He is only thirtythree (33) and I love{d} him so!!

Voor joods-christelijke, adoptianistische & modalistische gelovigen was de geloofsbelijdenis van Nicea toch echter ietwat teveel geworteld in filosofische onderscheidingen die echt niet in de Schriften voorkwamen ...

Stellen we nu de vraag naar de continuiteit tussen Yehosjoea, de gnosis van de gnostici en het dogma van "G ds drievoudigheid", dan moeten we een belangrijke discontinuieteit tussen Yesjoea en 'de gnosis' constateren. Ook al waren er gnostische groepen die aan het z.g. "Oude Testament" 'n zeker belang zijn
blijven toekennen, toch sneden gnostici Yesjoe haNatsri aka haMasjiach in verschillende gradaties van z'n
oudtestamentische en joodse achtergrond af. Hoewel er blijkens de oudtestamentische en vroegjoodse boeken een meervoud in de 'ene g d' is, gingen de gnostici veel verder en introduceerden zij een tegen-stelling tussen een lagere en een hogere "God"! Zij meenden dat JC's prediking inhield hoe de ziel van 'n
mens kan terugkeren naar de hemel van 'de hoge God' waaruit zij ooit was 'gevallen'? Hierin is duidelijk de invloed van de platoonse filosofie te herkennen: we zien hierin een hellenistische interpretatie en aan-passing van Yehosjoea's eigentijdse joodse prediking van 'de komst van het hemelse koninkrijk van g d'.

Ten aanzien van het katholieke christendom is het niet eenvoudig om de continuiteit of discontinuiteit van
en tussen Yesjoea & 't latere dogma van "Gods drievoudigheid" vast te stellen. In ieder geval was Yesjoe geen filosofisch geschoolde theoloog die dacht in hoogvliegende categorieen van de eeuwigheid & de tijd.

Een probleem is dat het nu allang niet meer met volkomen zekerheid is te achterhalen hoe hij zichzelf nu eigenlijk precies zag: we mogen aannemen dat hij zichzelf beschouwde als 'mensenzoon', als "masjiach"
en als "'g ds zoon'", waarbij zeker moet worden opgemerkt dat ook de titel "'g ds zoon'" op verschillende
manieren kan worden opgevat! Als 'JC' zichzelf inderdaad beschouwde als de mensenzoon, dan betekent dit dat hij leefde in het besef dat hij 'uit de hemel kwam' [het is niet helemaal gans en gaar duidelijk wie nu eigenlijk zijn 'aardse vader' is geweest?]! De Mensenzoon was immers een 'hemelse gestalte'?! In dat
geval kan worden aangenomen dat "Jezus" een besef van zijn hemelse pre-existentie heeft gehad, al of niet in droomtaal, visioenen, hallucinaties, dichterlijke vrijheden, ontdekkingen & 'bergveldredes' etcetera.

Als hij zichzelf ook beschouwde als 'zoon van g d', dan kan dit worden opgevat als EEN van de zonen g ds,
de engelen, in wier midden hij "DE" zoon van 'g d' bij uitstek was? Ook deze titel wijst dan op Yehosjoea's
'hemelse herkomst' {wat dat ook moge betekenen?}! Het is de vraag of hij zich ook heeft ge zien als de
"HEER", en dus 'als g d': ook dit is allang niet meer met zekerheid te achterhalen, maar gezien de opeen-stapeling van [al die] andere titels die hij al had ~ Mensenzoon, Masjiach of Christus & Zoon van G d ~ is
't niet waarschijnlijk; veel geleerden zullen zeggen dat het uitgesloten is. Maar wel zien we dat hij al in de vroegste schriftelijke getuigenissen, die in 't z.g. Nieuwe Testament bewaard zijn gebleven, in termen van de "HEER" & "G d" werd beschreven? Al eerder en vaker constateerden we dat Yehosjoea in ieder geval wel
die indruk heeft nagelaten. Als Yesjoea als de zoon van g d ook nog eens zo nu en dan tevens g ds logos
& de HEER kan worden genoemd, dan was hij niet alleen maar pre-existent, 'onzichtbaar/komende/zijnde
aanwezig/scheppend/bezielend', maar ook 'geestg d' ['zoon'] naast ['schepperg d'] 'vader', 'in ons allen'.

Ik kan in alle religie, filosofie, godsdienst, politiek/wetenschap wel plus- & minpunten vinden die ik lijk te snappen of af te wijzen zo nu & dan: dat hangt af van m'n gevoelsstemming, uurhumeur & dag~ & nacht- humor. Het blijft boeien om erover te lezen, te schrijven, te praten & mee te leven elk etmaal opnieuw ...