Herinnering & geheugenverlies?

Goede herinneringen wijzen in de goede richting. We kennen allemaal de ervaring in tijden van verdriet, mislukking en zorgen dat het de goede herinneringen zijn die ons nieuw vertrouwen en hoop geven. Als de nacht duister is en alles er zwart en schrikaanjagend uitziet, kunnen we blijven hopen op een heldere, nieuwe dag omdat we al eerder een heldere dag hebben beleefd. Onze hoop is gebouwd op onze herinneringen. Zonder herinneringen geen verwachtingen. We realiseren ons niet altijd dat goede herinneringen behoren tot de beste dingen die we elkaar kunnen geven: vriendelijke woorden, tekens van genegenheid, sympathieke gebaren, vredige stiltes en opwekkende feesten. Destijds leken ze misschien allemaal vanzelfsprekend, gewoon en zonder veel consequenties, maar in de vorm van herinneringen kunnen ze onze redding zijn midden in verwarring, angst en duisternis. Wanneer we spreken van richting gevende herinneringen, hebben we het niet uitsluitend over het bewust ophalen van of expliciet nadenken over gebeurtenissen uit het verleden. In feite leiden onze meeste herinneringen ons op een manier die aan de reflectie voorafgaat.

Ze zijn vlees en bloed in ons geworden. Onze herinneringen aan trouw, liefde, aanvaarding, vergeving, vertrouwen en verwachting dringen zo diep in ons wezen door dat we inderdaad onze herinneringen worden. Het feit dat we leven, dat ons hart klopt, ons bloed stroomt, onze longen ademen, is een levende herinnering aan alle goede zorgen die naar ons zijn uitgegaan. Het zijn in de eerste plaats zulke vleesgeworden, levende herinneringen die ons door donkere momenten heen dragen en ons hoop geven. Deze herinneringen kunnen in ons normale, alledaagse leven onder de oppervlakte sluimeren, maar in tijden van crisis onthullen ze vaak hun grote vernieuwende kracht. Op deze bewuste en onbewuste herinneringen hebben de grote profeten uit de geschiedenis een beroep gedaan. De profeten van Israël hebben hun volk allereerst de richting aangewezen door aan het verleden te herinneren. Hoor maar hoe Mosjeh zijn volk richting geeft: