Beetje parmantig romantisch, nichterig trots à la Pim Fortuyn, Bram Moszkowicz, Geert Wilders, Jan Wolkers, Gerrit Komrij & dergelijke coryfeeën?
Schoonheid betreft ook de kunsten: wij Gregoriaans of Monteverdi, Bach of Mozart en proeven in afleiding de 'goddelijke harmonie', de volmaaktheid 'die alleen G d eigen is'!
Liever de dienende & daardoor communicerende kunsten dan de zelfmiddelpuntige & al te conceptuele waarbij 'n boekwerk van exegese noodzakelijk wordt. In ons tijdsgewricht is het de opdracht aan de kunsten opnieuw om een verbond aan te gaan met de schoonheid. Laten de kunsten verheffen in plaats van verlelijken. 't Zijn de kunstwerken die aansporen om ook 't christelijk ideaal niet te verliezen of te begraven maar met trots & gloed uit te dragen. Waarin raakt het kunstwerk onmiddellijk de godsdienst? In de liturgie ~ het ritueel waarin de mens zichzelf probeert te vergeten om alleen "G d" te prijzen & te danken, te belijden & te smeken. Vanuit de mens is liturgie louter dienst, eredienst & dus dienstbaarheid. Zelf doet hij niet ter zake: want hij richt zich tot G d, knielt neer & buigt 't hoofd .......
Geen egocentrisme maar Theocentrisme. In de organisch gegroeide, aardse liturgie van eeuwen, die zo objectief mogelijk is om hinderlijke creativiteit van mensen uit te bannen, komen we hemelse liturgie op 't spoor. ZO haalt de kerk adem, omdat de "Heilige Geest" ademhaling aan de Christusgemeenschap geeft in weerwil van onwaardigheid & zondigheid van kerkleden in klerken~. & lekenbestand ............
Waarom is kunnen geloven in G d rijkdom ~ zonder geld of goederen? De mens zelf hoeft niet middelpunt te zijn van de schepping: de levenszin schuilt niet in hem zelf maar in de Heer. 't Is bevrijdend & maakt vrij, als niet de mens zelf belangrijk behoeft te zijn: zulks bevordert vooral de hoogmoed & onze afgunst.
't Aangenaamst aan de mens is zelfrelativering, de opening naar vrolijkheid, ontspanning, tevredenheid: wie zichzelf als betrekkelijk beschouwt, ontmoet spoedig ironie & humor. Wie niet om zich zelf kan lachen, vergaat elke lach om de ander, voor zover het althans toelachen & niet
uitlachen betreft.
Nog even 'n klein ochtenddutje doen 'in THIS early morning rain' ...
