harig mydipotje?
OOK
de mydivrouwtjesmuis
blijkt seksueel dubbel geaard?
De seksuele geaardheid van muizen blijkt bijzonder flexibel:
in elk vrouwtje lijkt tevens een mannetje te schuilen,
zij het slapend!
Vrouwen
komen eveneens van Mars,
zo liet 't wetenschapsblad Nature gisteren in een online publicatie weten.
Daarmee vatte het bondig samen dat muizen verre van eenkennig zijn
in hun seksuele voorkeur en paargedrag:
'n kleine ingreep zorgt ervoor
dat vrouwtjesmuizen zich als
mannetjes gaan
gedragen.
Of
de muis
ook model staat voor andere zoogdieren,
leert het onderzoek van Amerikaanse biologen niet.
Wel laat het zien dat seksuele geaardheid niet onveranderlijk verankerd ligt
in mydimuizenhersenen.
Tot nu toe
was de gangbare gedachte
dat seksuele voorkeur en gedrag onder invloed van geslachts~
hormonen al tijdens de vroege ontwikkeling
cerebraal werden ingekerfd.
Zo zit het dus niet.
Seksuele opwinding en bijbehorend gedrag blijken
vooral in gang te worden gezet door geurstoffen [feromonen] van een muizenpassant?
Bij 't waarnemen van 'n man stelt de vrouwtjesmuis zich ontvankelijk op,
of juist agressief en afhoudend
als ze net kroost heeft!
Maar
als die neus
voor mannengeur onklaar is gemaakt,
dan laat het vrouwtje alle reserves varen
en krijgt ze zelf ook de neiging om 'n soortgenoot
~ mannetje of vrouwtje ~
te besnuffelen en te
beklimmen.
Het
is alsof
de sluimerende mannenmuis in haar is gewekt.
Zelfs als de geurontvangers in haar neus chirurchisch zijn verwijderd,
ondergaat ze die meta~
morfose.
Blijkbaar
is er niet eens
een ingreep in 't muizenbrein voor nodig
om 't dier in seksueel opzicht op 'n geheel ander spoor
te zetten?
Wat
moet je
hieruit concluderen?
In elk geval dat de hersenen van 'n vrouwtjesmuis
zo zijn bedraad dat ze zowel 't seksuele repertoire van 'n mannen~
als vrouwtjesmuis kan vertonen.
Als ze niet goed meer kan ruiken wie ze voor zich heeft,
dan begint ze 'n mengelmoes van seksueel gedrag
tentoon te spreiden.
Ze lijkt dubbel
geaard.
Maar
als de geurontvangers
in haar neus normaal functioneren,
dan wordt de mannelijke gedragsvariant vermoedelijk onderdrukt:
't zou de biologen niet verbazen als zo'n zelfde mechanisme
ook in de mannetjesmuis werkt,
bij wie dan de 'vrouw i/d man'
gewoonlijk in slaap wordt
gehouden?
Deze ontdekking
betekent niet dat geslachtshormonen
er helemaal niet toe doen, zo merkt 'n commentator in Nature op:
ook die sturen de geaardheid, wellicht in samensprak met geurstoffen?
Als 'n vrouwtjesmuis 'n mindere neus heeft voor die feromonen,
dan kan 'n beetje extra hormoon [testosteron] er wellicht
voor zorgen dat zij zich anders,
mannelijk geaard,
gedraagt?
Of
zo'n simpele
optelsom van geur
en hormoon ook de menselijke mydigeaardheid
de ene of de andere kant opduwt, dat weet
de commentator voorlopig
nog even
niet
...
~@~@~
Beginnen
we dus nu ook al
['n beetje beter] te begrijpen wat deja vu's zijn?
Maar kies eerst uw favoriet uit obscure of meer aannemelijk lezingen uit het verleden!
Tijdens 'n deja vu komt iets uit een vorig leven langs
dat gelijkenis vertoont met de huidige ervaring?
Het kan ook 'n flits betreffen uit 'n vroegere droom die verrassend aansluit bij het hier en nu!
Of misschien maakt u gewoon wel iets mee dat 'n eerdere belevenis
vrijwel geheel overlapt?
Zat uw
verklaring er [nog] niet bij?
Dan duiken we de hersenen weer [alweer?] eens in!
Er is wel gesuggereerd dat 'n kortstondige kortsluiting ervoor zorgt dat 'n visuele waarneming
soms al in 't geheugen is opgeslagen voordat zij bewust doordringt?
'n Tel later voelt die bewuste waarneming dan al aan
als 'n herinnering!
Nee?
Dan gaan we voor 't bizarre idee
dat 't ene oog 'n visuele prikkel soms eerder doorgeeft aan 't brein
dan 't andere?
Die beelden
in beide hersenhelften
sjokken zo achter elkaar aan:
"Reeds gezien!",
denken we bij de
nakomer?
OF
ontstaan zulke dubbelbeelden
doordat EEN van die hemisferen tijdelijk niet [helemaal] bij les is?
Even later, wakker geschud, vertelt de sufferd dan 't zelfde mydiverhaal
als z'n cerebrale myditweeling~
broerje?!
Mogelijk
zijn deja vu's dus 't gevolg
van verminderde alertheid?
Begin vorige eeuw opperde Gerard Heymans
dat 't brein 'n waarneming 'n plek moet geven door haar te associeren met vroegere ervaringen?
Maar soms zijn de hersenen zo moe [OOK 'n bekend mydiverschijnsel!]
dat uit die neurale nevel 'n half verwerkt beeld oprijst,
dat de indruk wekt van 'n
herinnering?!
DIT
is dus duidelijk GEEN
onderwerp voor 'stelligheden' [zoals die van sommige evangelisten,
zwartkijkers & allerlei andere
superpositivo's?]!
...
TOCH
probeerden onze uebervet nijvere
mydihersenonderzoekers onlangs in Science zekerheid te bieden {!}
met de ontsluiering van dit verschijnsel {ALWEER?} bij muizen!
Sommige proefdieren demonstreerden letterlijk
[en dus ook 'figuurlijk'?]
het begrip deja vu
oftewel:
'reeds gezien'
...
Die
mydimuizen
meenden in 'n vertrouwd hok te vertoeven,
terwijl ze er nog nooit eerder
waren
...
DAAR
kwam 'n genetische verbouwing
aan te pas [ook dat nog!] van de hippocampus,
'n belangrijke geheugen~
opslagplaats.
'n Onderdeel
van dit mydimagazijn,
de gyrus dentatus, coordineert details van lokaties die we aandoen:
sommige plekken of gebouwen lijken op elkaar: de gyrus dentatus registreert minuscule kenmerken
waarmee we ze later als vertrouwd of vreemd
herkennen
...
Onze
mydineurologen
verwijderden bij sommige muizen 'n gen waardoor deze precisie verloren ging.
De dieren met 'n haperende gyrus dentatus dachten OOK in 'n nieuw hok
in 'n bekend vertrek
te verkeren!
HET
bewijs:
als ze in 'n oude mydikamer 'n schokje hadden gekregen,
dan waren ze daar in 't nieuwe vertrek
OOK
bang voor.
Gewone mydimuizen
haalden in zo'n onbekende omgeving opgelucht adem:
"Pff, eindelijk
VEILIG!"
De verbouwde mydimuizen
leken 'n permanent deja vu te beleven!
Laat ook bij ons die 'verkenner' i/h brein
't soms afweten?
We
voegen ook
deze verklaring toe
aan onze mydivergaarbak van
alles [en 'niets'],
met 'n kanttekening:
't 'mydimuizen-deja~vu' is puur visueel {!},
maar eind vorig jaar werd aangetoond dat
MENSEN
die blind werden geboren
OOK
deja vu's
hebben.
We
zijn er dus [alweer,
& gelukkig maar] nog niet
'helemaal'
[geweest]
...
de mydivrouwtjesmuis
blijkt seksueel dubbel geaard?
De seksuele geaardheid van muizen blijkt bijzonder flexibel:
in elk vrouwtje lijkt tevens een mannetje te schuilen,
zij het slapend!
Vrouwen
komen eveneens van Mars,
zo liet 't wetenschapsblad Nature gisteren in een online publicatie weten.
Daarmee vatte het bondig samen dat muizen verre van eenkennig zijn
in hun seksuele voorkeur en paargedrag:
'n kleine ingreep zorgt ervoor
dat vrouwtjesmuizen zich als
mannetjes gaan
gedragen.
Of
de muis
ook model staat voor andere zoogdieren,
leert het onderzoek van Amerikaanse biologen niet.
Wel laat het zien dat seksuele geaardheid niet onveranderlijk verankerd ligt
in mydimuizenhersenen.
Tot nu toe
was de gangbare gedachte
dat seksuele voorkeur en gedrag onder invloed van geslachts~
hormonen al tijdens de vroege ontwikkeling
cerebraal werden ingekerfd.
Zo zit het dus niet.
Seksuele opwinding en bijbehorend gedrag blijken
vooral in gang te worden gezet door geurstoffen [feromonen] van een muizenpassant?
Bij 't waarnemen van 'n man stelt de vrouwtjesmuis zich ontvankelijk op,
of juist agressief en afhoudend
als ze net kroost heeft!
Maar
als die neus
voor mannengeur onklaar is gemaakt,
dan laat het vrouwtje alle reserves varen
en krijgt ze zelf ook de neiging om 'n soortgenoot
~ mannetje of vrouwtje ~
te besnuffelen en te
beklimmen.
Het
is alsof
de sluimerende mannenmuis in haar is gewekt.
Zelfs als de geurontvangers in haar neus chirurchisch zijn verwijderd,
ondergaat ze die meta~
morfose.
Blijkbaar
is er niet eens
een ingreep in 't muizenbrein voor nodig
om 't dier in seksueel opzicht op 'n geheel ander spoor
te zetten?
Wat
moet je
hieruit concluderen?
In elk geval dat de hersenen van 'n vrouwtjesmuis
zo zijn bedraad dat ze zowel 't seksuele repertoire van 'n mannen~
als vrouwtjesmuis kan vertonen.
Als ze niet goed meer kan ruiken wie ze voor zich heeft,
dan begint ze 'n mengelmoes van seksueel gedrag
tentoon te spreiden.
Ze lijkt dubbel
geaard.
Maar
als de geurontvangers
in haar neus normaal functioneren,
dan wordt de mannelijke gedragsvariant vermoedelijk onderdrukt:
't zou de biologen niet verbazen als zo'n zelfde mechanisme
ook in de mannetjesmuis werkt,
bij wie dan de 'vrouw i/d man'
gewoonlijk in slaap wordt
gehouden?
Deze ontdekking
betekent niet dat geslachtshormonen
er helemaal niet toe doen, zo merkt 'n commentator in Nature op:
ook die sturen de geaardheid, wellicht in samensprak met geurstoffen?
Als 'n vrouwtjesmuis 'n mindere neus heeft voor die feromonen,
dan kan 'n beetje extra hormoon [testosteron] er wellicht
voor zorgen dat zij zich anders,
mannelijk geaard,
gedraagt?
Of
zo'n simpele
optelsom van geur
en hormoon ook de menselijke mydigeaardheid
de ene of de andere kant opduwt, dat weet
de commentator voorlopig
nog even
niet
...
~@~@~
Beginnen
we dus nu ook al
['n beetje beter] te begrijpen wat deja vu's zijn?
Maar kies eerst uw favoriet uit obscure of meer aannemelijk lezingen uit het verleden!
Tijdens 'n deja vu komt iets uit een vorig leven langs
dat gelijkenis vertoont met de huidige ervaring?
Het kan ook 'n flits betreffen uit 'n vroegere droom die verrassend aansluit bij het hier en nu!
Of misschien maakt u gewoon wel iets mee dat 'n eerdere belevenis
vrijwel geheel overlapt?
Zat uw
verklaring er [nog] niet bij?
Dan duiken we de hersenen weer [alweer?] eens in!
Er is wel gesuggereerd dat 'n kortstondige kortsluiting ervoor zorgt dat 'n visuele waarneming
soms al in 't geheugen is opgeslagen voordat zij bewust doordringt?
'n Tel later voelt die bewuste waarneming dan al aan
als 'n herinnering!
Nee?
Dan gaan we voor 't bizarre idee
dat 't ene oog 'n visuele prikkel soms eerder doorgeeft aan 't brein
dan 't andere?
Die beelden
in beide hersenhelften
sjokken zo achter elkaar aan:
"Reeds gezien!",
denken we bij de
nakomer?
OF
ontstaan zulke dubbelbeelden
doordat EEN van die hemisferen tijdelijk niet [helemaal] bij les is?
Even later, wakker geschud, vertelt de sufferd dan 't zelfde mydiverhaal
als z'n cerebrale myditweeling~
broerje?!
Mogelijk
zijn deja vu's dus 't gevolg
van verminderde alertheid?
Begin vorige eeuw opperde Gerard Heymans
dat 't brein 'n waarneming 'n plek moet geven door haar te associeren met vroegere ervaringen?
Maar soms zijn de hersenen zo moe [OOK 'n bekend mydiverschijnsel!]
dat uit die neurale nevel 'n half verwerkt beeld oprijst,
dat de indruk wekt van 'n
herinnering?!
DIT
is dus duidelijk GEEN
onderwerp voor 'stelligheden' [zoals die van sommige evangelisten,
zwartkijkers & allerlei andere
superpositivo's?]!
...
TOCH
probeerden onze uebervet nijvere
mydihersenonderzoekers onlangs in Science zekerheid te bieden {!}
met de ontsluiering van dit verschijnsel {ALWEER?} bij muizen!
Sommige proefdieren demonstreerden letterlijk
[en dus ook 'figuurlijk'?]
het begrip deja vu
oftewel:
'reeds gezien'
...
Die
mydimuizen
meenden in 'n vertrouwd hok te vertoeven,
terwijl ze er nog nooit eerder
waren
...
DAAR
kwam 'n genetische verbouwing
aan te pas [ook dat nog!] van de hippocampus,
'n belangrijke geheugen~
opslagplaats.
'n Onderdeel
van dit mydimagazijn,
de gyrus dentatus, coordineert details van lokaties die we aandoen:
sommige plekken of gebouwen lijken op elkaar: de gyrus dentatus registreert minuscule kenmerken
waarmee we ze later als vertrouwd of vreemd
herkennen
...
Onze
mydineurologen
verwijderden bij sommige muizen 'n gen waardoor deze precisie verloren ging.
De dieren met 'n haperende gyrus dentatus dachten OOK in 'n nieuw hok
in 'n bekend vertrek
te verkeren!
HET
bewijs:
als ze in 'n oude mydikamer 'n schokje hadden gekregen,
dan waren ze daar in 't nieuwe vertrek
OOK
bang voor.
Gewone mydimuizen
haalden in zo'n onbekende omgeving opgelucht adem:
"Pff, eindelijk
VEILIG!"
De verbouwde mydimuizen
leken 'n permanent deja vu te beleven!
Laat ook bij ons die 'verkenner' i/h brein
't soms afweten?
We
voegen ook
deze verklaring toe
aan onze mydivergaarbak van
alles [en 'niets'],
met 'n kanttekening:
't 'mydimuizen-deja~vu' is puur visueel {!},
maar eind vorig jaar werd aangetoond dat
MENSEN
die blind werden geboren
OOK
deja vu's
hebben.
We
zijn er dus [alweer,
& gelukkig maar] nog niet
'helemaal'
[geweest]
...
06 aug 2007 - bewerkt op 20 aug 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 22 mei 2026 1944 Doordat Engeland die Nederlanden steunde kwam
- O 21 mei 2026 De Spaanse koloniën: door de Vaart op AMERIKA & ‘t
- O 21 mei 2026 Ofschoon al de Joden in getto’s gescheiden leefden
- O 21 mei 2026 In 1537 verklaarde Hendrik VIII de Kerk in England
- O 20 mei 2026 Het herontdekken en lezen van de klassieke litera-
- O 20 mei 2026 Renaissance, reformatie, getto & Spaanse kolonies
- O 20 mei 2026 Luryah zàg in dit kosmisch drama voor de Joden een
- O 20 mei 2026 ‘43 and so on ~~~ de grootste mystieke denker daar
- O 19 mei 2026 1943 Joodse mystiek: ook al vóór het jaar 1000 had
- O 19 mei 2026 1942? In 1481 was de Spaanse Inquisitie dus ook al
- O 19 mei 2026 42 De Spaanse Inquisitie? Spanje was niet immuun….
- O 18 mei 2026 Maar ‘t pauselijk beroep op ‘t gezond verstand was
- O 18 mei 2026 Wanhopig zocht men naar ‘n verklaring èn middel om
- O 18 mei 2026 41 De Pest in de 14de eeuw, waarin ontelbare Joden
- O 17 mei 2026 Omdat Frankrijk aanvankelijk ‘n rustig land was en