HaSela: de Rots - Petra = karaktervorming


Drieduizend jaar vol
veranderingen van letterlijke
in figuurlijke taal ...

myDi-bijbelboekenschrijvers wisten
heel goed het verschil tussen
die twee .......


Als Moshe zingt:
"De
ROTS! -
zijn werk is volkomen!"
in Deut 32:4, dan weten we
- en we weten dat hij het weet -
dat hij niet letterlijk bedoelt
dat de Heer een
ROTS
is.
Maar al begrijpen de bijbelse schrijvers,
dekselse kerels{!},
wat het betekent om over God te spreken,
ze doen dat niettemin zelden;
ze uiten zich tenminste vaak niet figuurlijk
waar een eigentijdse godsdienstige spreker
dat wel zou doen .
............


In hun ogen
moeten de schepping en de vernietiging van de wereld
letterlijk worden genomen,
evenals de 'splijting' van de Rode Zee en het 'manna' in de woestijn
en de 'donder' en de 'aardbeving' bij
de berg Sinai!

En
bovenal
is het verbond
tussen de Heer en Avraham
een letterlijke en niet een figuurlijke
overeenkomst.
Als Israel Gods instructies tot een genocide nauwgezet uitvoert
en bovendien nooit met vreemde goden koketteert,
zal Israel letterlijk een land krijgen
{waar weliswaar alleen figuurlijk melk en honing vloeit?!}
...
Wijkt Israel af van die militaire instructies en/of flirt het
met Ba'al of Kemos of Dagon,
dan zal Israel letterlijk,
niet figuurlijk,
prijsgegeven worden aan de genocide
door de 'handen'
van G D
...

Tegen deze
achtergrond gebruikt de Heer
niet simpelweg een literaire stijlfiguur als hij David belooft
dat hij een vader voor Salomo zal zijn
en dat Salomo een zoon voor hem zal zijn,
geen stijlfiguur voor een kortstondig effect zoals in "De
ROTS! -
Zijn werk is
volkomen!"
...

Hij kondigt een echte
verandering aan in zijn verhouding
met deze ene echte menselijke familie,
namelijk die van David,
en hij spreekt slechts metaforisch over die verandering -
dat wil zeggen door een langdurige vergelijking
met iets wat niet
zichzelf is.

Als
G D
in
GENESIS
zegt
dat de mens zijn beeld is,
bedoelt hij niet dat het woord
beeld

een metafoor moet zijn voor de echte verhouding
tussen hem en de mens.
Nee,
de verhouding tussen origineel en kopie IS hun
echte verhouding,
een verhouding die even echt is,
zij het op een andere manier,
als een vader/zoon-verhouding die twee mensen kunnen hebben
of ouder/kind {m/v?!}
..............

In het dagelijkse
spraakgebruik zeggen we soms,
met een metafoor,
dat een zoon het beeld is van zijn vader.
Vader/zoon is de benaming van de echte verhouding:
origineel/kopie is de benaming van de
metaforische
verhouding ...

In 2 SAM 7 worden de paren omgekeerd.
G*D
zegt, met een metafoor, dat een kopie
(SJLOMO)
de zoon van zijn origineel
(G D)
zal worden!
Salomo, die net als iedereen echt het
beeld van zijn origineel is,
zal daarom metaforisch
de zoon van het origineel
zijn
.......

In de analyse
klinkt dit ingewikkelder
dan in de uitvoering?
Een metafoor is altijd een poging om de taal uit te werken.
Als geen van de 'juiste' manieren om iets te zeggen
toereikend is,
kiezen we een 'verkeerde' manier
om toegang te krijgen
tot de diepere juistheid
die we verlangen!

Voor Shakespeares Hamlet
is de dood,
in de vertaling van Gerrit Komrij, 'dat onontdekte land
van welks begrenzing/geen reiziger ooit keert'.
Natuurlijk is de dood niet echt
een onontdekt land:
de dood is helemaal geen land!
Maar door er zo over te spreken kan Hamlet uitdrukking geven
aan zijn angst
en zich verbazen in het aangezicht
van de dood.

Vaderschap
als een metafoor
breidt Gods kennis over zichzelf uit
en stelt hem in staat te ontsnappen aan het dilemma
waarvoor hij zich door het verbond met Israel
geplaatst ziet.
Hij moet de straf wel geven
die hij gezworen heeft te geven.
Maar wat dan?
Vaderschap is het begin van een antwoord op die vraag?!
G*D kan het verbond niet veranderen,
maar zichzelf kan hij
veranderen!

In deze eerste poging van de Heer
om in vaderlijke termen te spreken over zijn verhouding
met Davids familie zegt hij:
"Wanneer [Salomo] onrecht doet,
zal ik hem kastijden met een roede van mensen
en met kwellingen van stervelingen.
Maar mijn gunst zal van hem
niet wijken (...)"

De intrekking
van zijn gunst
- de verbreking van het verbond,
een definitieve scheiding -
is precies wat G*D moet doen
zolang hij de verhouding met Israel uitsluitend als
een verbond blijft zien?!
Maar plotseling zegt hij dat hij dat niet zal doen voor SALOMO en
Davids latere nakomelingen;
hij zal niet de rol aannemen van een verontwaardigde,
goddelijke verbondspartner,
maar in plaats daarvan
een heel andere,
quasi-menselijke rol van
'strenge vader'.

Hoe streng
een vader ook is,
hij weet dat zijn zoon altijd zijn zoon zal zijn.
Overeenkomsten kunnen worden herroepen,
maar vaderschap niet.
Onherroepelijkheid is het eerste aspect van vaderschap
dat de Heer
nodig heeft
.............

Onherroepelijkheid
is nog maar het begin!
Als de Heer over zichzelf spreekt tegen de 'late profeten',
aan wie we in de volgende myDidagen aandacht
kunnen besteden, zal hij een metaforische moeder in zichzelf ontdekken
net zoals hij hier de vader
in zichzelf ontdekt?!!

We zien hier
een deur die niet wagenwijd open wordt gegooid
maar slechts op een kier wordt gezet,
en de kracht die duwt
heet David!

ZO is er een wisselwerking
tussen plot en personage in de Bijbel.
David is niet gewoon een meedogenloze moordenaar en
een groot leider,
hij is ook een gepassioneerd minnaar,
een ijverige en trouwe vriend,
en als dichter en musicus is hij ontroerend en lyrisch
op een verheven manier ........

Waarom zou G*D NIET van David gaan houden?
Dat doet immers bijna iedereen?!
Maar waarom neemt G*D dan DAVID niet als zoon aan in plaats van
SJLOMO?

Misschien omdat het geschenk aan de zoon in zekere zin
een overwinning op de dood van de vader is ...!

Als Nathan het orakel van de Heer doorgeeft aan David,
staat David 's nachts op,
gaat de tent van de Heer binnen en
spreekt vertrouwelijk met hem:


"Wat ben ik, Heer G*D,
en wat is mijn familie,
dat u mij zover gebracht hebt?
Maar dit leek nog te weinig voor u, Heer G*D;
daarom hebt u aangaande het huis van uw knecht
ook gesproken voor de toekomst.
Moge dit de wet voor het volk zijn, Heer G*D.
Wat kan David nog meer tot u zeggen?
U kent uw knecht, Heer G*D.
Ter wille van uw woord en naar uw hart hebt u deze grote dingen gedaan
en aan uw knecht bekend gemaakt."


{2SAM 7:18-21}

David weet hoe hij G*D moet raken,
maar G*D weet ook hoe hij
David moet
raken
...?!

liefdesverdriet
vrolijkknipoogerg vrolijkcool!verdrietignahnahbah!gaap!verwardgemeen
verliefdverliefd
gemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkknipoogvrolijk
liefdesverdriet
PS
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Vanaf het begin af aan
gaan deze myDi-verhalen van duizenden jaren geleden
ook tegelijkertijd over ieder van ons: puur menselijke
eigenschappen en mogelijkheden
die we in ons dagelijkse
myDi-leven
al of niet tot ontplooiing
kunnen brengen?!
De keus is aan ieder van ons
{elohiem}: in
potentie allen kinderen
van g d
...

engel
18 apr 2004 - bewerkt op 08 dec 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende