Hapsnap huppeldepup & 't beschrijven van eigen




AARDIGHEDEN





Het grappigste aan levende wezens is hun spontane reactie op impulsen. Een zaadje ontplooit zich onder gunstige omstandigheden op grond van gegeven potenties tot 'iets anders' en voor dat je het weet ontstaan er zo hele kettingen van oorzaken en gevolgen schijnbaar zonder ophouden.

We worden wakker uit een droom, begeven ons naar toilet of ontbijt al naar gelang er behoefte toe is, en voldoen aan bepaalde gestelde eisen?

Onderweg van bed naar toilet en voedselvoorraad komen we in aanraking met nieuwe gevoelens, gedachten en daden die op hun beurt weer de aandacht opeisen. Men uit bepaalde geluiden, gebaart en reageert op talloze andere vormen van aandrang van binnen uit en van buiten af ...

Van oerknallen tot eindkrimpingen komen dan hele sterrenstelsels en oceanen tot ontstaan met miljarden planten, dieren en mensen die in hun onderlinge wisselwerkingen weer allerlei vormen van samen- en tegenspel vormen totdat een spel is uitgespeeld en weer nieuwere ontstaan ...

Op de duur zijn we daar via al die gebaren en geluiden woorden en begrippen op gaan plakken die we dan op hun beurt voor de werkelijkheid zijn gaan verslijten. Niet eens meer zozeer het gevoel, de gedachte of de daad vormen dan de essentie, maar de woorden die we gebruiken?!

En zo, om een kort verhalen niet weer al te lang te maken, raken we verzeild op myDi, met weer eigen vormen en normen, taalspelletjes en 't daaraan verbonden regelen van het in volgorde zetten van die woorden die op hun beurt ons voelen, denken en doen vertegenwoordigen in hun oneindige cirkels en spiralen voortkomend uit onze 'eigen' oorzaken en gevolgen die blijkbaar van elkaar verschillen en overeenkomsten vertonen omdat we anders niet met elkaar (en onszelf) meer zouden kunnen overleggen aangaande de zin en onzin van een en ander dat zich voordoet.

Dit 'gedoe' zet zich voort tot we er genoeg van hebben en de ene of andere vorm van geestelijk/lichamelijke vermoeidheid toeslaat vroeger of later. Meestal zijn we daarom dan ook na een bepaalde tijd toe aan 'even uitrusten' totdat ons wezen weer aandrang voelt tot 'iets anders' ...

Eerst dus maar even wat eten en drinken om de motor gaande te houden & brandstof op te slaan voor oude & nieuwe ontdekkingen.
12 aug 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende