'happy' birthday?


MEER
dan 10.000
boeken als monument
van de verb{r}anding in 1933:
"De nazi's mogen niet alsnog hun zin krijgen"
Een Duitse nazaat van fervente nazi's probeert nu alle werken te verzamelen
die in '33 op de brandstapel kwamen.
"Ik voer een constant gevecht tegen de vergetelheid!"
In een dorpse buitenwijk aan de rand van Muenchen woont, in een eenvoudig vrijstaand huis,
Georg Salzmann [79]. Van buiten valt aan niets af te leiden
dat zich hier een unieke boekencollectie bevindt, die onder kenners & specialisten wereldfaam geniet.
Maar bij binnenkomst wordt dat al direct duidelijk.
Salzmann verontschuldigt zich dat we herhaaldelijk zijwaarts lopend de stapels boeken moeten passeren.
"Tot het overlijden van mijn vrouw, acht jaar geleden,
was haar uitdrukkelijke voorwaarde dat er geen boekenstapels mochten ontstaan
in de woonkamer en de slaapkamer,
maar die zijn inmiddels ook
dichtgeslibt."
Salzmann is er in veertig jaar in geslaagd
om de meest complete verzameling literaire werken van in 1933
verbrande auteurs bijeen te brengen: de collectie bestaat uit meer dan tienduizend boeken van zo'n tachtig auteurs, uitgegeven in Amsterdam, Praag, Londen, Parijs of Buenos Aires.
Daaronder zijn zoveel zeldzame uitgaven dat onderzoekers uit de hele wereld de weg naar zijn huis
weten te vinden
...
GEORG Salzmann
is een telg uit een welvarend fabrikantengeslacht uit Thueringen.
Zijn vader en grootvader waren nationaal-socialisten van het eerste uur.
"Ze stonden aan de wieg van de beweging in Tueringen en waren trots op hun lage driecijferig lidmaatschapsnummer dat ze, in goud uitgevoerd, bij gelegenheid fier op hun borst droegen."
Als kind kreeg Georg het nationaal-socialistische gedachtengoed van drie kanten ingegeven: van thuis,
op school en in de 'Hitlerjugend'. "Ik geloofde er heilig in! Toen de Amerikanen Thueringen binnentrokken, schoor mijn vader zich door het hoofd. Voormij was 8 mei 1945 geen bevrijdingsdag.
Ik had als 16-jarige de oorlog verloren. Van mijn 32 klasgenoten zijn er 24
die laatste twee maanden aan het front gesneuveld: ik was totaal
gedesorienteerd, nadat mijn wereldbeeld
was ingestort."
~@~
NA DE OORLOG
was het de 'Exilliteratur'
waaruit hij de idealen en waarden putte
die nodig waren om zichzelf op te voeden tot een overtuigd democraat.
"Toch gaat het mijn begrip nog steeds te boven dat wij, 'volk van denkers & dichters',
het beste dat onze cultuur op literair gebied te bieden had in 1933 op de brandstapel hebben gegooid!" Tijd om af te dalen naar de kelder, waar het eigenlijke archief ligt opgetast.
"Van hier tot daar, staat de volledige Lion Feuchtwanger. En dit hier [we schuifelen inmiddels de derde kelderruimte binnen] is mijn schatkamer; de bijna complete Stephan Zweig. Alleen het in memoriam dat hij heeft uitgesproken op de creamtie van Sigmund Freud in Londen ontbreekt."
Ongeveer tweehonderd boeken in zijn collectie zijn tussen '33 & '40 uitgegeven
door de Amsterdamse uitgeverijen Allert de Lange & Querido.
Salzmann wil dat zijn collectie MEER is dan
alleen maar een eldorado voor
specialisten
...
~@~
"IK VOER EEN CONSTANT GEVECHT TEGEN DE VERGETELHEID.
De nazi's mogen niet alsnog hun zin krijgen. Deze collectie bevat zonder twijfel zeer zeldzame,
kostbare boeken, maar belangrijker is dat er een jong publiek komt dat deze bijna vergeten pracht-boeken weer gaat lezen!"
~@~
AL JAREN
doet hij vergeefs pogingen om zijn collectie in zijn geheel onder te brengen.
"Universiteiten en wetenschappelijke instituten willen de collectie graag hebben, maar dan is die niet meer vrij toegankelijk voor het publiek en het is juist mijn hoofddoel, dat die boeken weer gelezen en niet vergeten worden!"
~@~
NEURENBERG
wil de collectie graag hebben voor 450.000 euro,
minder dan de helft van de marktwaarde. En eerder bood Salzmann zijn collectie aan Muenchen aan,
waar het nationaal-socialisme groot werd.
De stad bedankte.
~@~@~@~
EEN BRANDPLEK ALS SCHANDVLEK IN MUENCHEN
Beeldend kunstenaar Wolfram Kastner probeert sinds 1995
op een andere manier aandacht te besteden aan de boekverbanding.
Hij wil een gedenkteken plaatsen op de Muenchener Koenigsplatz,
waar op 10 mei 1933 de boekverbanding plaatsvond.
Maar Muenchen weigerde.
Sindsdien organiseert hij ieder jaar een herdenking waarbij van 11 uur 's ochtends tot 11 uur 's avonds mensen hun favoriete fragment uit de "verbrande boeken" voorlezen.
Bij gebrek aan een permanent gedenkteken brandt Kastner, tot afgrijzen van de burgemeester,
een uur voor de herdenking een brandplek in het gras,
precies daar waar de brandstapel in 1933 was.
En ieder jaar weer verschijnt dan op 11 mei in alle vroegte de plantsoenendienst met nieuwe graszoden
om de schandvlek weer snel onzichtbaar te maken.
De gemeente stuurt een rekening naar Kastner, maar die blijft steeds onbetaald.
Zolang de gemeente niet instemt met een gedenkteken gaat Kastner door.
"Omdat er geen gras mag groeien
over de geschiedenis!"
~@~@~@~@~
En dat is dan ook precies
waarom ik elke dag weer voldoende 'stof' heb
om [minstens] vijf 'mydiverhaaltjes' vol te 'kletsen' met allerlei zaken
die maar al te vaak worden weggemoffeld, opgeborgen, ondergesneeuwd, ontkend, niet gewaardeerd en
genegeerd: mucho macho bonobonale 'futiliteiten', menselijke kleinigheden, Poetinaal Bushisme,
Kim Young Illerig Osamisme, Bin Ladenbullshit, Uncle Sammerigheid, VOC-mentaliteiten,
politionele acties, Poncke Princerismen & Pimmeronie, Theo's geiteneukerij,
Volkerts fanatisme & Mohammad Boemboems
NeoMadness
...
13 mei 2007 - bewerkt op 22 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende