het begon als een normale dag

ik kwam terug van een lange dag school. Gooi m'n tas in de gang en loop naar de woonkamer. De sfeer was niet erg gezellig, ik hoorde al geschreeuw en deuren die dicht gegooid werden. Het was weer eens zo ver m'n ouders hadden ruzie. Ik liet ze maar even gaan en nam wat te drinken. Terwijl ik aan m'n huis werk wilde beginnen kwam m'n moeder huilend de kamer binnen. Ik had haar wel vaker boos of verdrietig gezien maar nog nooit zo erg. Ik hoorde de voor deur dicht slaan. Ik vroeg aan m'n moeder wat er aan de hand was, haar reactie hier op was dat ik dat nog wel zou horen. Ik dacht het zal wel weer over waaien zoals normaal. Maar deze keer was het anders, m'n vader kwam net voor het eten thuis, hij gooide z'n werk tas neer en ging aan tafel zitten. Ik voelde de bui al hangen dit zou geen gezellig diner worden, maar waarschijnlijk een schreeuw en scheld partij. Tot m'n verbazing zeiden ze niks, geen woord. Toen iedereen klaar was met eten, wilde ik van tafel afgaan toen m'n moeder opeens zei dat ze iets moesten vertellen. Ik had geen idee waar ze het over had maar bleef gewoon zitten. Ze keek m'n vader aan en begon te huilen. Hij begon met praten, hij zei: "ik zal voorlopig ergens anders gaan wonen want ik voel me hier niet gelukkig". Mijn wereld stortte in, betekende dit dat ze gingen scheiden ? Ik wist het allemaal niet meer. M'n zusje zei al huilend : "maar papa je hebt beloofd dat jullie nooit zouden gaan scheiden" De enige reactie die m'n vader gaf was: "soms kun je je niet altijd aan je beloftes houden" Ik kon geen woord uit brengen, ik ben met tranen in m'n ogen naar m'n kamer gerend en heb de deur op slot gedaan. Nu een dag later kan ik het nog steeds niet bevatten, en nu ik dit allemaal opschrijf stromen de tranen van m'n wangen. wat moet ik doen ?!