harig potje = mydia: tijd vliegt zo steeds sneller


Eindelijk
't laatste deel
van Harry Potter uitgelezen.
Het is eigenlijk net zoiets als al
die andere mydibijbelverhalen over
"Oude Testament" & Yehosjoea haNatsri aka haMasjiach.
Een mensenkind wordt geboren onder moeilijke omstandigheden
en heeft alle daaropvolgende jaren hard nodig om er nog iets van te kunnen snappen:
baby-, peuter-, kleuter-, kinder-, puber- & daaropvolgende overgangstijden zijn onwaarschijnlijk spannend om te ontdekken waar 't leven eigenlijk gaat: aan het einde van dit uebervette
'mydibijbelverhaal' komt het, zoals gebruikelijk, tot een soort apocalyps,
de 'eindstrijd' tussen go{e}d en
kwaad om het 'leven
na dit leven'
mogelijk te
maken.

In
die afschuwelijke
oorlogstijden vinden er
de vreselijkste gebeurtenissen plaats
omgeven door mysteries, geheimenissen, duistere machten & strijdende krachten.
Ieder mensenkind bijna, als 'n Elckerlyc in myDiAlledagsland, komt dan ook
gedurende alle jaren na de wonderbaarlijke geboorte
voor de taak te staan om er iets van te
proberen te snappen,
waarom &
hoe?
En
dat valt
om den drommel
meestal dan ook helemaal
niet mee: waarom heb ik juist
DEZE
ouders & opvoeders?
Waarom behandelen 'ze me zo'?

Ben ik de enige die 'zoiets moet ondergaan'?
Waarom doen ze 'zo vreselijke afschuwelijk pijnlijk
& ondraagbaar gemeen
tegen mij'?

En
langzamerhand, in
de loop van
die volgende tientallen jaren komt er stapje
voor stapje wat meer licht in die duisternis via al die spannende mydiverhalen!
Je duikt als het ware onder in een andere tijd op een andere plaats en
ondergaat samen met de hoofdpersoon & zijn/haar vrienden de
wisselvalligheden en wedstrijden des levens met de aller~
gekste regels, ontmoetingen, fabulaties, verzinsels,
vreemde hersenspinsels, dromen en
visioenen, allemaal voor
'het goede
doel'!

In
het geval
van die allereerste
oermydiverhalen is er meteen
al sprake van onoplosbare onduidelijkheden
aangaande het ontstaan van heelal, tijd en ruimte:
wat is dat voor een vreemde hoogstmerkwaardige 'geest van g d' die over de wateren zweeft?
Was dat voor of na de ene of andere 'oerknal', 'goden~ & godinnenbal', waterstof en licht, rots & steen?
We weten het allemaal [helemaal] niet & 't blijft voorlopig dan ook nog vooral bij gissingen & vragen!
De 'aarde' & 'de hemelen' waren vreselijk 'woest & leeg', 'alles' was nogal 'donker & nat',
maar de ene of andere hoogstmerkwaardige 'geest van go{e}d' zweeft daar
in 't rond, 'n soort van 'bewustzijn' of 'bewustwording' & 'ontdekking'.
Dat OER~IETS zegt 'licht' & er was licht, 'oogverblindend
oerlicht', en zo gaat 't oermydiverhaal dan verder
met scheiding tussen duisternis & licht, dagen
en nachten, die onverwijld gepaard gaan
met verbalisaties: natjes & droogjes,
koepels & gewelven, verdampend
oceanen, regenbuien, beken,
rivieren en
zeeen
~~~

DAT
gaat dus
zo bij wijze
van spreken, vertellen EN
schrijven enkele honderden, duizenden &
miljoenen jaren door terwijl er absoluut de allergekste 'gebeurtenissen' & 'gewaarwordingen'
alsmaarweer BLIJVEN plaatsvinden: men ziet, hoort, voelt, merkt & ondergaat 'al dat gedoe' alsof je er helemaal zelf deel van uitmaakt en er 'schuld' aan hebt of 'er iets aan kunt doen'?!
Dromen en visioenen onder invloed van oververmoeidheid & psychedelicatessen
alsof 't niets is en de vlam in de hersenpan vliegt terwijl jij 'alles'
a.h.w. [bij wijze van horen, zien & ondergaan] 'meemaakt',
'davincicodes kraakt', 'tiengebodenmaakt' en wat al
niet in de loop van tienduizenden jaren van
mimiek & gebaren, taal~ & spraak~
ontwikkelingen: wrede ervaringen
en de meest vreemde & gekke
vermoedens & 'ervaringen':
kortom ~ "UT" kanniet
op & gaat maar
steeds verder
door
...

En
met die
mensenzoon van zo'n
paar duizend jaar laten was
"UT" ook al 'net zoiets' als 't
'later' zou worden met Harry Potter:
hoogstmerkwaardige avonturen, het onverwijld
liggen & leggen in luren met alle geuren & kleuren
van uebervet rijke fantastische gebeurtenissen 'als betrof het'
't 'normale', 'gewone' & 'echte'
mydimensenleven
...

Maar
ook daar
komen we vast
en zeker straks en
of later wel weer eens
op terug: er schijnen nogal wat
mydiertjes te zijn die wat moeite hebben
met 't concentreren op 'n tekst [of zelfs gewone woorden]?
Wat staat daar nou? Wat is dat voor onzin?
Gaat 't {n}ergens over"?
Zoiets geks heb ik
NOG NOOIT
gezien!

Mijn
advies is
en blijft dus:
kijk naar je eigen!
Als je go{e}d in die spiegel kijkt
[of in de ogen van een ander als dat zo nu en dan wel even zou mogen!]
dan zie je als het ware meestal 'vanzelf' wel op den duur 'waarover 't gaat',
wie leest & wie praat [of wat daar voor doorgaat?]!
Gewoon stug doorgaan met uitproberen en
'iets bijleren', beweren & tegenspreken!
En voordat je het weet is ook jouw
eigen leven een soort van HP~
avontuur met alles erop
en eran & zie je wat
je kan & niet kan
wel uit eigen
ervaring &
beleving
...
blozen
engel
cool!
knipoog
liefdesverdriet
verliefd
29 sep 2007 - bewerkt op 08 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende