het 'begin en het einde' der 'boeiende mydidagen'?

~*~

'dikke pred':
"Het einde der
wijsheiD"

In
zekere zin
is KOHELET een klassieke tekst over uiterste verveling,
maar die verveling is subliem en opwindend onder woorden gebracht.
Niemand die van PREDIKER kan genieten,
kan ZO verveeld zijn als
ECCLESIASTES
zelf.

Ik zag
het woord
voor het eerst
op de felrode omslag
van een studieboek van een vriend,
getiteld: Existentialism Today.
Hoewel ik nog geen idee had
WAT existentialisme betekende,
heeft DAT boek mij ingewijd in de wereld van avant-garde
filosofie.

Ik was
oorspronkelijk
'opgegroeid' in kringen van
een soort van 'dichtgetimmerd fundamentalisme',
waardoor ik eigenlijk tot dan toe afgeschermd
had moeten zijn voor dergelijke
'verderfelijke invloeden'.

De cultuur
van de linkeroever
van de Seine in Parijs was mij
in mijn 'dienstweigeraarstijd'
in de eerste helft van de jaren zestig
nog even vreemd
als de cultuur van de Bosjesmannen
in Zuidelijk Afrika of Decima
in Japan.

TOCH
werd er iets in mij wakker,
toen ik als tiener in die jaren
dat boek las na m'n eerste bezoek
aan Frankrijk en Italia
met O.M.
en de romans van Albert Camus
& Jean Paul Sartre ging
'verzamelen' om met rode oortjes te lezen
en niet echt
te begrijpen:
"DIT GAAT OVER MIJ!", dacht ik bij het lezen van al die
'moderne boeken';
ik was TOCH een kind
van DEZE tijd?

Terugkijkend
moet ik zeggen
dat ik mij vooral identificeerde met de wanhoop:
WAAROM LEEF IK? Waar gaat dit hele circus over?
KAN EEN VAN DE VIJF MILJARD MENSEN op deze planeet
'iets' betekenen?

DIT SOORT vragen
beukten OOK op mij in als de golven van de oceaan
bij het lezen van de Franse romanschrijvers
en alles wat ik verder maar in handen en onder ogen kon krijgen aan wereldliteratuur, gevolgd door
Ernest Hemingway & Iwan
Toergenjew.

ALLE
turbulente vragen
van de zestiger jaren spoelden over me heen,
en het existentialisme gaf 'antwoorden', door vol te houden dat er
'geen antwoorden zijn' ...

Toen in verder ging lezen,
ontdekte ik dat MEER recente literatuur - John Updike, Kurt Vonnegut,
John Irving, Jerzy Kosinski, Walter Percy - dezelfde geur van
totale doelloosheid verspreidde, een muffe geur als van
sigarenrook ...

Mijn lievelingsboek
The Asiatics van Frederic Prokosch
moet ik ook in die jaren voor het eerst gelezen hebben:
'tussen de wereldoorlogen liftend van het Midden
naar het Verre Oosten'?

"Het maakt weinig verschil
of men sterft op dertigjarige leeftijd of op zeventigjarige leeftijd', zei Meursault in Camus' L'etranger, 'omdat in BEIDE gevallen andere mannen en vrouwen doorgaan met leven,
en de wereld wel doordraait!"

WAT doet er eigenlijk WEL toe?

Het maakt allemaal
heel erg weinig uit of je opstaat dan wel in bed blijft,
of je van je leven houdt of het
verafschuwt.

Doorsteek je hand,
als Sartre's Mathieu, schiet iemand neer in de hitte
van Algerije, als Camus' 'vreemdeling', of zwalk maar als een Hemingway
van kroeg naar kroeg, op zoek naar
het zoveelste knokpartijtje ...

HET LEVEN GAAT DOOR
of je nu probeert om 'iets' te 'veranderen',
of dat je je alleen maar laat
meevoeren ...

Een mens is niets meer dan
een zoveelste rimpeling in de geschiedenis van
miljarden jaren!

DAT is de uitzichtloze situatie
die geschetst wordt door de 'moderne literatuur',
een situatie waarin ikzelf ook een tijdlang
heb 'geloofd'?

Carl Jung
rapporteerde dat een derde deel van zijn patienten leed aan
een ondefinieerbare neurose die ongeveer kan worden omschreven
als 'de zinloosheid en leegte
van hun leven'!

Hij
noemde
zinloosheid DE neurose van de moderne tijd,
omdat mensen zichzelf en elkaar kwellen met vragen
die NOCH door filosofie NOCH door religie
beantwoord kunnen
worden.

ZELFS NU,
zoveel jaren later,
gebeurt het nog wel eens dat ik weer terugval in die
existentialistische denkwijze.

Als ik
['deo
volente'
&
"INSHALLAH"]
bijvoorbeeld verre reizen maak,
lijkt het wel of ik loskom
van de 'werkelijkheid'.

Ik zweef dan
als het ware [als in een droom] boven het mensdom en
aanschouw bij wijze van spreken en schrijven
vanaf eenzame hoogte hoe mijn leven en het leven
van mensen in Japan of Israel of waar dan ook,
op een bijna voorspelbare wijze
verloopt.

Kinderen
beginnen hun leven met het bevuilen van hun luier,
groeien dan op tot gefrustreerde volwassenen,
brengen dan kinderen voort uit niets anders dan hun eigen lichamen,
om daarna als kindse {!?!} oude mensen weer belangstelling
te krijgen voor de inhoud
van hun luiers ...

WAT IS DE ZIN
van deze doldraaiende
mallemolen?

In
WELK OPZICHT
'verschillen we'
van 'andere
dieren'?

We zijn zeker
iets intelligenter dan mieren,
maar wel veel minder
cooperatief!

WAAROM ZIJN WE HIER?

Chesterton schreef eens: "Alle mensen zijn belangrijk.
Ook jij, ook ik.
Dat vind ik het moeilijkste aspect
van de theologie."

IJdelheid
der ijdelheden, zegt Pred[ik er], ijderheid der ijdelheden!
ALLES IS IJDELHEID!

In de
'nieuwste vertaling heet dat:
Lucht en leegte,
alles is leegte!

WELK VOORDEEL
heeft de mens van alles wat hij heeft verworven,
al ons moeizaam gezwoeg
onder de zon?

Generaties gaan,
generaties komen,
maar de aarde blijft altijd
bestaan?

{ZELFS DAT NIET!}

De zon komt op,
de zon gaat ten onder,
en altijd snelt ze weer naar de plaats waar ze [ooit]
weer op zal gaan.

De wind
waait naar het zuiden,
dan draait hij naar het noorden [Tsjernobyl!].
Hij draait en waait en draait,
en al draaiende waait de wind
weer terug.

Alle rivieren
stromen naar de zee,
toch raakt de zee
niet vol!

De rivieren keren om,
ze gaan weer naar de plaats vanwaar ze komen,
en beginnen weer opnieuw
te stromen.

ALLES
is vermoeiend,
zozeer dat er geen woorden voor
te vinden zijn.


De ogen
van een mens kijken, en vinden geen rust,
haar oren horen, en ze
blijven horen.


Wat er was,
zal er altijd weer zijn,
wat is gedaan,
zal altijd weer worden
gedaan.


Er is
absoluut niets nieuws onder de zon.
Wanneer men van iets zegt: "KIJK, IETS NIEUWS,"
dan is het altijd iets dat er sinds langvervlogen tijden
al is geweest.


De vroegere generaties
zijn vergeten, en ook de komende zullen weer worden vergeten.
Het hele land is vertrost, verendemolt,
gekootenbiet, verfreekt,
beyoupt, gehanst
&
beBNN'end.

Asih, man, 81 jaar

• Misfit (opgeheven op 14-2-2012) vrijdag 13 januari 2006 15:19
  Ik moest laatst een presentatie geven over het existentialisme & Jean Paul Sartre. Waren zeer interessante onderwerpen.
• Asih vrijdag 13 januari 2006 16:09
  toen ik net zo jong was als jullie
  was sartre helemaal "IN"
  
  net als
  zwarte kleding, jazz, langer haar, hasj, rock&roll, negro-gospels & spirituals, reve/hermans en wim kan & wim sonneveld,
  ramses shaffy, boudewijn de groot, vietnamdemonstraties
  en begon de jeugd veel meer te 'brommen', blauw]
  had je 'patatnozems',
  dijkers & pleiners,
  welvaartsverschijnselen & welzijnsproblemen,
  militaire dienstplicht,
  prins berhard, keizer haile selassie van ethiopia,
  evita & juan peron in argentina
  de shah reza pahlevi in iran, 'n koning in afghanistan &
  griekenland, plo-terroristen die 's nacht grenzen overstaken &
  vliegtuigen kaapten,
  rode jeugdgroepen met mao's rode b[r]oekjes,
  deltawerken, nieuwbouwwijken zoals de bijlmermeer &
  vuilstortplaatsen als de volgermeer,
  koude oorlog &
  opstanden in talloze landen na dekolonisatie & neokolonialisme
  waar de cia e.d. nijver ondermijnde
  en al die complotten smeedde die nu uitmonden in nederlandse troepen voor arabische landen tijdelijke gastarbeiders
  uit zuid-europese landen
  en er emigreerden nog nederlanders naar australia, suidafrica,
  canada en men ging ook steeds verder op vakantie
  want elk jaar was er loonsverhoging
  en meer van dat soort fraais ...
  alles leek veel eenvoudiger &
  duidelijker
  dan NU?