happy birthday 2u2

Het
mooiste is
natuurlijk wel een
maatschappij waar alle mensen
kansen krijgen om aan hun trekken
te komen: babies, peuters, kleuters, schoolkinderen,
pubers, adolescenten, volwassen mannen en vrouwen
en ook [al of niet hoog]
bejaarden.

Het enige
wat je ervoor nodig hebt
is 'n gemeenschappelijke taal en veel geduld!
Grote profeten zou je dus ook realistische utopisten kunnen noemen?
Ze zien de bestaande situaties met helder{d}e{r} zintuigen,
beschrijven realistisch hun 'belastingen'
van die bepaalde tijd onder
die omstandigheden
en zijn ervan overtuigd
dat 'het beter
KAN'?!

In principe
spreken ze dus ons allen aan
om duidelijkheid te brengen in duistere sociale situaties
en niet om zich tijdens of na hun leven te laten vereren als hele of halve godenzonen/dochters
of om zich te laten verstenen in standbeelden,
allerhande afgodsbeelden of andere
sentimentele larie~
koek
...

Helaas
komen ze nog wat
[te] zelden voor onder de toegenomen massa's onverschilligen
en miljarden verdwaasden om een
echt verschil te kunnen
maken?

Wat heb je eraan
dat er tegenwoordig miljarden aanhangers zijn van 'g d[en]'
[of 'n willekeurige afgoden] als alleen de kwantiteit toeneemt,
maar niet onze onderlinge
kwaliteit?

Behalve
voor die overdaad
aan zintuiglijke prikkels
die we van jongsaf aan nodig lijken te hebben
om iets te kunnen zien en te ontwaren, [be]tasten,
ruiken en proeven, geldt dat alles
natuurlijk ook voor
ons horen.

We zouden allemaal
dus zowel letterlijk als figuurlijk
eens wat meer op onze woorden en tellen kunnen passen.
Want we confronteren alle leeftijden, van pasgeboren baby tot en met hoog bejaarden
en al wie daar tussen in zit, meestal volkomen onopzettelijk met 'n 'overweldigende overdaad'
aan zintuigelijke prikkels tegelijk [of in het andere uiterste geval:
veel te weinig stimulans en
zinvolle{r} impulsen!]?

Dat gebeurt allemaal on-
gemerkt in overvolle kamers,
zalen, buurten, straten en stadsdelen
of wanneer familie & personeelsleden met z'n allen tegelijk op bezoek komen.
Volle klassen, straten, huiskamers, kantoren en fabrieken met een overdaad aan druk[te],
haast, lawaai, conformiteit & uniformiteit {of het tegendeel: eenzaamheid en sleur,
doodse stilte, onverschilligheid & de gekste
uitwassen?]!

Zowel kleine kinderen als bejaarden zijn 'r
door overdonderd & het resultaat is teveel te drukke kinderen
die zich niet meer kunnen concentreren of eenzame bejaarden die dementeren in kommervolle omstandigheden: mensen hebben moeite met maat bepalen & [aan]houden,
'n gezond evenwicht te vinden tussen uitersten en een balans aan te houden
die aan al onze 'bevolkingsgroepen'
ten goede kan komen?

En wat spreken betreft:
eigenlijk kletsen we zowel onze kleine kinderen
als hoogbejaarden de oren van het hoofd en op die manier gaan dan ook de meeste van onze woorden volkomen langs hen heen.

Wat we zeggen,
zou in ieder geval zo min mogelijk in woorden moeten worden 'verpakt',
ingekapseld en verstopt moeten zijn: gebruik korte zinnen
en 'behandel' als 't ff kan
EEN
onderwerp tegelijk!

Kortom,
ik moet leren om zo min mogelijk woorden
tegelijk te gebruiken als ik bijvoorbeeld wat tegen een klein kind
of een dementerende zeg.

Daartussenin valt het meestal nog
wel mee met de flexibiliteit, hoewel ook daar allerlei kwetsbare groepen te vinden zijn
die door prikkels overdonderd raken en de kluts
helemaal kwijt?

Het gaat dan dus niet
om super korte 'bevelen' of ellenlange mydiverhalen,
chaotische voortbrengsels in warrige breinen, reklameboodschappen
& 'preken': het gaat erom dat we handvaten aanbieden die houvast geven in onze dagelijkse omgang: zoveel mogelijk zeggen in zo weinig mogelijk woorden.

Dat is vooral ook een kwestie
van de samenwerking van onze verschillende zintuigen
samen?

Ons
eigen geheugen
en ons menselijke{r} brein,
dat hele proces van indrukken, 'afdrukken' en ook
'uitdrukken' wordt gunstig beinvloed
als verschillende zintuigen
tegelijk worden
gebruikt!

Ons
normaal herkennen
van zinvolle informatie levert dan
ook minder problemen op bij 't
uitdrukken dan bij het zomaar
reproduceren van informatie,
dat geldt voor alle
leeftijdsgroepen?

Het is nu
vooral de kunst voor ons
om te kunnen bepalen onder welke omstandigheden
diverse individuele deelnemers
aan ons 'sociale mydispel'
het best tot hun
recht kunnen
komen!

Alle
'tien' levensfasen
hebben eigen behoeften
en [on]mogelijkheden waar we dan ook rekening
mee zouden moeten leren houden:
bij gebrek aan zinvolle menselijker onmisbare
en als het ware 'evangelische' essentiele informatie & coordinatie
ontstaat heel veel lawaai, geschreeuw, geweld en
doldwaas dansen, duwen & drukdoenerigheid a la
mucho macho bonobonaal oergedoe, maar dat is
nog alleen maar een zinloze devolutionaire
herhaling van volkomen gepasseerde stations
en geeft geen enkele
teken van hoop
op betere
tijden.

~@~
16 jun 2007 - bewerkt op 02 aug 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende