouwers
met een hele serie argumenten & reeksen bewijzen overtuigen van onze Waarheid, maar
om de relevantie & inzichtelijkheid van de boodschap voor het belang ervan 'ieder mensch'
aan te tonen en hen erin mee te nemen, erbij te betrekken
en echt [hopelijk wat blijvender
& omvattender] te
bezielen.

KERNWOORD
is en blijft dus wel
die relevantie oftewel:
what's in it for me! En dan bedoelen we niet meer
die goedkope consumptieve kommersjele instelling om het volk te geven wat 't graag wil horen,
maar om het feit dat we de echte ware kern
van de boodschap zo brengt
OPDAT
ze het willen
horen
...

Kun je daar TEVEEL nadruk op leggen?

Exegese
& relevantie,
uitleg & belang
moeten in evenwicht staan met elkaar!
Relevantie moet vooral niet worden verward
met versimpeling van de inhoud of goedkope technieken.
Heel veel kerken zijn dan wel blijkbaar overgestapt op zeer korte,
begrijpelijke makkelijke preekjes om mensen van buiten [ook] te kunnen bereiken
i.p.v. al die ouderwetse urendurende FidelCastro~achtige toespraken,
maar echte 'zoekers' zijn niet echt
dom, naief, dwangmatig of
uebervet simplistisch
[meer]!

Ook
een kerkdienst
[of hoe je 'het' ook
maar wilt noemen] moet dan ook
inderdaad wel laagdrempelig zijn in taal
[toegankelijkheid] en beelden
[imagination/verbeelding]
maar je moet toch wel
blijven streven naar
een 'hoger'
doel!

ALLE
toehoorders, of
ze 'het' nu
voor 't eerst of
voor de honderdste keer
horen, moeten dus iets
[aan]kunnen met zo'n
[hage]preek.

Dat
dus blijkbaar
veel kerken 'leeglopen'
heeft er duidelijk wel mee te maken
dat veel {s]prekers niet meer met passie & relevantie {s}preken!
Je zou het dus moeten merken aan de resultaten van wat je doet en laat:
'iets dergelijks' schijnt ook te hebben plaatsgevonden nu bijna tweeduizend jaar geleden in 't zogenaamde "Beloofde [en herhaaldelijke beroofde!] Land": als we mogen uitgaan van de getuigen
die dat zelf hebben meegemaakt en erover zijn blijven praten & vertellen tot en met zeventig jaar daarna
onder die omstandigheden van bezetting, collaboratie, 'acculturatie'/vergrieksing, burgeroorlogen en al die kruisingen, massaexecuties, vervolgingen, verdachtmakingen & ga zo maar door, dan moet 't haast wel zo zijn dat zowel naar vorm als inhoud de 'blijde boodschap' van
Yehosjoea haNatsri aka haMasjiach hoogst relevant,
begrijpelijk & toepasselijk was voor
'alle mensen' tot op
de mydidag van
vandaag aan
toe.

't
Regent nu
alweer donkere pijpestelen:
tijd voor iets anders! Eten
koken bijvoorbeeld? Tot
straks of
later!

blozen
21 jan 2008 - bewerkt op 21 jan 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende