Hetzelfde 'anders' leren zien: hoe of wat dan wel?

(KA) Anyways, bijna 2000 jaar geleden al was de in praktijk gebrachte compassie toen al 'n 'priesterlijke daad' voor/door 'allen' & zo-doende 'n veel effectiever 'boetedoening' voor 'zonden' dan die Tempeloffers van 'daarvoor'?! Dat waren goede voorbeelden v/d 'nieuwe midrasj': rabbijn Yochanan citeert de profeet HOSJEA, die waarschijnlijk vreemd zou opkijken van deze latere interpretaties? In de oor-spronkelijke context betekende CHESED niet zozeer 'liefde', maar 'trouw'! Vlg. Hosjea had "G d" niet gesproken over de liefdevolle daden die 'de joden voor/door elkaar verrichtten', maar over de religieuze trouw die de Israëlieten aan "HEM" verschuldigd waren. De rabbijnen hàdden al véél teveel oorlogs-verschrikkingen gezien om 't oude chauvinisme nog te vergoe(i)lijken: ze hadden niet alleen de verwoesting van hun Heilge (helende) Stad in 't jaar 70 meegemaakt, maar er was ook nog de opstand van Sjim'on Bar Kochbah tegen de Romeinse bezetting in 132-135 geweest, die was uit-gemond in 'n nog dramatischer (& hoger) aantal Joodse slachtoffers. 't Jodendom is net als die andere monotheïstische religies géén volstrekt pa-cifistische religie: oorlogsvoering was (is?) toegestaan, maar alleen uit 'zelfverdediging'. Maar voor de rabbijnen is vrede (SJALOOM) één v/d al-lerhoogste waarden: sjaloom was (veel) méér dan alleen maar de afwezigheid van conflict, 't is ook te vertalen als 'heelheid/voltooiing'! Sjaloom diende men na te streven als 'n positief harmonieus beginsel/basisprincipe waarin de tegengestelden met elkaar konden worden verzoend ........

De rabbijnen haalden 't joodse gebod 'haat niet jouw broeder (& zuster) in jouw hart' aan & wezen erop dat 't nog lang niet voldoende was om iets niet te (ver)vloeken of je buren (e.d.) 'niet te slaan', maar dat vijandschap moest worden uitgebannen uit 't diepst van onze gedachten, & dat haat tegen 'n medemens ('g d', mens, plant, dier) onbetamelijk was. WARE macht lag niet (meer) in krijgshaftigheid, maar in compassie & ver-zoening. "Wie is machtig?" vroegen de rabbijnen: "Zij die vijanden tot vrienden maken!" Bij hun interpretatie v/d bijbelse 'scheppingsleer' concen-treerden de rabbijnen zich op 't feit dat àlle mensen waren 'geschapen' naar g ds evenbeeld & in haar/zijn gelijkenis. 'n Gebrek aan respect voor iemand werd daarom dan ook gezien als 'n ontkenning van 'g d zèlf' & als iets wat gelijkstond aan atheïsme & moord, zinloosheid & marteling: 't was niet alleen maar 'n (zoveelste) misdaad tegen de menselijkheid, maar (complete) heiligschennis. "G d" had in 't begin der tijden in de tuin van eten (& drinken) net als 'zichzelf' ahw. ÉÉN mensenpaar geschapen om ons te leren dat de vernietiging van één ènkel mensenleven gelijkstond aan de 'verwoesting v/d (hele) wereld', terwijl 't redden van 'n mensenleven 'de hele mensheid verloste'! De vernedering van 'iemand' - ook (zelfs) 'n 'slaaf' of 'niet-jood' - was net als moord 'n onterende schending 'van g ds evenbeeld', & de verspreiding van lasterlijke verhalen hield volkomen ontkenning in 'van g ds bestaan'! LiefDADIGheid was DE ultieme test van 'g ds bestaan': je kon g d niet 'aanbidden' als je niet je medemens eerde, wie 't ook was.