Hersenkikkerdril & duizelingen



Zowel
joden als christenen
weten meestal wel
dat de 'christelijke' bijbel
twee ongelijke delen heeft:
het 'oude' en het 'nieuwe'
testament.

Wellicht
zijn de joden
'lichtelijk' beledigd
dat hun 'heilige' schrift 'oud'
wordt genoemd in vergelijking met
het 'slot' van de 'christelijke' bijbel,
maar beide groepen
hebben over de hebreeuwse bijbel
en het oude testament
altijd gesproken als over hetzelfde werk
onder twee verschillende namen.

Maar ze zijn niet echt helemaal gelijk!

De kenmerkende weidse beweging van actie,
naar het gesproken woord en dan naar
stilte,
ontbreekt in het 'oude' testament der christenen.

Want bij hen, 'de oude heidenen' loopt de beweging
van actie naar stilte, en dan naar spraak ...

Bij de zogenaamde christenen dus verschuift in hun z.g.
'oude testament' de grote profetische verzameling
naar het einde, terwijl in het midden verblijven bij hen
'de boeken van de stilte', waaronder Job, Klaagliederen,
Prediker en Esther.

Als de joden en de christenen hun 'traditioneel' of
'standaard'-materiaal hebben samengevoegd
op zo'n scherp onderscheiden manier,
is het dan ook niet volstrekt duidelijk dat dit
twee verschillende werken opleverde?

De nadruk moet liggen op de manier
waarop de westerse traditie elk vers in hun 'heilige'
geadopteerde (!) geschriften als 'gelijkwaardig'
beschouwde aan elk ander vers, en daardoor
elk boek als 'gelijkwaardig' aan elk ander boek.

Dat heeft 'moderne' critici vaak totaal verblind
voor het belang van de artistieke besluiten
waardoor zo'n tweeduizend jaar geleden
twee verschillende teams van redacteuren
een verzameling van boeken rangschikten
tot twee verschillende canons oftewel
inhoudsopgaven.

Het verhaal over de manier waarop het verschil
tussen de 'hebreeuwse' bijbel en het 'oude' testament
ontstond omvat een hoofdstuk uit de geschiedenis
van de technologie.

In de moslimtraditie werden zowel joden als christenen
'volkeren van het boek' genoemd,
als ereblijk voor de 'goddelijk geinspireerde' geschriften
die voorafgingen aan 'gods openbaringen' van de koran
aan Mohammed.

Gezien de moderne betekenis van het woord 'boek'
zouden de joden echter beter 'het volk van de rol'
genoemd kunne worden.

De christenen zijn het 'volk' van het boek
zoals wij dat kennen.

Het gaat hier dus niet zozeer om een titel of een privilege,
maar om de definitie van een term.

Net zoiets ongeveer als de verschillen tussen 'ouderwets'
handgeschreven dagboek van papier, ingesproken dagboek-
fragmenten op geluidsband en/of electronische verwerking
zoals in myDi: privee, lezerlijst, openbaar, i-mode & HHPC?!

De inhoud kan van alles en nog wat behelzen en de vormen
om vast te leggen verschillen ook nogal wat van elkaar ...

Wat we nu hedentendage een 'rol' noemen is een tekstdrager
die in de eerste eeuwen van het 'christelijke tijdperk'
een boek werd genoemd.

Wat wij nu een 'boek' noemen - gesneden bladzijden die aan
een kant aan elkaar zijn genaaid of gelijmd - heette toendertijd
een 'codex'.

De 'codex', die ergens rond de eerste eeuw van de christelijke
jaartelling werd uitgevonden, werd destijds duidelijk onderscheiden
van een echt 'boek' - dat wil zeggen: van een 'rol' .......

Is het nu duidelijker of mistiger geworden?
Als 'vreemdelingen' en 'buitenlanders' onze myDi verhaaltjes
zouden
lezen, wat zou dan hun reaktie zijn?

Dit bonte mengsel van zieleroersels, ervaringen in werkelijkheid
en/of
fantasie, gedichtjes, popsongs, beschrijvingen
van alles en nog wat:
hoe dat je rangschikken samen met de diverse
reacties op elkaar?

De heidense literaire elite van het Romeinse Wereldrijk
rond de z.g.
Middellandse Zee, de conservatieven van toen,
keken op dezelfde manier
tegen de codex aan als sommige mensen nu
tegen electronische uitgaven!

Ze waren ook toen al vaak of meestal gehecht
aan de oude vormen en
namen slechts heel schoorvoetend de nieuwe over.
{Plankjes honingwas?}

Ook de joden, die al eeuwenlang de rol hadden gebrukt,
veranderden
nauwelijks sneller.
Zij hebben zelfs tot op heden de rol behouden
voor ceremoniele doeleinden.

De 'heidense christenen' van het Romeinse Rijk -
vaak een slecht opgeleide groep uit de lagere klassen,
zonder een wereldse literatuur die
behouden moest worden en, als nieuw geloof,
ook zonder al teveel
'heilige tradities' (veelal ook vaak al of niet
voormalige slaven) -
nam het nieuwe instrument direct en
overal 'ter wereld' over.

De codex zou zelfs best wel eens hun 'uitvinding' kunnen zijn.

Maar wie hem ook uitvond, de gretige wijze
waarop het christendom hem
overnam gaf de nieuwe religie een technologisch
voordeel dat ook
ongetwijfeld bijdroeg aan
de verspreiding ervan.

Het nieuwe medium had echter ook
een geheel eigen boodschap.
Toen de kleinere codices geleidelijk aan
het veld moesten ruimen
voor grotere, deed zich voor het eerst
de mogelijkheid voor om
alle joodse geschriften
in een 'tekst-container'
op te nemen .......

Omdat de standaardrol van negentig centimeter
geen werk kon bevatten
dat langer was dan het boek Jesaja,
werden de verschillende werken
die later de hebreeuwse bijbel zouden vormen
altijd apart bewaard:
veel rollen in veel
opslagkruiken .............

{zie ook Jericho, Qumran & Ein Geddi!}!

Door de samenstellende delen fysiek verplaatsbaar te houden,
neigden
de oudere opslagsystemen ernaar ze ook geestelijk
verplaatsbaar te houden en elke neiging om ze in een enkele,
grote, gesloten anthologie
uit te geven,
te dwarsbomen?

Zodoende kenden de zogenaamde 'heidense/grieks/christelijke'
rooms-katholieke (?) geschriften,
hoewel ze ook een anthologie vormden, een
ander verhaal, omdat ze het licht zagen op het moment
dat ook de codex
werd geboren ...

Hoogstwaarschijnlijk bevinden wij ons nu op dit moment
in een bijna
'soortgelijke' situatie met 'revolutionair potentieel'
als in die tijden, of ook
wel ten tijde van het op gang komen van de boekdrukkunst
en andere
'massamedia'?

Grote massa's verpauperende mensen
over heel de wereld verspreid,
die geconfronteerd worden met allerlei
'nieuwe massamedia' in een
'global village' waar iedereen constant
'on the move' is, zowel geestelijk
als lichamelijk?

Processen
die ooit miljoenen jaren in beslag namen,
gingen zich afspelen binnen duizenden, honderden en tientallen jaren.
Tot op de dag van vandaag waar we 'permanente revoluties'
constant mee-
maken
...

Is onze geest
nog in staat om al die steeds snellere veranderingen
bij te benen?

Hier
zijn we
dan weer samengekomen
voor de
zoveelste keer:
lichaam, geest en
omgeving
...
Geloof, hoop en liefde?
Overleven
door middelen te leren hanteren om
ons naar een 'gezamenlijk' doel
te brengen?

Ik
hou er
maar weer eens
even mee op gaap!
want het duizelt mij
in mijn lichaam
en in het hoofd
& de kop:
bah!
kan ik er nog tegenop
verward
of wordt het mij allemaal
gemeen
teveel ...?
nahnah
Ik heb geen overzicht meer
verdrietig
over het geheel,
cool!
de zenuwen gieren mij
erg vrolijk
door de keel:
knipoog
tijd voor de placebo/antihonger
vrolijk
pil,
liefdesverdriet
eten & drinken
verliefd
is wat ik wil bah! voor ik uitbarst in
gaap!
een gil
gemeen
ik tril:
nahnah
waar is mijn bril?
cool!
Hersenkikkerdril:
verliefd

kick onder bil! knipoog



Goodbye




Ch@i
13 mrt 2004 - bewerkt op 28 nov 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende