Hedonistisch Manifest?

Het regent!
Boodschappenlijstje is in de maak.

Janosch droomt.
Shi vast en Ik leeft net als ik
in een soort van 'limbo' voor het moment?!

myDi schrijft zichzelf op
in 'variaties van ups & downs' .............

't Lijkt
wel een soort
van 'neo-bijbel':
vol wisselvalligheden tussen
droom & bedrog,
geboorte en versterven dus: 'daartussenin
vanallesennogwat' ...

Me & myself, we & us:
komisch drama van 'halfgoden en
halfduivels'?
Morgen dan maar stofzuigen, de was doen
(op 'nachtstroom'knipoog .......
Moet toch eigenlijk vandaag naar Dinah (oudtante)
of Aldi, Boni ofzo?
Waar ben je Mordechai?
Hier Heer!
Schrijf nog maar even wat op voordat
andere inspiraties opdoemen?
OK!

De instructies die de knecht geeft
aan de god van zijn heer zijn
opvallend gedetailleerd?
Niemand heeft, tot op dit moment in
ons myDi verhaal
over ons en de heer god,
zelfs niet bij benadering
de heer zo lopen commanderen!
De knecht is beleefd
bij zijn onderhandelingen met de heer,
maar hij schaamt zich niet
om hem opdrachten te geven!

Het is alsof hij denkt
dat hij te maken heeft met een ander wezen
dan het verheven en heerszuchtige baasje
dat we bezig
hebben gezien
met Avraham, Noach &
Adam?

Waar blijft NU degene die zich bezighoudt met
kolossale
oppervlakten
en eeuwigheden en die als hij beledigd wordt
vuur en zwavel uit de hemel
naar beneden stuurt?

De oude Mesopotamische godsdienst kende wel
een soort van god
met wie onderhandelingen op dit niveau en
op deze manier
gebruikelijk waren ...
Dat was de persoonlijke god,
die gewoonlijk genoemd werd bij de naam
van zijn client:
dat wil zeggen 'de god van X', de god van Y en
van Z enzovoorts.

Maar die macht van zo'n persoonlijke god
was klein,
hoewel zijn verantwoordelijkheid
voor zijn vereerder/client groot was!

Niets in het leven van de devote client was
te klein,
te nederig of te alledaags om onder de aandacht
van de god
gebracht te worden,
want hij was een god zonder
andere verantwoordelijkheden!

Avrahams knecht weet dat zijn meester een god vereert
die JAHWEH genoemd wordt,
'de Heer',
maar hij vindt het gepast om hem
dubbel aan te spreken:

"Heer YHWH, God van mij meester Avraham."

Deze tweede benaming,
die in onze ogen alleen aangeeft wie Avraham vereert,
geeft in feite iets anders aan
in de ogen van Avrahams knecht:
het geeft de man aan voor wie deze god
bij uitstek verantwoordelijk is.

Het duidt op een beperking
die huidige erfgenamen van de joodse of christelijke traditie
niet meer horen als zij zeggen:
"Mijn God" of "Onze God".

Die woorden betekenen nu niet meer dat de genoemde God
alleen voor 'mij' of 'ons'
functioneel goddelijk is!

In de polytheistische Mesopotamische godsdiensten van voor
de opkomst van Israel waren
sommige goden functioneel goddelijk voor iedereen,
maar anderen niet!

Het Israelische monotheisme lijkt ontstaan te zijn
als een samensmelting van kenmerken
die het polytheisme had toegeschreven aan
diverse goddelijke persoonlijkheden ...

Nu, na het einde van de '20ste' eeuw,
erg laat in de geschiedenis van het monotheisme,
is deze samensmelting zo gewoon geworden
dat wij het niet gek meer vinden om
over een wezen wiens verkondigde macht
en domeinen het menselijk bezit te boven gaan,
te spreken in termen van bezit.

Genesis 24 laat ons een extreem vroege vorm van deze
samensmelting zien ..............

Wanneer Avraham de Heer beschreven heeft
als de functionele Kana'anitische EL
en hem opdracht geeft mee te werken
{of tenminste vol vertrouwen voorspelt
dat hij zal meewerken}
aan taken die beter zouden passen bij de
Mesopotamische persoonlijke goden,
trekt hij een gedenkwaardige conclusie uit zijn eigen
religieuze ervaring!

Hij concludeert dat EL voor hem zal handelen
alsof hij een persoonlijke god is.

Zo creeert Avraham iets nieuws in religieus opzicht!

Of hij dat doet door de dingen bewust te combineren
of zich gewoon vergist in de benaming,
kunnen we niet weten ...

Het is zeker wel voorstelbaar dat nomaden
die van Mesoptamia naar Kana'an trekken
'per vergissing'
de persoonlijke god van de streek
die zij verlaten hadden,
vereenzelvigden met de hoge god van de streek
waar zij aangekomen waren ...

Wij kunnen slechts achteraf opmerken
dat toen het monotheisme opkwam in Israel,
de God van Israel kenmerken combineerde
die anders het beste beschreven kunnen worden
als die van de Kana'anitische EL en de
Mesopotamische persoonlijke god.

Of, om de termen te gebruiken van
sommige myDi dagboekaniers:
kheb geenidee waar deze l*lsmoesjes heengaan
met dit k*tverhaal?

Anyway,
in deze oeroude episode van
de eerste 'oorspronkelijke dagboekaniers'
is het Avrahams knecht en niet Avraham zelf
die de combinatie met zoveel woorden maakt
door zijn manier van
'bidden' .......

Remember Hammurabi & Achnaton?
Ram & Krishna etcetera?
Elders zijn er ook nog talloze mogelijkheden en
versmeltingen te over!

Hoe dan ook, om het maar zo eenvoudig mogelijk
te houden:
het teken van de directe aanspreekvorm,
"O" zoals in "O Heer",
staat niet in het Hebreeuws!
Zo is "O HEER, God van mijn meester Avraham"
een vertaling van
een frase die ook met "O Heer, o god van mijn meester
Avraham"
vertaald zou kunnen worden.
De tweede mogelijkheid geeft misschien beter weer
wat er gebeurt:
twee oorspronkelijk verschillende godheden
worden tegelijkertijd
aangesproken met de suggestie dat zij nu
gelijkgesteld kunnen worden ...

Aan het goddelijke personage
zoals wij dat tot nu toe hebben gezien in
voorgaande verhaaltjes,
{de versmelting van JAHWEH, ELOHIEM en
de slangachtige vernietiger}
wordt nu een 'vierde personage' en
persoonlijkheid toegevoegd!

Deze 'nieuwkomer' is een persoonlijke god,
een bescheiden, hulpvaardige godheid,
vergelijkbaar met een patroonheilige of een
beschermengel,
aan wie je een bescheiden taak kunt toevertrouwen
zoals het vinden van een geschikte vrouw
voor uw zoon, of,
indien gewenst:
een veelbelovende echtgenoot
voor uw dochter ..............

Whatever you want
(happiness & satisfaction,
luck & lots of money?),
het is in twee opzichten veelbetekenend
dat het Avrahams knecht is
die zich richt tot Avrahams
persoonlijke god ...

Aan de ene kant wordt de steun van
dit hulpvaardige personage gezocht
voor een boodschap die is gedelegeerd
aan een knecht!

Aan de andere kant is Avraham
niet meer de enige,
zo hij dat al ooit was,
die kan spreken
met Avrahams God!

Avrahams knecht heeft ook toegang?!!

Door dit soort verschuivingen,
wanneer de een spreekt over de god van een ander,
verandert een godsdienst ...

Sommige veranderingen voltrekken zich met opzet,
andere toevallig!

Op soortgelijke manieren gebeuren
allerlei culturele en persoonlijke
veranderingen en 'versmeltingen'
in ons eigen leven
door de jaren heen
nog steeds:
de Autoriteit van Ouders
en hun goden of 'afgoden',
de Macht van de Kerken en de Sekten,
de ogenschijnlijke Kracht van Politieke Partijen
& "Peergroups" en de diverse invloeden
vanuit
Achterbuurten & Villawijken ...

Als Avrahams Knecht zich tot God richt
met de woorden:
"O, Heer. o god van mijn meester Avraham",
moeten we beseffen dat de tweede naam
meer zegt over de godheid
dan over Avraham!

De benaming 'god van Avraham' dient niet zozeer
om Avraham
onder de aanbidders van god te scharen,
als wel om de loyaliteit en verantwoordelijkheid
van de god van Avraham
te beperken ...

In onze diverse myDi verhalen
van allerhande dagboekaniers
gaat het niet zozeer om het feitelijke historische
realistische proces
van de samensmelting van de talrijke
(vier of veertig?) godheden ...

Hoe interessant dat proces ook is
voor eventuele 'wetenschappers',
het is geen voorwaarde om te bewijzen
dat dit soort elementen
inderdaad samengaan in de persoonlijkheid van de vele
protagonisten of hoofdrolspelers
en antagonisten of tegenspelers
in Genesis
of "Hedendaagse Toneelspelers" zoals we
kunnen tegenkomen o.a.
in Religie, Politiek,
Hedonisme of 'andere vormen' van
'tijdelijke waanzin' .......

De 'Heer' God is volgens de Verhalen die over Hem
of Haar verteld worden,
zowel de schepper van de wereld (Vader & Moeder)
als de vernietiger (Satan & Feeks) ervan,
op een willekeurig moment en naar zijn/haar eigen
goed{of slecht}-
dunken ..............

Het lot van de volkeren ligt in zijn/haar handen
{denk aan Sdom & Santorini, Herculanum/Pompei & DinoDoom/Hirosjima?!},
maar ook
evenzogoed kan hij/zij zich 'verlagen' of 'incarneren' voor ons
tot directe bemoeienis met
het prive-leven van
het individu ...

Aan het begin van de cycli over Adam, Noach & Avraham
behoorden 'zij' de 'Heer' toe;
aan het eind ervan behoort de "Heer" aan hen & ons toe:
zij en wij handelen tenminste soms
op mysterieuze wijze
alsof dat zo is?

Zulke momenten doen zich voor bijvoorbeeld
als Avrahams knecht
de Heer voor het eerst aanspreekt met 'van Avraham' en zo
de Heer in feite
op een boodschap wordt uitgestuurd!

Nadat 'de natuur' of 'god' geprobeerd heeft macht te krijgen
over onze seksuele potentie
en alle daaruit voortvloeiende zaken,
zien we nu dat wij mensen constant proberen
om het heft in eigen individuele handen,
knuisten en vuisten te nemen, al of niet onder het
aanroepen van
de Naam van deze of gene .......

Waarvan Nota & Akte!

Het regent nog steeds en ik heb er voor het moment genoeg van!
Groet & beste wensen aan alle myDi mensen!

Goodbye van
Ch@i
Alsvanouds
etcetera
enzovoorts
~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~
19 mrt 2004 - bewerkt op 01 dec 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende