HET 'why' was & is "wordende" [ook nu] in ons ...


achterstevoren:



HET
mydiverhaal
begint
daar
waar het nooit zal
eindigen ...

deze
horizon glinstert
alsof die ons
een spottende grijns
zou
willen
toewerpen
omdat niets meer
'echt'
is

als we
onze blik
van het zilveren puntje
in de verte
afwenden
zou de wereld ophouden
te bestaan
en het einde
der tijden
aanbreken

zo'n
gevoel
moet het zijn
als je krankwinnig
aan het worden bent:

als je
de vaste grond onder je voeten
verliest

of
als je de grond
voor het eerst
ook
echt voelt

ik
weet niet meer
wat ik moet
denken

we kijken
elkaar achterna
tot we achter de horizon zijn
verdwenen

goede reis!

we staan
helemaal achteraan
in de rij

woorden
worden
overbodig

mensen
stappen in
en uit
en we snellen op weg naar
de uitgang

ik ben
benieuwd!

alsof
dit
een heel normaal
moment is
net als alle andere momenten
waaruit het leven
bestaat

midden
in de nacht
en tegelijkertijd een willekeurige
hoogzomerochtend

aan
de hemel ligt
een reep van lichte witte
vlokken

uitgewaaid
als palmbladeren
lang en groot
struisvogelveren
gebogen

als
waaiers van g d
getrokken op een kleed van donkerblauw
rood wordt de kim
waar de zon trillend stond
en bljft bestaan?

voorlopig
nog wel

[ook
voor
ons]


rauw
als
een open
wond


achter
een verre groep bomen
zwart als git in de vroege morgen
daalt een wolk-kolos glanzend
wit als
een fel blinkende ijsberg in
een zee van
blauw


de dag
ontwaakt weer als een kind
het rode mondje rond van gapen
de oogjes tuimelend tussen waken/slapen
tot het ze wakker spert en verwondert
kijkt omdat
de dag [alweer?]
begint


een
hond blaft
een haan
kraait


geluiden
die van ver komen en verwaaien
in de strakke ochtendwind


koel
was de vroege
adem van
al die dagen en nachten toen
dichtbij


de
paardenhoeven
bleven slaan
en vinnig kletsend staal op stenen
van de
straat


ons pad
om te gaan
op weg
naar het tijdelijke
einde


kwam,
was en
gaat verder
verdwijnt
of
komt
dichterbij


zo
ratelden de wielen van een
boerenwagen
ooit


in den beginne


dan
klinken emmers luid
een lach schalt waar een perenboom
moe buigt van takken
rijpend fruit


een
vogel zingt
en hoger klimt
de zon


de dag begint


op
nieuw

verliefd
engel

09 aug 2005 - bewerkt op 18 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende