Het onbekende tegemoet via duizenden jaren denken?


*

VERDER
in het SPOOR
van Avram/Avraham/Abram/Abraham/Ibrahim
enzovoorts.

~

Het
GELOOF van mensen
vindt zijn BEGIN in een niet te bevatten
OORSPRONG.

VOOR iemand
tot geloof komt is "G*D" al deel van zijn of haar
TAAL.

Het geloof
krijgt echter pas een EIGEN leven
wanneer het tot een werkelijkheid van
een EIGEN oorsprong wordt:
WANNEER HET
OP EIGEN GEDACHTEN
KOMT.

De eerste
oorspronkelijke gedachte
van dat geloof is
dat het van g*d
komt.

En het geloof,
dat de mens dus gegeven wordt,
moet altijd weer opnieuw
komen.

DAAROM
moeten mensen
steeds weer luisteren naar 'g*ds stem'
die roept.

DAT
brengt M. bij de vraag:
vanwaar roept g*d
en vanwaar kan de mens antwoorden
'hier ben
ik'?

Het Woord g*ds
bepaalt de weg van
onze roeping.

Het gaat hier
om een samenhang tussen g*ds roep
en het antwoord van
de mens.




Het Woord
G*ds
verwerkelijkt zich
in het proces van g*ddelijk roepen
en menselijk
volgen.

DAAROVER
moet het dus gaan
in de prolegomena van
de dogmatiek?

Want DAAR
wordt de weg die het geloof gaat
beschreven.

DAARMEE
is de dogmatiek aangewezen
op KENNIS van de roeping en
van de bepalingen,
waaronder g*d heden ten dage
het geloof
stelt.

JUIST
nu de theologie is aangewezen
op het zoeken naar nieuwe wegen,
is de vraag naar de roeping g*ds en de bepalingen
waaronder g*d het geloof stelt,
een EERSTE vereiste.

Daarmee is de vraag
voor de prolegomena van de dogmatiek geformuleerd:
waartoe roept "G*D" christenen {Joden, Moslims &
andere mensen van goede wil}
in DEZE tijd?

Christelijke theologie
moet bij het Jodendom in de leer.
Met name het leven zelf is iets wat de christelijke theologie
kan leren van het
Jodendom.

In de
christelijke theologie
wordt doorgaans de nadruk gelegd op de LEER
en niet op het HANDELEN
als 'gelovige'.

M.
leert
in het Jodendom
nu juist de omgekeerde
volgorde.

Het
juiste handelen,
in het gehoorzamen van g*ds geboden,
staat op de EERSTE
PLAATS.

Pas DAARNA
komt de discussie over het juiste VERSTAAN van de leer.
De Schrift wil ons leren HOE te handelen,
HOE onze weg met g*d te gaan
en ons een PRAKTISCH~existentiele verhouding
tot g*d bijbrengen.

Het DOEN
van de wil van g*d
is van het allergrootste
BELANG.

OOK
in het Nieuwe Testament
herkent M. dat het juiste HANDELEN
als FUNDAMENTEEL
wordt gezien.

OOK hier
is het OP WEG GAAN
en g*ds wil DOEN
zeer belangrijk.

NET
als Yeshu
worden ook de leerlingen geroepen
om OP WEG TE GAAN.

ROEPING
wordt in de christelijke theologie
meestal gezien als de 'subjectieve toe~eigening
van het objectieve heil'.
Het wordt vaak geschetst als een roeping tot christen~zijn,
ALSOF je tot een bepaalde status geroepen
wordt.

Maar DAT
is volgens M.
niet bijbels.

FUNDAMENTEEL
voor de roeping is
dat zij begint met Avraham.
HIJ is de vader van alle gelovigen.
De verkondiging van Yeshua en het verstaan van het christelijk geloof
worden in het Nieuwe testament met de geschiedenis
en het geloof van Avraham
VERBONDEN.

~

Avraham
is het prototype van de gelovige.
Hij moet WEGTREKKEN uit zijn huis en land,
uit alles wat hem vertrouwd is.

Hij gaat OP WEG
en kan ZELF de richting of de plaats waarheen hij gaat
NIET bepalen.

"G*D"
stuurt hem op weg naar plaatsen
om DAAR zijn geloof te bewijzen: g*d laat zich ONDERWEG,
op bepaalde plaatsen, die door 'hemzelf' worden aangewezen,
aan Avraham 'zien'.

Avraham
is geen abstracte mens,
maar een concrete man uit wie het volk Israel voortkomt:
het kleine volk temidden van alle volken
waarmee g*d een verbond
aangaat.

Omdat
het Nieuwe Testament
zich op Avraham beroept,
wordt het christelijk geloof geplaatst in de gespannen relatie
tussen Israel en de volken.

Het christendom
wordt een plaats gewezen
temidden van de nog lang niet afgesloten geschiedenis
van DEZE relatie.

~

M. kiest ervoor
alleen vanuit de verworteling van het christendom in Israel
te spreken over het christelijk geloof.

DAT betekent
een HER~orientatie,
die vorm en inhoud krijgt vanuit de geschiedenis van
de roeping van Avraham.

De insteek bij Avraham
levert de christelijke theologie nieuwe vooronderstellingen op
en ze zal OOK op een ANDERE manier
verantwoording voor haar denken
moeten afleggen.

HIERMEE
is een antwoord gevonden op M.'s vierde vraag,
die hij zich als uitgangspunt stelde:
WAAR laat je jouw theologisch denken
beginnen?

~

Christelijke theologie
wordt in het TEKEN gesteld van de
abrahamitische breuk.

DEZE
inzet betekent
een BREUK met het geestelijk thuis:
met TAAL & LOGICA,
met de tot DAN toe vertrouwde
wereld.

DIT
betekent tevens
een einde aan alle natuurlijke
theologie.

Men LEERT
op een heel ANDERE manier
in de wereld te staan:
theologie die gefundeerd is in Avraham
kenmerkt zich
door OPENHEID NAAR DE WERKELIJKHEID,
zoals Avraham wegtrekt
UIT de hem bekende wereld,
het onbekende
tegemoet.

#

verliefd
liefdesverdriet
verliefd
engel
27 feb 2005 - bewerkt op 22 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende