help!

mijn adem stokte toen mijn moeder vertelde wat er was gebeurt. toen ze zei dat ze slecht nieuws had, en dat ze dat liever niet aan mijn zusje wilde vertellen wist ik natuurlijk al dat er iets goed mis was. zenuwachtig zat ik op de bank toen ze het vertelde.
mijn nicht van 18 had geprobeerd zelfmoord te plegen en dat was er nog bijna gelukt ook.dronken met veel te veel medicijnen heeft een kamergenoot haar bewusteloos op de grond gevonden.ze ligt nu in het ziekenhuis en is nog helemaal in shock.net zoals de rest van de familie. natuurlijk heb ik wel eens van die verhalen gehort, maar nog nooit was het zo dichtbij.
daar reken je niet op, natuurlijk niet!
ik zag mijn nicht niet zo vaak nou ja zeg maar bijna nooit 2 x per jaar ofzo. en alsnog begrijp ik niet waarom ik niet gezien heb dat ze zo ongelukkig is. zo iets heb je wel door. toch? nou ja misschien is was dat voor mij iets moeilijker omdat ik haar dus niet zo vaak zag.maar wat dacht je van haar broer of haar moeder en vader? toen zij hoorde dat ze had geprobeerd zelfmoord te plegen voelde ze zich heel schuldig. misschien omdat ze het nooit door hebben gehad dat ze ongelukkig was.of omdat ze het juist door hebben gehad en er niet met haar over gepraat hebben.
na dat mijn moeder het slechte nieuws verteld had moest ze huilen, ik troosten haar en ging daarna naar boven.
om na te denken over wat ze had verteld